Instytucja kultury Miasta Gdańska
Rozpoczęła się kolejna edycja Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego Musica Sacra Nova 2026, którego współorganizatorem jest Polski Chór Kameralny. Konkurs adresowany jest do młodych kompozytorów (do 35 roku życia) wszystkich narodowości, tworzących muzykę sakralną.
Utwory można nadsyłać już w 2025 roku w trzech kategoriach:
A – utwór na chór mieszany (maks. 16 głosów) a cappella do tekstu łacińskiego chrześcijańskiego,
B – utwór liturgiczny na chór mieszany (4–6 głosów) z organem ad lib., tekst łaciński,
C – utwór na chór dziecięcy (1–3 głosy) a cappella lub z towarzyszeniem do trzech instrumentów, tekst łaciński lub angielski (dopuszczalne body percussion).
Termin nadsyłania zgłoszeń upływa 31 stycznia 2026 r.
Szczegółowe zasady udziału znajdują się w regulaminie konkursu:
👉 Zobacz regulamin (PDF)
Polska chóralistyka, zakorzeniona w bogatej tradycji śpiewu wspólnotowego, rozkwitła na przełomie XIX i XX wieku — w czasach, gdy muzyka była nie tylko sztuką, lecz także językiem narodowej tożsamości. Od lwowskich i krakowskich środowisk artystycznych, przez poznańskie chóry obywatelskie, po powojenne odrodzenie — historia polskiego chóru to opowieść o pasji, duchowości i wspólnocie. Dzisiejsze zespoły, jak Polski Chór Kameralny, czerpią z tego dziedzictwa, łącząc precyzję i emocję, tradycję i nowoczesność. Płyta, którą przygotowaliśmy jest zaproszeniem do wsłuchania się w głos tradycji, który wciąż brzmi świeżo i żywo — głos Polski, który śpiewa.
Premiera albumu odbędzie się 15 listopada 2025 roku. Nagranie zrealizowane zostało przez Polski Chór Kameralny pod dyrekcją Jana Łukaszewskiego, ukaże się nakładem Requiem Records w sublabelu Chord of Light. Za reżyserię dźwięku, montaż i mastering odpowiada Andrzej Brzoska.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Muzyczny ślad”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca
Lista utworów:
Tadeusz Szeligowski
Angeli słodko śpiewali. Motet
Stefan Poradowski
Dwa motety na chór mieszany, op. 40
Stefan Poradowski
Ego sum pastor bonus. Motet na chór mieszany a cappella, op. 9 nr 1
Stanisław Wiechowicz
Psalm do słów Kochanowskiego. Psalm 140 Nie nam, nasz Panie — z cyklu Trzy utwory religijne
Julian Bloch
Missa Christo regi
Feliks Nowowiejski
Hymn wielkanocny „Surrexit Christus – Chrystus zmartwychwstał”, op. 13 nr 3
Tadeusz Zygfryd Kassern
Cztery motety kopernikowskie, op. 19
Stanisław Niewiadomski
Powitanie pieśni (solo Sebastian Mandziej)
Piotr Maszyński, oprac. Jan Maklakiewicz
A jeśli Ciebie ja zapomnę Ojczyzno
Stefan Poradowski
Piejcie pieśń ojczystą. Kantata ma chór mieszany a cappella, op. 23
Tadeusz Szeligowski
Imitacje
Stanisław Kazuro
Morze
Jan Maklakiewicz
Dwa wiatry. Pieśń na 4-głosowy chór mieszany
Bolesław Wallek-Walewski
Suita pieśni góralskich na chór mieszany a cappella (solo Sebastian Mandziej)
Andrzej Koszewski już od wczesnej młodości przejawiał liczne zainteresowania, także pozamuzyczne. W 1936 roku jako kibic obserwował w Berlinie Igrzyska Olimpijskie. Pasjonował się harcerstwem, filatelistyką, malarstwem i fotografią, uprawiał turystykę. Profesor - jak sam wyznał - najwyżej cenił prawdę, dobro i piękno.
Malarstwo i fotografia, oprócz muzyki, były prawdziwą miłością i pasją Koszewskiego.
Prezentujemy kilka akwareli, rysunków oraz zdjęcie jego autorstwa (jedno spośród setek zachowanych w rodzinnych albumach).
więcej:
www.polskichorkameralny.pl/pl/aktualnosci
Dziś swoje 89. urodziny obchodziłby Krzysztof Penderecki, wybitny kompozytor i dyrygent, nasz Przyjaciel i Mistrz. Urodził się 23 listopada 1933 roku w Dębicy. Współpraca z Maestro to był dla Polskiego Chóru Kameralnego ogromny zaszczyt i piękna przygoda. Z ogromną tęsknotą przypominamy sobie o wspólnych koncertach, prawykonaniach Jego utworów i nagraniach płytowych.
Prof. Krzysztof Penderecki tak mówił o Polskim Chórze Kameralnym przy okazji polskiej prapremiery Jego „Missa Brevis”, która odbyła się w Gdańsku w 2013 roku z udziałem naszych wokalistów:
„Głos ludzki jest najtrudniejszym instrumentem [...] tutaj jest akurat najlepszy chór! Jestem z nim związany od kilku lat, oni rozumieją moją muzykę, nie muszę w nic ingerować, przyjeżdżam na koncert i jest tak, jak ja to napisałem. To się rzadko zdarza. Tak, to na pewno wyjątkowy zespół.”
Śpiewacy Polskiego Chóru Kameralnego wraz z dyrektorem Janem Łukaszewskim wspominają wszystkie spotkania z Maestro, coroczne wspólne warszawskie koncerty z okazji Jego urodzin oraz fascynacje wyjątkową muzyką.
Polski Chór Kameralny, Jan Łukaszewski, Krzysztof Penderecki, fot. Paweł Matuszewski
Koncert Polskiego Chóru Kameralnego, który odbył się w piątek w Archikatedrze Oliwskiej w ramach Laboratorium Nowej Muzyki Sakralnej, spotkał się z bardzo ciepłym przyjęciem publiczności oraz mediów.
Na portalu Trójmiasto.pl ukazała się obszerna recenzja autorstwa Ewy Palińskiej, zatytułowana „Od konkursowych premier po przejmujące dzieło mistrza – muzyka, która porusza”.
Autorka zwraca uwagę na wyjątkowy charakter wieczoru, łączącego premierowe wykonania nagrodzonych utworów Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego Musica Sacra Nova z głęboko poruszającym dziełem Johna Ruttera. Podkreśla również niezwykłą precyzję wykonania, muzyczną wrażliwość zespołu oraz konsekwencję, z jaką Polski Chór Kameralny realizuje swoją misję promowania nowej muzyki sakralnej.
Zachęcamy do lektury pełnej recenzji:
👉 Od konkursowych premier po przejmujące dzieło mistrza – muzyka, która porusza (Trójmiasto.pl)
Z radością dzielimy się informacją o zaproszeniu Polskiego Chóru Kameralnego do otwarcia Grand Prix Polskiej Chóralistyki im. Stefana Stuligrosza w Poznaniu.
Koncert Inauguracyjny czwartej edycji Grand Prix Polskiej Chóralistyki im. Stefana Stuligrosza 2022 w Poznaniu odbywa się w roku ważnym dla polskiej chóralistyki – roku stulecia urodzin Andrzeja Koszewskiego, jednego z najważniejszych i najwybitniejszych XX-wiecznych twórców literatury chóralnej.
Jego muzyka, zarówno inspirowana folklorem, jak i ta ukazująca nowatorskie podejście do śpiewu, po dziś dzień rozbrzmiewa w różnych zakątkach świata. „Orkiestra głosów ludzkich”, ciekawe rozwiązania brzmieniowe, rozszerzenie palety środków artykulacyjnych i dynamicznych – to tylko niektóre z elementów, dzięki którym Koszewski zasłynął jako twórca nowej, znakomitej muzyki chóralnej.
Grand Prix Polskiej Chóralistyki im. Stefana Stuligrosza 2022 - Koncert Inauguracyjny
25.11.2022 (piątek) godz. 17:00
Aula Nova, Akademia Muzyczna im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu
wykonawcy:
Polski Chór Kameralny
Jan Łukaszewski dyrygent
w programie:
Andrzej Koszewski
Campana
Unitis viribus
Angelus Domini
Zdrowaś, Królewno wyborna
Muzyka fa-re-mi-do-si
Nicolao Copernico dedicatum
Ad musicam
Porozmawiajmy o Andrzeju Koszewskim!
Warto więc rozmawiać… a o muzyce Andrzeja Koszewskiego w szczególności!
Zapraszamy na rozmowę o życiu, twórczości i wszystkim tym, co postawił po sobie ten mistrz wokalnej muzyki zespołowej. W piątek, 25 listopada o godz. 13:00 we foyer Auli Nova spotkają się absolwenci, rodzina i przyjaciele, by wspólnie powspominać kompozytora.
organizator:
Fundacja Grand Prix Polskiej Chóralistyki im. Stefana Stuligrosza
gppch.pl
więcej informacji:
www.polskichorkameralny.pl
Andrzej Koszewski
ur. 26 lipca 1922 Poznań, zm. 17 lutego 2015 Poznań
Był z pewnością jednym z najwybitniejszych polskich kompozytorów XX wieku, mistrzem chóralistyki, wielkim przyjacielem Polskiego Chóru Kameralnego, który niezwykle cenił i któremu dedykował wiele spośród swoich utworów. Koszewski był też promotorem działalności artystycznej zespołu, m.in. na wielu ważnych festiwalach, takich jak Warszawska Jesień czy Poznańska Wiosna Muzyczna.
Był również muzykologiem i pedagogiem. W 1945 roku rozpoczął studia muzykologiczne na Uniwersytecie Poznańskim pod kierunkiem Adolfa Chybińskiego, które ukończył w 1950. Jednocześnie, w latach 1946-48, studiował teorię muzyki, a w latach 1948-53 – kompozycję u Stefana Bolesława Poradowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. W latach 1953-58 kontynuował studia pod kierunkiem Tadeusza Szeligowskiego jako aspirant w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie.
Działalność pedagogiczną rozpoczął w 1948. W latach 1948-61 uczył w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej, a w latach 1950-63 – w Liceum Muzycznym w Poznaniu. W 1957 podjął pracę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu – od 1965 jako docent, od 1978 jako profesor nadzwyczajny, a od 1985 – profesor zwyczajny. Od 1967 prowadził klasę kompozycji, pełniąc również w latach 1984-87 funkcję kierownika Katedry Kompozycji i Teorii Muzyki poznańskiej uczelni.
Był laureatem wielu nagród artystycznych, m.in. Nagród Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (1967, 1973 i 1977) i I stopnia (1978, 1982 i 1988), Nagrody Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci i młodzieży (1982), dorocznej Nagrody Związku Kompozytorów Polskich (1986) oraz Nagrody im. Jerzego Kurczewskiego (2003). W 2013 r. poznańska Akademia Muzyczna nadała prof. Andrzejowi Koszewskiemu tytuł doktora honoris causa, i również w tym roku została mu przyznana nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Złota Gloria Artis.
Jan Łukaszewski, Andrzej Koszewski z żoną Krystyną, 22.11.1999
UWAGA, NABÓR 
Polski Chór Kameralny zatrudni wokalistów na pełen etat (umowa o pracę).
Poszukujemy śpiewaków we wszystkich głosach: sopran, alt, tenor, bas.
WYMAGANIA:
- doświadczenie śpiewu w chórze
- umiejętność czytania nut
- muzykalność
ZAPEWNIAMY:
- umowę o pracę
- koncerty w Polsce oraz za granicą
- współpracę z renomowanymi artystami z całego świata
CV i list motywacyjny prosimy wysyłać na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript..
Zapraszamy do udziału w rekrutacji!
Polski Chór Kameralny pod dyrekcją Jana Łukaszewskiego wraz z zaproszonymi instrumentalistami wezmą udział w koncercie muzyki rzymskiego baroku, który odbędzie się w dniu 18 listopada br. w Operze i Filharmonii Podlaskiej - Europejskim Centrum Sztuki im. Stanisława Moniuszki w Białymstoku.
Będzie to muzyczna podróż do niezwykłego świata madrygałów i motetów kompozytorów włoskich tzw. szkoły rzymskiej. Polskiemu Chórowi Kameralnemu towarzyszyć będą znakomici interpretatorzy muzyki dawnej: Harry Buckoke (viola da gamba), Jonatan Bougt (teorba) oraz Witosława Frankowska (pozytyw organowy).
W programie znajdą się nieczęsto prezentowane motety i madrygały rzymskiego baroku tak znakomitych kompozytorów jak Gregorio Allegri, Giovanni Boschetto Boschetti, Bonifacio Graziani, Domenico Massenzio czy Alessandro Stradella. Sylwetka szczególnie tego ostatniego twórcy jest niezwykle interesująca. Kompozytor ów porównywany bywa z Caravaggiem i rzeczywiście w burzliwych losach obu artystów odnaleźć można wiele wspólnego.
Odkrywanie nowych sfer włoskiej muzyki barokowej, wciąż niewystarczająco znanych, a pięknych i ważnych, choćby przez wpływ na twórczość największych twórców epoki, z pewnością zaspokoi apetyty i oczekiwania publiczności.
W pierwszej części koncertu zabrzmią utwory sakralne - motety, w tym słynne Miserere Allegriego. W drugiej części usłyszycie Państwo madrygały, wielogłosowe utwory o tematyce świeckiej, poruszające przeważnie temat nieszczęśliwej, niespełnionej miłości. Wielokrotnie pojawia się motyw łez i płaczu (Ho visto al pianto mio – Widziałem moje łzy, Piangete occhi dolenti – Płaczcie, oczy zbolałe), a potęga miłości porównywana jest do potęgi śmierci (Chi vi mira ben mio – Kto na Ciebie spojrzy, moja kochana, umiera). Bo jeśli umierać nagle, to tylko z miłości!
Zapraszamy na ten wyjątkowy koncert.
Jan Łukaszewski I Polski Chór Kameralny
18.11.2022 (piątek) godz. 19:00
Opera i Filharmonia Podlaska - Europejskie Centrum Sztuki im. Stanisława Moniuszki
w Białymstoku, Sala Koncertowa ZSM, ul. Podleśna 2, Białystok
wykonawcy:
Polski Chór Kameralny
Harry Buckoke viola da gamba
Jonatan Bougt teorba
Witosława Frankowska pozytyw organowy
Jan Łukaszewski dyrygent
w programie:
Gregorio Allegri, Orazio Benevoli, Giovanni Boschetto Boschetti, Bonifacio Graziani, Giovanni Girolamo Kapsberger, Isabella Leonarda, Domenico Massenzio, Domenico Mazzocchi, Alessandro Stradella
organizator:
oifp.eu
bilety:
bilety24.pl
więcej informacji:
polskichorkameralny.pl
relacja z koncertu: TVP 3 Białystok, Przystanek Kultura
08:22-12:32
https://bialystok.tvp.pl/679594/przystanek-kultura
29 września 2025 r. w Kolonii podpisane zostało porozumienie gwarantujące trzy kolejne lata współorganizacji Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego Musica Sacra Nova.
Sygnatariuszami umowy zostały prestiżowe europejskie instytucje:
Papieski Instytut Muzyki Sakralnej (Watykan),
Erzbistum Köln (Niemcy),
Freundeskreis Abtei Brauweiler (Niemcy),
Magnificat Stiftung München (Niemcy),
Polski Chór Kameralny (Polska),
Instytut Musica Sacra w Warszawie (Polska).
Polski Chór Kameralny reprezentowała zastępca dyrektora, pani Magdalena Bray.
Już wkrótce ogłoszona zostanie 22. edycja konkursu, która przyniesie kilka nowości: nową, trzecią kategorię, dodatkowe nagrody oraz termin nadsyłania partytur wyznaczony na 31 stycznia 2026 r.
Więcej informacji dostępnych jest na stronie: www.musicasacranova.com
Tegoroczna edycja Festiwalu Mozartiana już za nami. Zapraszamy do wysłuchania Koncertu Finałowego, który będzie retransmitowany na antenie Programu 2 Polskiego Radia (w paśmie „Letnia Promenada”) w czwartek 15 września o godz. 19:30.
https://www.polskieradio.pl/8/8817/Artykul/3035961,Koncert-finalowy-Festiwalu-Mozartiana
XVII Międzynarodowy Festiwal Mozartowski MOZARTIANA
KONCERT FINAŁOWY
27.08.2022 Archikatedra Oliwska, Gdańsk
PROGRAM
Wolfgang Amadeus Mozart
Benedictus sit Deus C-dur KV 117/66a
Ergo interest KV 143/73a
Msza C-dur KV 66 Dominicus Messe
WYKONAWCY
Roberta Mameli sopran
James Laing kontratenor
Emilio Pons tenor
Wojtek Gierlach bas
Polski Chór Kameralny
Akademie für Alte Musik Berlin
Jan Łukaszewski dyrygent
Polski Chór Kameralny pod dyrekcją Jana Łukaszewskiego rozpoczął nagrania do projektu „Muzyczne echa międzywojnia”
W sopockim kościele Zbawiciela trwają sesje nagraniowe, które potrwają do czwartku. Rejestracji dokonuje wybitny realizator dźwięku, prof. dr hab. Andrzej Brzoska. Efektem pracy będzie płyta wydana już w listopadzie przez Requiem Records.
Celem projektu jest przypomnienie i upowszechnienie chóralnej twórczości polskich kompozytorów okresu dwudziestolecia międzywojennego, takich jak m.in. Tadeusz Zygfryd Kassern, Bolesław Wallek-Walewski, Julian Bloch, Tadeusz Szeligowski, Stanisław Niewiadomski, Stefan Poradowski, Jan Maklakiewicz czy Piotr Maszyński.
Wydawnictwo ukaże się zarówno w formie tradycyjnej płyty CD, jak i na platformach streamingowych. Nagrania powstają także w oparciu o rękopisy i wydania źródłowe, a ich celem jest nie tylko prezentacja wartościowych i rzadko wykonywanych dzieł, ale także dokumentacja ważnego etapu w historii polskiej muzyki chóralnej.
Integralną częścią projektu będzie również booklet z opracowaniami merytorycznymi, przybliżający kontekst historyczny i artystyczny nagranych kompozycji.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Muzyczny ślad”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca
XVII Międzynarodowy Festiwal Mozartowski Mozartiana
21-27.08.2022, Gdańsk
„Klnę się na Boga i na swój honor, że uważam pańskiego syna za największego kompozytora, jakiego znam osobiście lub z imienia; ma najdoskonalszy smak i wiedzę na temat komponowania”, oznajmił pewnego dnia Joseph Haydn Leopoldowi Mozartowi. Słowo „smak” jest wieloznaczne. Haydn użył go jako synonimu gustu i upodobań. Dlaczegóż jednak nie zabawić się w poszukiwanie związków muzyki Wolfganga Amadeusa Mozarta z innym znaczeniem tego słowa? Zwłaszcza, że od ponad stu lat, za sprawą pistacjowo-marcepanowych Mozartkugeln stworzonych przez wiedeńskiego cukiernika Paula Fürsta, nazwisko twórcy Wesela Figara kojarzy się z pyszną słodyczą. Chociaż, przyglądając mu się z innej perspektywy, wypada stwierdzić, że źródło, z którego mógł wytrysnąć jego geniusz, było – słone.
Danuta Gwizdalanka „O smakach w rogu obfitości Mozartowskiej muzyki” (fragment komentarza do programu festiwalu)
XVII Międzynarodowy Festiwal Mozartowski Mozartiana odbędzie się w dniach 21-27 sierpnia, po dwóch latach przerwy, powraca do swego pełnego wymiaru, czyli siedmiu festiwalowych dni. Dzięki współpracy organizacyjnej z Muzeum Gdańska, Muzeum Narodowym w Gdańsku oraz gdańską kurią metropolitarną koncerty odbywać się będą w prestiżowych lokalizacjach jak Dwór Artusa, Archikatedra Oliwska, dziedziniec przed Pałacem Opatów, Park Oliwski.
W cyklu „Mozart Kameralnie” w dniach 21-23 sierpnia wystąpią instrumentaliści orkiestry Deutsche Oper Berlin: klarnecista solo - Matthias Höfele oraz koncertmistrz - Tomasz Tomaszewski z Polish String Quartet Berlin, Polski Zespół Basethornowy oraz litewska sopranistka Lina Dambrauskaite.
W dniu 24 sierpnia, na Koncercie Inauguracyjnym wystąpi Orkiestra Kameralna Polskiego Radia Amadeus pod batutą Agnieszki Duczmal. W tym samym dniu wieczorem odbędzie się koncert „Mozart 1770… Grand Tour” z udziałem Nando Citarelli i zespołu Compagnia „La Paranza”, którzy zabiorą nas do Mediolanu, Florencji, Rzymu i Neapolu czyli śladami autentycznej podróży Mozarta w 1770 roku.
25 sierpnia - zapraszamy na Operę w Parku – spektakl zatytułowany „Muzyka Nocy” w reżyserii Jerzego Bielunasa, w wykonaniu znakomitych śpiewaków oraz aktorów - Jolanty Fraszyńskiej i Zbigniewa Zamachowskiego, Orkiestry Polskiej Filharmonii Bałtyckiej pod dyrekcją Massimiliana Caldiego.
Istotnym elementem festiwalu są wydarzenia dla najmłodszych, pobudzające ich wyobraźnię i uczące słuchania klasycznych form muzycznych. W dniach 25 oraz 26 sierpnia odbędą się spektakle dla młodych słuchaczy - „MINIOPERA. Spektakl familijny" w reżyserii Magdaleny Małeckiej-Wippich.
W podróż po jazzowych aranżacjach tematów Mozarta zabiorą nas sierpniowymi wieczorami Cezary Paciorek z zespołem (25 sierpnia) oraz wirtuoz fortepianu Leszek Możdżer (26 sierpnia).
W dniu 26 sierpnia odbędzie się również Koncert symfoniczny w wykonaniu znakomitej orkiestry Sinfonia Varsovia pod dyrekcją jej koncertmistrza Jakuba Haufy.
Wyjątkowym wydarzeniem festiwalu będzie uroczysty Koncert finałowy, w sobotni wieczór 27 sierpnia w Archikatedrze Oliwskiej. Zabrzmi muzyka sakralna Mozarta z udziałem wybitnych śpiewaków międzynarodowych scen muzycznych - Roberta Mameli (sopran), James Laing (kontratenor), Emilio Pons (tenor), Wojtek Gierlach (bas) - Polskiego Chóru Kameralnego oraz jednej z czołowych światowych orkiestr kameralnych, specjalizującej się w wykonaniu muzyki dawnej - Akademie für Alte Musik (Akamus) z Berlina, pod dyrekcją dyrektora i pomysłodawcy gdańskich mozartianów - Jana Łukaszewskiego.
wstęp wolny
na koncerty w Parku Oliwskim (24 – 26 sierpnia)
bilety mozartiana.pl/bilety
na koncerty w Dworze Artusa (21, 22, 23 sierpnia) oraz Archikatedrze Oliwskiej (27 sierpnia)
szczegóły na stronie www.mozartiana.pl
Z radością informujemy, że 7 września 2025 roku Kapituła V edycji prestiżowego Międzynarodowego Konkursu „MUZYCZNE ORŁY” ogłosiła laureatów nagród za wybitne osiągnięcia artystyczne, naukowe i edukacyjne w dziedzinie muzyki poważnej za rok 2024. Uroczysta Gala wręczenia statuetek odbyła się 20 września 2025 roku w gmachu Filharmonii Łódzkiej im. Artura Rubinsteina.
Z dumą informujemy, że Polski Chór Kameralny został wyróżniony w dwóch kategoriach:
Polski Chór Kameralny, pod dyrekcją Jana Łukaszewskiego, wraz z Sinfonią Varsovia oraz solistami Robertą Mameli (sopran) i Adamem Krużlem (baryton), dokonał światowej premiery fonograficznej „Requiem” Pawła Łukaszewskiego. Album został wydany w 2024 roku przez DUX/Chopin University Press (DUX 1845/UMFC CD 230). To dzieło pełne głębi i emocji, które oddaje hołd zmarłym bliskim, łącząc tradycję z nowoczesnością w muzyce chóralnej. Polski Chór Kameralny. Nagranie zostało nagrodzone Złotym Dyplomem i uznane za wybitne osiągnięcie w dyscyplinie artystycznej sztuki muzyczne w 2024 roku.
W ramach Laboratorium Nowej Muzyki Sakralnej, dzięki dotacji MKiDN w ramach programu "Zamówienia kompozytorskie" Polski Chór Kameralny zamówił i prawykonał utwór „Memento / Puste Noce” autorstwa Aldony Nawrockiej. Projekt ten łączył refleksję nad przemijaniem z nowymi perspektywami w muzyce chóralnej, stanowiąc ważny punkt w rozwoju współczesnej muzyki sakralnej.
To wyjątkowe wyróżnienie jest dowodem uznania dla konsekwencji, jakości i artystycznej odwagi Polskiego Chóru Kameralnego.
W dniach 21-27 sierpnia br. odbędzie się XVII edycja Międzynarodowego Festiwalu Mozartowskiego MOZARTIANA, która od lat na swoich scenach gości wybitnych artystów polskich i zagranicznych. Również w tym roku, nie zabraknie atrakcyjnych koncertów w Dworze Artusa, Parku Oliwskim oraz Archikatedrze Oliwskiej. Po trzech koncertach kameralnych w Dworze Artusa (21 – 23 sierpnia) z udziałem m.in. solisty oraz koncertmistrza Deutsche Oper Berlin: klarnecisty Matthiasa Höfele oraz założyciela Polish String Quartet Berlin, skrzypka Tomasza Tomaszewskiego, odbędzie się w dniu 24 sierpnia Koncert Inauguracyjny, na którym wystąpi Orkiestra Kameralna Polskiego Radia AMADEUS pod batutą Agnieszki Duczmal. W tym samym dniu wieczorem zapraszamy na koncert Nando Citarelli z zespołem.
25 sierpnia zapraszamy na Operę w Parku – spektakl zatytułowany „Muzyka Nocy” w reżyserii Jerzego Bielunasa, w wykonaniu znakomitych śpiewaków polskiej i międzynarodowej sceny muzycznej, Orkiestry Polskiej Filharmonii Bałtyckiej pod dyrekcją Massimiliana Caldiego. W dniach 25 oraz 26 sierpnia odbędą się spektakle dla dzieci ”Operowy zawrót głowy” w reżyserii Magdaleny Małeckiej-Wippich, z muzyką Mozarta oraz Macieja Maleckiego.
Natomiast w podróż po jazzowych aranżacjach tematów Mozarta zabiorą nas sierpniowymi wieczorami Cezary Paciorek z zespołem oraz Leszek Możdżer (25 i 28 sierpnia).
26 sierpnia odbędzie się Koncert symfoniczny w wykonaniu orkiestry Sinfonia Varsovia oraz jej koncertmistrza, znakomitego skrzypka Jakuba Haufy.
Na zakończenie festiwalu zapraszamy na uroczysty Koncert finałowy. W tym roku 27 sierpnia mury Archikatedry Oliwskiej wypełnią się muzyką niezwykłych dzieł mistrza z Salzburga, które wykonają niezrównani soliści: Roberta Mameli (sopran), James Laing (kontratenor), Emilio Pons (tenor), Wojciech Gierlach (bas), Akademie für Alte Musik, organizator festiwalu - Polski Chór Kameralny, a całość pod batutą dyrektora i pomysłodawcy gdańskich mozartianów - Jan Łukaszewski.
Międzynarodowy Festiwal Mozartowski Mozartiana jest wydarzeniem z wielu względów wyjątkowym. Przez cztery dni w naturalnych wnętrzach i plenerach parkowych z czasów epoki klasycyzmu prezentowana jest muzyka kompozytora.
Więcej szczegółów na stronie mozartiana.pl
Festiwal został zainaugurowany w 2006 - Roku Mozartowskim. Oferta festiwalowa dociera do szerokiej widowni dzięki swej różnorodności. Tworzą ją nie tylko klasyczne wykonania utworów symfonicznych i kameralnych, koncerty muzyki operowej, ale także koncerty muzyki jazzowej, etnicznej. folkowej inspirowanej twórczością Mozarta.
Termin festiwalu zbiega się z pełnią sezonu letniego, stanowi znakomitą propozycję dla turystów polskich i zagranicznych tłumnie odwiedzających Gdańsk. Obecnie wydarzenie gromadzi ponad dwadzieścia tysięcy widzów. Przyciągają ich niecodzienne widoki: artystyczne oświetlenie zabytkowej zieleni Parku, spacerujący statyści przebrani w stroje z epoki, pokazy Tańczącej Fontanny. Istotnym elementem festiwalu są również wydarzenia dla dzieci, pobudzające wyobraźnię najmłodszych i uczące słuchania klasycznych form muzycznych.
Zachęcamy również do obejrzenia filmu przedstawiającego niesamowitą atmosferę z zeszłego roku:
W Parku Oliwskim, gdzie dorastał prof. Jan Łukaszewski, narodził się Międzynarodowy Festiwal Mozartiana. W rozmowie zatytułowanej „Uwodzicielska moc Mozarta”, którą dla magazynu Prestiż Trójmiasto przeprowadziła redaktor Marta Dworak, dyrektor Mozartianów i Polskiego Chóru Kameralnego opowiada o pomysłach, historii i niezwykłej atmosferze, które od dwóch dekad przyciągają publiczność. Zapraszamy do lektury (kliknij w link poniżej)
Cała rozmowa na stronach magazynu "Prestiż"
„Sacro e profano w rzymskim repertuarze barokowym" w wykonaniu Polskiego Chóru Kameralnego zabrzmi podczas czwartkowej "Filharmonii Dwójki". W audycji posłuchamy kolejnego koncertu tegorocznej edycji Festiwalu Muzyki Barokowej, odbywającego się pod patronatem Programu 2 Polskiego Radia. Transmisja na antenie, a także w formie wideo na stronie internetowej, Facebooku i kanale YouTube Dwójki.
Wykonawcy:
Polski Chór Kameralny
Witosława Frankowska pozytyw organowy
Łukasz Macioszek violone
Jan Łukaszewski dyrygent
Festiwal Muzyki Barokowej
Zamek Królewski w Warszawie, 22.06.2022
Na audycję "Filharmonia Dwójki" w czwartek (23.06) w godz. 19.00-21.30 zaprasza Joanna Grotkowska.
Transmisja na antenie, a także w formie wideo na stronie internetowej, Facebooku i kanale YouTube Dwójki.
https://www.polskieradio.pl/8/688/Artykul/2983861,Festiwal-Muzyki-Barokowej-Sacro-e-profano
Miło nam przekazać informację, że dyrektor Polskiego Chóru Kameralnego, Jan Łukaszewski, otrzymał prestiżową Nagrodę za propagowanie polskiej muzyki współczesnej przyznawaną przez Zarząd Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.
Nagroda ZAiKS-u za popularyzację polskiej muzyki współczesnej została ustanowiona przez Zarząd ZAiKS-u na wniosek Zarządu Sekcji Autorów Dziel Muzycznych. Jest ona przyznawana osobom, które przyczyniają się do szerokiego propagowania polskiej muzyki współczesnej zarówno w postaci jej wykonań na festiwalach i koncertach, jak i w postaci publikacji na jej temat. Nagrodę mogą otrzymać organizatorzy festiwali i koncertów, dyrygenci i muzycy, dziennikarze, muzykolodzy i teoretycy muzyki. Nagroda przyznawana jest co roku. Pierwsza została przyznana w roku 2006
Jest to dla nas wyróżnienie o tyle cenniejsze, że po raz pierwszy nagrodę tę otrzymał muzyk, którego działalność artystyczna koncentruje się wokół chóralistyki! Nie bez znaczenia jest bez wątpienia imponująca liczba niemal 700 prawykonań – co warto podkreślić: przede wszystkim utworów polskich kompozytorów – którą może się poszczycić Polski Chór Kameralny prowadzony już od 39 lat przez Jana Łukaszewskiego.
W poprzednich latach Nagrodą za propagowanie polskiej muzyki współczesnej honorowani byli m.in. Stanisław Moryto, Marian Borkowski, Joanna Wnuk-Nazarowa czy Agnieszka Duczmal.
Dyrektorowi Janowi Łukaszewskiemu serdecznie gratulujemy.
więcej informacji:
https://zaiks.org.pl/artykuly/2022/czerwiec/poznalismy-laureatow-nagrod-przyznawanych-przez-zaiks
Jan Lukaszewski, Miłosz Bembinow, Klaudiusz Baran, Paweł Łukaszewski; 14.06.2022, Warszawa
Z ogromnym smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci prof. Leszka Mądzika – wybitnego reżysera, scenografa, malarza i fotografa, twórcy Sceny Plastycznej KUL. Jego niepowtarzalny język wizualny i niezwykła wrażliwość artystyczna na zawsze pozostaną w pamięci tych, którzy mieli zaszczyt obcować z jego twórczością.
Mieliśmy wielki przywilej wielokrotnie współpracować z Profesorem. W 2023 roku stworzył inscenizację Łaskawości Tytusa podczas Międzynarodowego Festiwalu Mozartiana. Wcześniej, również w ramach Mozartianów, przygotował Bastienne i Bastien oraz spektakl Misterium Wody Trakt II. Był także autorem wyjątkowych plakatów, w tym do koncertu Misterium upamiętniającego 1050. rocznicę Chrztu Polski.
Odszedł artysta, który swoją sztuką potrafił dotknąć tego, co niewyrażalne.
Rodzinie i bliskim składamy najszczersze wyrazy współczucia.
Już wkrótce rozpoczynamy 26. edycję cyklu plenerowych koncertów kameralnych Muzyka w Altanie. Goście Polskiego Chóru Kameralnego. W tym roku zaprosiliśmy do udziału w ośmiu koncertach m.in. artystów z Ukrainy oraz dzieci ukraińskich uchodźców kontynuujące muzyczną naukę w Instytucie Suzuki w Gdańsku.
Koncerty odbywać się będą w każdą sobotę od 25 czerwca do 13 sierpnia 2022 roku o godz. 12:00 w Altanie Parku Oliwskiego w Gdańsku. Na koncerty wstęp jest wolny.
Zapraszamy!
25.06-13.08.2022
soboty godz. 12:00
Altana w Parku Oliwskm
ul. O. J. Rybińskiego, Gdańsk
wstęp wolny
PROGRAM
25.06
Zoia Rozhok sopran
Liana Korunna fortepian
m.in. M. Kropywnycki, M. Lysenko, ukraińskie pieśni ludowe
2.07
Marzena Ostryńska sopran
Marta Kur fortepian
m.in. s. Moniuszko, F. Nowowiejski, M. Karłowicz, J. Strauss II
9.07
Liudmyla-Aisata Bolli sopran
Inna Gerasimenko fortepian
m.in. W. A. Mozart, F. Chopin, F. Schubert, ukraińskie pieśni ludowe
16.07
Marharyta Jakovienko flet
Bohdana Mandziuk fortepian
m.in. A. Skriabin, L. Cohen, Piazzola, ukraińskie melodie ludowe
23.07
młodzi artyści z Ukrainy i Polski ze szkoły Instytutu Suzuki w Gdańsku
m.in. J.S. Bach, A. Dvořák, Brahms, ukraińskie melodie ludowe
30.07
Lera Kryukova skrzypce
Alisa Zviezdova fortepian
m.in. F. Chopin, M. Skoryk
6.08
Sofiia Zhukova śpiew, gitara, fortepian
Kseniia Husieva fortepian
m.in. F. Chopin, C. Debussy, J. Brahms, ukraińskie pieśni ludowe
13.08.2022
Marta Detlaff skrzypce
Wiktoria Dettlaff skrzypce, altówka
Mateusz Błaszczak wiolonczela
m.in. L. van Beethoven, M. Weinberg, Z. Kodály
[
ORGANIZATORZY
Miasto Gdańsk
Polski Chór Kameralny
PARTNERZY
Wspólnota Gdańska
Oliwski Ratusz Kultury
Help Musicians Ucraine
Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna im. Josepha Conrada-Korzeniowskiego w Gdańsku
Hakon
PATRONAT MEDIALNY
trojmiasto.pl
gdansk.pl
Radio Gdańsk
Dziennik Bałtycki
Z radością informujemy, że prof. Jan Łukaszewski, dyrektor i dyrygent Polskiego Chóru Kameralnego, dołączył do Komitetu Honorowego stowarzyszenia ROMAETERNA Cantores, obok takich autorytetów jak Rinaldo Alessandrini, Sir James MacMillan, Marcel Pérès i Peter Dijkstra.
Stowarzyszenie ROMAETERNA Cantores, założone w 2024 roku przez Aurelia Porfiriego, promuje dziedzictwo rzymskiej szkoły muzycznej poprzez koncerty, badania muzykologiczne i działalność edukacyjną. Jego profesjonalny zespół wykonuje zarówno arcydzieła polifonii, jak i współczesne kompozycje inspirowane tą tradycją.
Obecność prof. Łukaszewskiego w Komitecie Honorowym podkreśla historyczne więzi polskiej i włoskiej kultury muzycznej. Polski Chór Kameralny, choć znany z wykonań muzyki współczesnej, ma w dorobku także nagranie wszystkich 68 offertoriów Palestriny. Organizował ponadto w Polsce koncerty prezentujące twórczość mistrzów takich jak Stradella, Benevoli, Allegri czy Kapsberger. Profesor Łukaszewski jest również wielkim propagatorem twórczości Andrzeja Hakenbergera, związanego z królewską kapelą prowadzoną przez rzymskiego mistrza Asprilia Pacellego, którego wpływ na polską muzykę przełomu XVI i XVII wieku był nieoceniony.
ROMAETERNA Cantores łączy działalność koncertową z popularyzacją rzymskiej muzyki. Celem stowarzyszenia jest nie tylko kontynuowanie tej misji poprzez kolejne koncerty i wydarzenia, ale również stworzenie przestrzeni do badań nad włoską szkołą kompozytorską oraz edukację nowych pokoleń artystów. Stowarzyszenie dąży do powołania szkoły kształcącej przyszłe pokolenia muzyków w duchu tej wielkiej tradycji artystycznej.
Udział prof. Jana Łukaszewskiego w Komitecie Honorowym ROMAETERNA Cantores to dowód na to, że polska muzyka chóralna jest ważnym ogniwem w europejskim dziedzictwie muzycznym, a współpraca polsko-włoska na tym polu ma wielowiekową tradycję. Jego doświadczenie, wiedza i wrażliwość artystyczna stanowią konkretne wsparcie dla misji stowarzyszenia i jego dalszego rozwoju. Wspierając tę inicjatywę, przyczyniamy się do pielęgnowania i odkrywania skarbów muzycznych, które od wieków kształtują kulturę Europy.
Więcej na https://www.romaeternacantores.com
fot. archiwum Polskiej Filharmonii Bałtyckiej
Z wielkim smutkiem informujemy, że zmarł wybitny dyrygent, nasz artystyczny przyjaciel, Kai Bumann.
Ukończył Wydział Dyrygentury Hochschule der Künste w Berlinie. Do lat 90. XX wieku współpracował z wieloma scenami i estradami niemieckimi. Z Polską związał się po 1994 roku. W 1996 został pierwszym gościnnym dyrygentem Polskiej Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, a także pierwszym dyrygentem w Staatstheater w Wiesbaden. W 1997 objął dyrekcję artystyczną Opery Krakowskiej. Współpracował także z Warszawską Operą Kameralną. W Teatrze Wielkim – Operze Narodowej zadebiutował w lutym 2007. W latach 2013-2015 był pierwszym gościnnym dyrygentem w Filharmonii Łódzkiej im. Artura Rubinsteina. Od września 2015 roku był szefem artystycznym Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy. Wykładał dyrygenturę na Akademii Muzycznej w Gdańsku.
Polski Chór Kameralny miał zaszczyt wystąpić wraz z Maestro na wielu koncertach. Był kierownikiem muzycznym i dyrygentem spektakli operowych Wolfganga Amadeusa Mozarta podczas kilku edycji Międzynarodowego Festiwalu Mozartowskiego MOZARTIANA.
Jeszcze w ubiegłym roku wystąpiliśmy pod jego dyrekcją na koncercie w Filharmonii Pomorskiej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy wykonując oratorium „Mesjasz” Georga Friedricha Haendla.
Pamięć o nim i wspólnie zagranych koncertach pozostanie z nami na długo.
Maestro, spoczywaj w pokoju!
Z przyjemnością informujemy, że nasza płyta z Requiem Pawła Łukaszewskiego została nominowana do nagrody Fryderyk 2024 aż w dwóch kategoriach: "Muzyka oratoryjna i operowa" oraz "Najwybitniejsze nagranie muzyki polskiej"! To ogromne wyróżnienie i zaszczyt znaleźć się w gronie najlepszych polskich albumów klasycznych.
Polski Chór Kameralny, z inicjatywy dyrektora Jana Łukaszewskiego, wydał Album nutowy „Drogi do Niepodległej". Niezwykle interesująca i unikatowa publikacja, wzbogacona o zdjęcia i słowo z ciekawym opisem historyczno-muzykologicznym, zawiera 14 pieśni legionowych oraz 4 utwory Ignacego Jana Paderewskiego, opracowane na chór a cappella przez Ireneusza Łukaszewskiego. Wydawnictwo zostało sfinansowane przez Instytut Dziedzictwa Myśli Narodowej im. Romana Dmowskiego i Ignacego Jana Paderewskiego w ramach Funduszu Patriotycznego – edycja Niepodległość po polsku.
Premiera albumu zaplanowana jest na 12 maja 2022r. – dokładnie w 87. rocznicę śmierci Józefa Piłsudskiego.
Publikacja stanowi utrwalenie interesujących opracowań pieśni legionowych i pieśni Ignacego Jana Paderewskiego do słów Adama Asnyka autorstwa Ireneusza Łukaszewskiego, wybitnego chórmistrza i kompozytora, co niewątpliwie przysłuży się popularyzacji tej bezprecedensowej części polskiej kultury muzycznej. Celem wydania jest wzbudzenie zainteresowania muzycznego oraz ciekawości historycznej dotyczącej drogi do niepodległości, jaką przebyła Rzeczpospolita Polska, pełnej fascynujących i heroicznych losów legionistów oraz wzorcowych postaw patriotycznych.
W Albumie chóralnym „Drogi do Niepodległej” oprócz materiału nutowego znajdują się fotografie związane z Legionami Polskimi i reprodukcje rysunków Artura Grottgera. Wydany jest w kunsztownej oprawie wizualnej (196 stron w formacie B4) autorstwa Dominiki Gzowskiej, gdańskiej malarki i projektantki.
Album przeznaczony jest dla wszystkich, którzy są zainteresowani śpiewem chóralnym. Poprzez niezwykły kunszt utworów zamieszczonych w albumie i jednocześnie umiarkowany stopień trudności wykonawczych pieśni, publikacja ta może stanowić źródło inspiracji dla chórmistrzów i zespołów zarówno w ruchu amatorskim, jak i profesjonalnym, także na poziomie szkolnym. „Drogi do Niepodległej" udostępnione zostaną bezpłatnie bibliotekom, szkołom, instytucjom muzycznym, muzeom, w nadziei, że wkrótce wzbogacą repertuary licznych koncertów.
Dofinansowano ze środków Instytutu Dziedzictwa Myśli Narodowej im. Romana Dmowskiego
i Ignacego Jana Paderewskiego w ramach Funduszu Patriotycznego – edycja Niepodległość po polsku
Z Rzymu dotarły do nas wyniki Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego Musica Sacra Nova 2025!
W dniu 16 maja 2022r. o godz.14:00 w Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu odbędzie się debata Katedry Teorii Muzyki na temat: Andrzej Koszewski – „Mistrz wytrawny” z udziałem Jana Łukaszewskiego, Marii Koszewskiej-Wajdzik oraz Iwony Fokt.
prowadzenie Mikołaj Rykowski
16.05.2022r., poniedziałek, godz.14:00
Sala Prezydencka, Akademia Muzyczna im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu
wstęp wolny
https://amuz.edu.pl/event/debata-katedry-teorii-muzyki-16-05-2022/
Mamy wyjątkową wiadomość dla wszystkich melomanów! Najnowsza płyta „Requiem” Pawła Łukaszewskiego jest już dostępna na platformach streamingowych! To niezwykłe dzieło, pełne głębi i emocji, możecie teraz usłyszeć w każdej chwili.
Posłuchajcie, co sam kompozytor mówi o tym nagraniu i dlaczego warto wsłuchać się w jego dźwięki.
🔗 Posłuchaj całej płyty: https://open.spotify.com/album/7gL5Ds5VvAPz8EIrGP11fS?si=UqjGfXF7QtOappB5J5FwyA
Nominacja do Fryderyków to wyjątkowy zaszczyt, a w tym roku spotkał nas podwójnie!
Z dumą informujemy, że dwupłytowy album Polskiego Chóru Kameralnego “In Via” (Wydawca: Requiem Records) został nominowany do najbardziej prestiżowej nagrody muzycznej w Polsce w 2 kategoriach:
“Album Roku Muzyka Chóralna” i
“Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej”!
"In via" to muzyka sakralna na miarę XXI wieku. Album zawiera to, co najlepsze na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim "Musica Sacra Nova", i to na przestrzeni 10 lat. Zarejestrowano na nim utwory nagrodzone w ramach Konkursu w latach 2010-2020, a w gronie kilkunastu kompozytorów znalazł się m.in. Michał Malec, którego kompozycji wysłuchaliśmy podczas zeszłorocznego koncertu "Laboratorium nowej muzyki sakralnej".
Zapraszamy również na nasz profil na YouTube, gdzie można wysłuchać fragmentu albumu -
Już jest! Z radością informujemy, że od soboty na stronach wytwórni DUX można nabyć naszą najnowszą płytę "Requiem", którego autorem jest Paweł Łukaszewski. Niebawem album dostępny będzie także w serwisach streamingowych!
https://www.dux.pl/pawel-lukaszewski-requiem-musica-sacra-10.html
Zapraszamy do przeczytania fragmentów omówienia autorstwa Davida Wordswortha, które znalazło się w booklecie dołączonym do płyty:
Nie było wątpliwości, że w pewnym momencie swojego życia Paweł Łukaszewski napisze Requiem. Fakt, że powstanie takiego utworu miało miejsce w określonych okolicznościach – podobnie jak w przypadku większości wielkich realizacji tej formy – uczynił tę kompozycję szczególnie osobistym i katartycznym wyrazem najgłębszych myśli i przekonań – „próbą wprowadzenia w największą tajemnicę naszej wiary”, jak kompozytor sam powiedział o tym utworze.
Zamówione przez walijski Festiwal Presteigne (przy wsparciu Instytutu Adama Mickiewicza), Requiem miało swoją premierę 24 sierpnia 2014 roku W gronie premierowych wykonawców znaleźli się wówczas Rachel Nicholls (sopran), Christopher Foster (baryton), Chór Joyful Company of Singers oraz Orkiestra Festiwalu Presteigne pod dyrekcją George'a Vassa. Poznawszy wcześniej kilka mniejszych utworów chóralnych, Vass zauważył, że większość dzieł Łukaszewskiego z orkiestrą ma zbyt dużą obsadę dla stosunkowo małego, ale pięknego kościoła św. Andrzeja, głównej sceny Festiwalu Presteigne, dlatego poprosił kompozytora o stworzenie utworu na mniejszy skład. Łukaszewski z radością przyjął tę propozycję (faktycznie przygotował dwie wersje – jedną na orkiestrę kameralną, tutaj prezentowaną, i drugą na dużą orkiestrę, której premiera odbyła się w Polsce później tego samego roku). Jego intencją było napisanie utworu, który mógłby być wykonywany przez dobry, przynajmniej półprofesjonalny chór.
Zamówienie od Festiwalu Presteigne przyszło w szczególnie wzruszającym czasie dla kompozytora, który doświadczył utraty wielu przyjaciół, współpracowników oraz członków rodziny. Kilka części Requiem ma szczególne dedykacje – Kyrie jest poświęcone pamięci polskiego kompozytora Wojciecha Kilara (1932–2013), którego monumentalne utwory chóralne miały duży wpływ na Łukaszewskiego; Sanctus jest napisane na cześć angielskiego kompozytora sir Johna Tavenera (1944–2013), a Lux aeterna dedykowane kardynałowi Józefowi Glempowi (1929–2013), prymasowi Polski. Inne części mają jeszcze bardziej osobiste dedykacje dla bliskich członków rodziny kompozytora.
Dzieło Łukaszewskiego wpisuje się w nurt tzw. „bardziej refleksyjnych Requiem”, jak te autorstwa Faurégo czy Duruflégo, a bliżej naszych czasów – być może tych napisanych przez Johna Ruttera i Boba Chilcotta – oferując pocieszenie i nadzieję, a nie groźbę sądu i wiecznego potępienia. Kompozytor wspomina: „Uwielbiam wiele Requiem – Berlioza, Brahmsa, Brittena, Ligetiego, Verdiego – ale bardziej interesują mnie Requiem Faurégo, Duruflégo, Johna Ruttera. Według mnie lepiej oddają, o co chodzi w Requiem”*.
Muzyka wyraża swoje przesłanie z troską i powściągliwością. Nie ma tu Dies Irae – Łukaszewski podąża za zaleceniami Soboru Watykańskiego II o usunięciu tego tekstu z liturgii pogrzebowej i zastąpieniu go cichym, radosnym Alleluja – „zmartwychwstaniem nowego życia dla tych, którzy wierzą w Boga”, jak to określa kompozytor. Chociaż w innych dziełach Łukaszewski nie boi się od czasu do czasu sięgać po współczesne techniki wokalne często obecne w polskiej muzyce drugiej połowy XX wieku, takie jak szeptanie, glissanda wokalne i akordy klasterowe, takie środki wyrazu rzadko pojawiają się w Requiem (z wyjątkiem nieco tajemniczych fragmentów na końcu Lux aeterna, które tenory i basy wykonują sussurrando – szepcąc). Muzyka koncentruje się przede wszystkim na melodii, która z kolei podporządkowana jest słowu – oto kompozytor, który gorliwie wierzy w tekst, którego głównym celem jest uczynić ów tekst jak najbardziej zrozumiałym.
Znamy laureatów XVIII Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego Musica Sacra Nova 2022.
18 marca JURY złożone z
Pawel Łukaszewski, President
Andrea Angelini
Vaclovas Augustinas
Vincenzo de Gregorio
Jan Łukaszewski
Enjott Schneider
spośród 43 kompozycji nadesłanych z następujących 19 krajów: Austria, Kanada, Francja, Niemcy, Hongkong, Węgry, Włochy, Korea, Litwa, Filipiny, Polska, Portugalia, Republika Południowej Afryki, Szwajcaria, Turcja, Ukraina, Wielka Brytania, USA, Wietnamm przyznało:
KATEGORIA A
I nagroda:
Paweł Konkol ur. 2000 w Rzeszowie, kompozytor i aranżer. Od 2019 roku studiuje kompozycję na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Jego główne zainteresowania to muzyka jazzowa i orkiestrowa (orkiestry symfoniczne, big bandy). Ponadto interesuje się muzyką chóralną, organową i ludową.
Nagroda przyznana za Dominus dixit ad me, wykonanie i nagranie podczas Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Sakralnej Musica sacra nova w Brauweiler (Niemcy) oraz inne wykonanie w Wilnie (Litwa) Chóru Miejskiego Jauna Muzika w Wilnie pod dyrekcją Vaclovasa Augustinasa.
II nagroda ex aequo:
Lukas Butkus (Litwa) (ur. 2000) to młody kompozytor z Litwy, gdzie studiuje na studiach licencjackich z kompozycji w Litewskiej Akademii Muzyki i Teatru. Absolwent Gimnazjum im. św. Cecylii w Mariampolu, gdzie zaczęła się jego pasja do sztuki. Już teraz Lukas zdobył uznanie w całym kraju, zajmując pierwsze miejsce w konkursie dla młodych kompozytorów „Vox Juventutis 2020” (Wilno, Litwa) ze swoim utworem „Wszyscy wracają” na chór mieszany; ponadto w 2020 roku był jednym z pięciu finalistów ogólnopolskiego konkursu kompozycji muzyki liturgicznej na chór acapella w oprawie mszalnej. Uczestnik wielu konkursów i festiwali muzycznych jako kompozytor i pianista, w 2021 r. otrzymał prestiżowe stypendium Mikalojusa Konstantinasa Čiurlionisa oraz stypendium Zity Bružaitė za twórczość. Jest pianistą i koordynatorem młodego zespołu muzyki współczesnej „Artisans” z siedzibą w Wilnie. Również publikowany prozaik i poezja.
Nagroda przyznzna za Eia Mater wykonanie i nagranie podczas Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Sakralnej Musica sacra nova w Brauweiler (Niemcy) oraz inne wykonanie w Wilnie (Litwa) Chóru Miejskiego Jauna Muzika pod dyrekcją Vaclovasa Augustinasa.
Jakub Szafrański (Polska) ur. 1988 roku w Warszawie. Absolwent szkoły podstawowej i średniej Grażyny Bacewicz w Warszawie. Uzyskał tytuł licencjata na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina. Na tej samej uczelni otrzymał tytuł magistra dyrygentury chóralnej w klasie prof. Ryszarda Zimaka oraz Kompozycji w klasie prof. Pawła Łukaszewskiego (dyplomy z wyróżnieniem). Jest finalistą wielu konkursów kompozytorskich: I nagroda w 57. Konkursie im. Tadeusza Bairda Młodych Kompozytorów (2016), II nagroda w Międzynarodowym Konkursie Młodych Kompozytorów „Vox
Juventutis ’17, II nagroda w Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim „Musica Caelestis” (2017), III nagroda w III Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim Opus 966 (2015), wyróżnienie w II edycji (2014) i IV (2016) Ogólnopolski Konkurs Kompozytorski Opus 966, ufundowano nagrodę specjalną „Niemiecka premiera” Kammerchor Hannover (2015). Jest autorem muzyki do „Hymnu na Grochów”
Nagroda przyznana za In te Domine speravi, wykonanie i nagranie podczas Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Sakralnej Musica sacra nova w Brauweiler (Niemcy) oraz inne wykonanie w Wilnie (Litwa) Chóru Miejskiego Jauna Muzika w Wilnie pod kierownictwem Vaclovasa Augustinasa.
III nagroda - nie przyznana
KATEGORIA B - nie przyznane
Wszystkim laureatom serdecznie gratulujemy.
Więcej informacji: https://musicasacranova.com/
I nagroda: Paolo Orlandi (Włochy) za Septem verba Domini Jesu Christi in cruce
II nagroda: Motshwane William Pege (RPA) za Angele Dei
III nagroda: Wojciech Chałupka (Polska) za In paradisum
I nagroda: Paolo Orlandi (Włochy) za Vulnerasti cor meum
II nagroda: Daniele Croce (Włochy) za Oculi omnium
III nagroda: Janusz Krzysztof Korczak (Polska) za Litaniae Pretiosissimi Sanguinis Domini Nostri Iesu Christi
Zapraszamy ukraińskie rodziny do bezpiecznych i przyjaznych miejsc, gdzie dobrze i twórczo można spędzić wolny czas. Wiele zajęć jest zaplanowanych tak, aby rodzice mogli pozostawić dzieci pod opieką animatorów posługujących się językiem ukraińskim.
Ofertę przygotowały gdańskie instytucje kultury.
Dzielimy się z Państwem radosną wiadomością - Polski Chór Kameralny pod dyrekcją Jana Łukaszewskiego został nominowany do nagrody Fryderyk Festiwal w kategorii Album roku - Muzyka Chóralna za płytę Górecki Church songs.
To dla nas wyjątkowy moment - trzydziesta nominacja dla Polskiego Chóru Kameralnego zbiega się z jubileuszem 30-lecia nagrody Fryderyków! Jak podkreślają przedstawiciele Związku Producentów Audio Video, organizatora konkursu, do edycji Fryderyk 2024 zgłoszono 196 wydawnictw z muzyką poważną i aż 123 z nich zostały zakwalifikowane do ponadgatunkowej kategorii Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej, która obejmuje wszystkie płyty z muzyką polską zgłoszone do konkursu w innych kategoriach.
Wydawnictwo Górecki Church songs zawiera zbiór dwudziestu Pieśni Kościelnych Henryka Mikołaja Góreckiego na chór a capella, w wykonaniu Polskiego Chóru Kameralnego pod dyrekcją Jana Łukaszewskiego. To pierwsze na świecie nagranie tych utworów, klejnotów muzyki chóralnej wykonanych w języku łacińskim.
Bezpłatne przejazdy dla migrantów wojennych z Ukrainy 
paszportu ze stemplem wjazdowym od daty 24 lutego 2022 r. karty pobytu uchodźcy tymczasowego dokumentu potwierdzającego tożsamość.
Z wielkim smutkiem przyjęliśmy informację o śmierci Romualda Twardowskiego, wybitnego kompozytora, z którym łączyła nas długoletnia przyjaźń. Szanownej Małżonce, bliskim i wszystkim, których to odejście dotknęło, składamy wyrazy współczucia.
Zachęcamy również do lektury wspomnienia prof. Jana Łukaszewskiego o licznych spotkaniach i kontaktach naszego dyrektora i zespołu z Mistrzem Romualdem Twardowskim.
SPOTKANIA Z ROMUALDEM TWARDOWSKIM
Muzyka drugiej połowy XX wieku jest obrazem zupełnie nowego etapu twórczości kompozytorskiej. Nastąpiło kompletne odrzucenie dawnych autorytetów. Zaczęto tworzyć dzieła, których kształt dźwiękowy zależał od nierzadko przypadkowych decyzji wykonawców. Owocem tego była destrukcja utrwalonego przez wieki warsztatu. Twórca znalazł się zatem w trudnej sytuacji, chcąc spełnić swe ambicje tworzenia prawdziwie nowoczesnej muzyki.
Polscy kompozytorzy początku lat sześćdziesiątych w sposób naturalny zostali dotknięci tym ogólnoświatowym zamętem. Dzieła wielu ówczesnych mistrzów prześcigały się w poszukiwaniu nowych technik, nowych brzmień. Dotyczyło to jednak głównie muzyki instrumentalnej i elektronicznej, natomiast muzyka wokalna, w szczególności chóralna, zdawała się nieco opierać tym modnym tendencjom. W tym czasie utwory na chór pisało wielu ówczesnych twórców. Początkowa skłaniali się oni ku tradycjom ludowym, potem zaś chętnie czerpali z tradycji muzyki chrześcijańskiej. Wśród całej plejady wybitnych kompozytorów jedno z głównych miejsc zajmuje Romuald Twardowski.
Twardowski zadeklarował się jako zwolennik szeroko pojętej tradycji, znaczące sukcesy osiągnął w muzyce scenicznej: opery, jak Nagi Książę, Lord Jim czy Cyrano de Bergerac, przyniosły mu dużą popularność, także za granicą. Obok licznych kompozycji instrumentalnych, instrumentalno-wokalnych, kameralnych, przeznaczonych dla dzieci i młodzieży, bardzo ważną rolę odgrywała tworzona przezeń muzyka chóralna. Znajdujemy tu utwory oparte na tematach lub inspirowane folklorem, poezją, a także treściami sakralnymi.
Nie pamiętam, kiedy dokładnie poznałem Romualda Twardowskiego, chociaż jego nazwisko jako wielkiego polskiego kompozytora znane mi było od bardzo dawna – przecież opera Lord Jim wystawiana była w Operze Bałtyckiej w Gdańsku! W pamięci utkwił mi moment naszej rozmowy podczas Ars Chori w Częstochowie. Organizatorzy tego ważnego w Polsce festiwalu zaproponowali mi przygotowanie utworów Józefa Świdra, Romualda Twardowskiego, Juliusza Łuciuka i Andrzeja Koszewskiego – bardzo obszerny program, który znacznie wykraczał poza ramy czasowe przewidzianego koncertu, który miał się odbyć 18 stycznia 1985 roku o godzinie 21:00 w Filharmonii Częstochowskiej Skłoniło mnie to do tego, by dokonać pewnych skrótów. Po przyjeździe z Gdańska do Częstochowy spotkaliśmy się z kompozytorami w czasie posiłku przewidzianego przez organizatorów. W pewnym momencie podszedł do mnie Romuald Twardowski i zaczął pytać o przygotowanie jego utworów. Zapytał o jeden z wybranego programu – odpowiedziałem, że niestety nie będzie wykonany. Zapytał o inny. Odpowiedziałem, że również nie. Na to Twardowski, jako człowiek porywczy, zerwał się z krzesła i zbulwersowany chciał się oddalić. Po chwili zatrzymał się, odwrócił i zapytał o Koncert wiejski. Odpowiedziałem, że oczywiście, śpiewamy. Zawrócił wówczas do stolika i objął mnie ze słowami: „Kochany, trzeba było tak od razu powiedzieć!”. W pierwotnym programie było przewidzianych aż piętnaście utworów Twardowskiego, większość z nich wykonałem, jednak Koncert wiejski znaczył dla kompozytora najwięcej. Dla mnie i mojego zespołu też!
Jestem pewien, że nie było to pierwsze spotkanie z kompozytorem, bowiem na partyturze Koncertu wiejskiego, którą posiadam, widnieje dedykacja autora z dnia 20.10.1984. Ponieważ byłem w tym czasie na koncertach w Warszawie, to zapewne wtedy zetknęliśmy się po raz pierwszy. Dodam, że jeszcze w 1985 w kilku krajach Europy Zachodniej, a także w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie wykonywałem jego utwory, w tym także wspomniany Koncert wiejski, co stanowiło zawsze punkt kulminacyjny koncertów, przyjmowanych zresztą z wielkim aplauzem. Sukces tego dzieła polega na jego doskonałej konstrukcji – rozpoczyna się niejako strojeniem, rozgrzewką instrumentów, a kończy siarczystym wirtuozowskim oberkiem. Wszystko to bez słów, oparte jedynie na sylabach, słowem: orkiestra głosów ludzkich! To zapewne w znaczący sposób przyczyniło się do entuzjastycznego odbioru przez zagraniczną publiczność.
Rok później wiosną również przebywałem w Warszawie w celu omówienia programu na Warszawską Jesień 1986, gdzie miałem wykonywać bardzo skomplikowany utwór Iannisa Xenakisa Idmen. W tym czasie dyrektor Dni Muzyki Cerkiewnej w Hajnówce zaprosił mnie do pracy w jury tego festiwalu – konkursu. Przewodniczącym tego gremium był Romuald Twardowski. Byłem już wtedy z nim w pewnym sensie zaprzyjaźniony. Zaproponował mi zatem wspólną podróż swoim samochodem z Warszawy na Podlasie.
W czasie podróży, w której uczestniczyła także żona kompozytora, Alicja, dużo rozmawialiśmy na tematy muzyczne, choć nie tylko. Miałem ze sobą odebraną w Warszawie partyturę Xenakisa. Twardowski oglądał ją z zaciekawieniem, w końcu orzekł, że tego nie da się wykonać. Utwór był tak daleki od jego wizji artystycznej, że całkowicie odrzucił sens próby jego wykonywania. (Trzeba jednak dodać, że nieobca mu była znajomość różnorakich współczesnych technik, które częściowo w niektórych utworów stosował). Tak upłynął nam czas na rozmowach o istocie muzyki współczesnej, że w końcu, jadąc na skróty, zgubiliśmy się. Jechaliśmy na początku asfaltem, który zmienił się w drogę brukowaną, a następnie polną. Nie dostrzegliśmy żadnych znaków, trzeba było pytać o wskazówki przygodnych mieszkańców okolicznych wsi. W końcu spóźnieni, ale szczęśliwie dotarliśmy do Hajnówki. Tak naprawdę wtedy poznałem Twardowskiego, jego poglądy, cząstkę jego życia i zrozumiałem powody jego zainteresowania muzyką cerkiewną.
W lipcu tego samego roku brałem udział w festiwalu chóralnym w Japonii. Wykonywaliśmy wówczas, jak zazwyczaj, Koncert wiejski, ale także specjalnie na tę okazję podarowany mi Waldszene na chór męski – utwór niezwykły, bardzo efektowny, opisujący muzycznie jakby nawoływanie myśliwych, jakieś szmery, pomruki zwierzyny, a w finale chór rogów myśliwskich wyrażających przy płonącym ognisku radość z udanego polowania. Śpiewając ten utwór, przypomniałem sobie chwile, gdy przy wspólnym ognisku w Puszczy Białowieskiej świętowaliśmy zakończenie festiwalu hajnowskiego. Później wykonywałem także wersję na chór mieszany – wspaniały utwór, ale moim zdaniem wersja męska jawi się jako bardziej prawdziwa w opisaniu scenek z polowania.
W repertuarze naszego zespołu znalazło się wiele innych utworów Romualda Twardowskiego które prezentowaliśmy na różnych festiwalach w kraju i za granicą. Pamiętam, że podczas koncertów z jego utworami, na których był obecny, czasem głośno komentował, wprawiając w konsternację publiczność. Ale wtedy zrozumiałem, co znaczy dla niego muzyka, jak bardzo wrażliwy to twórca. Jestem przekonany, że dla Romualda Twardowskiego muzyka stanowi treść życia, szczególną jego cząstką stała się twórczość cerkiewna. To bardzo osobiste doświadczenie, bowiem wiadomo, że utwory te to jakby muzyczne ikony, które przede wszystkim służą modlitwie, są przeżywaniem obecności Chrystusa i Bogarodzicy oraz świętych Pańskich. Słuchanie tej muzyki, jej komponowanie i wykonywanie prowadzi nie tylko do estetycznych, ale także duchowych przeżyć.
Cerkiewne utwory Romualda Twardowskiego stanowią niewątpliwie jakiś rodzaj stylizacji, ale nie ma tu mowy o dosłownym naśladownictwie. To raczej rodzaj bardzo osobistego przedstawienia dwóch twarzy chrześcijaństwa: zachodniego i wschodniego, bo przecież niektóre utwory ukazały się także w wersji łacińskiej. Doskonałym przykładem takiego ekumenicznego potraktowania modlitwy są kompozycje Otcze nasz i Pater noster. W wersji prawosławnej uderza zwartość formy, jej skromny, modlitewny charakter. Utwór utrzymany w tempie umiarkowanym, bez zbędnych efektów, niemal jak pisana ikona, którą słyszę jakby w jasnych kolorach okrytych pozłotem, co uwypukla Bożą chwałę – piękno w czystej platońskiej postaci. Wersja łacińska mieni się różnorodnymi kolorami, napięciami i odprężeniami, licznymi kulminacjami oraz bardzo szczególnym odczytaniem tekstu, który w różnych odcinkach zmienia tempo i dynamikę. To utwór bardzo ekspresyjny, przypomina to niejako barokowe malarstwo Caravaggia. Oba dzieła są bardzo interesujące, wręcz fascynujące, choć oddane w dwóch różnych stylach. Kompozytor zachęca, aby je wykonywać łącznie, jeden po drugim – dwie twarze chrześcijaństwa.
Od niemal czterdziestu lat muzyka chóralna Romualda Twardowskiego w mojej pracy artystycznej zajmuje ważne miejsce. W 1988 w czasie jubileuszu 10-lecia Scholi Cantorum Gedanensis Kompozytor był specjalnym gościem uroczystości rocznicowych, w ramach których prezentowaliśmy szereg Jego utworów. Wspominamy także pobyt Kompozytora w Gdańsku, kiedy w 2015 śpiewaliśmy Jego muzykę pod dyrekcją Włodzimierza Siedlika. Twórczość tę prezentowałem nie tylko z Polskim Chórem Kameralnym, ale też z innymi gdańskimi zespołami, a także z profesjonalnymi chórami polskimi, z którymi współpracuję. W pamięci mam koncert z Chórem Filharmonii Łódzkiej im. Artura Rubinsteina w 2018 roku, w programie którego umieściłem m.in. Koncert wiejski. Okazało się, że wśród publiczności obecna była wówczas żona Twardowskiego, Alicja. Nie wiedziałem o tym wcześniej. Znalazła się tam zupełnie przypadkowo, przebywając w Łodzi służbowo na jakiejś konferencji – znajomi zaprosili ją na koncert do filharmonii. Jakież było jej zdziwienie, a zarazem wzruszenie, kiedy usłyszała utwór męża, który właśnie dla niej został napisany. W roku 2020 występowałem z prowadzonym przeze mnie Polskim Chórem Kameralnym w ramach Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Cerkiewnej „Hajnówka” w Białymstoku. Był to w zasadzie monograficzny koncert utworów cerkiewnych Romualda Twardowskiego – w obecności kompozytora. Wcześniej nigdy nie wykonywałem na jednym koncercie tak dużej ilości jego utworów . Było to dla mnie, ale także dla chórzystów i publiczności duże przeżycie. W trakcie spotkania po koncercie kompozytor wyrażał swoją opinię o wykonaniu – nie zawsze pochlebną. Jak pamiętam, zawsze był bardzo wymagający. Oczywiście zawsze ceniłem sobie wszelkie uwagi, bowiem pozwalało mi to na pogłębienie swych umiejętności i za to jestem mu szczególnie wdzięczny.
Romuald Twardowski właściwie przez całe swoje życie starał się nie ulegać nowym modom. Piękno cenił najwyżej. Wielu współczesnych mu twórców przechodziło różne etapy i style swej twórczości. Twardowski nigdy nie uległ postmodernistycznym tendencjom muzyki współczesnej. Zawsze pozostawał wierny sobie – według zasady, którą przekazywał młodym kompozytorom: „Pisz, jak czujesz, i rób to jak najlepiej”.
prof. Jan Łukaszewski
Dyrektor Polskiego Chóru Kameralnego Schola Cantorum Gedanensis
Z żalem zawiadamiamy, że wczoraj, 10.02.2022 zmarł pan Bogdan Łukaszewski, wieloletni współpracownik Polskiego Chóru Kameralnego, współzałożyciel Chóru Chłopięco-Męskiego Pueri Cantores Olivenses, brat dyrektora naszego zespołu, Jana Łukaszewskiego. Aktywnie zaangażowany w życie gdańskiej sceny muzycznej, był członkiem licznych chórów, wieloletnim etatowym śpiewakiem Chóru Opery Bałtyckiej w Gdańsku.
Dyrektorowi Janowi Łukaszewskiego, najbliższej rodzinie i bliskim składamy najserdeczniejsze wyrazy współczucia.
Msza święta żałobna zostanie odprawiona w środę 16.02.2022 r. o godz. 10:00 w Archikatedrze Oliwskiej, po czym nastąpią uroczystości pogrzebowe na Cmentarzu Oliwskim w Gdańsku.
Śpiewacy i pracownicy administracji Polskiego Chóru Kameralnego
Cześć jego pamięci!
Piątek, sobota, niedziela - przed nami trzy dni uroczystości w 5. rocznicę śmierci prezydenta Gdańska.
Uroczyste akcenty już od piątku
W tym dniu, o godzinie 11.00 warto posłuchać koncertu carillonowego, dedykowanego Pawłowi Adamowiczowi. Muzyka będzie rozbrzmiewała z wieży kościoła św. Katarzyny. Paweł Adamowicz był orędownikiem odbudowy carillonowej kultury Gdańska, która w dawnych czasach była charakterystyczna dla Gdańska. W pełni się to udało: Gdańsk zatrudnia miejską carillonistkę, a także posiada dwa carillony stacjonarne (w wieży kościoła św. Katarzyny i w wieży Ratusza Głównego Miasta) oraz jeden mobilny, który w sezonie letnim odwiedza inne miasta z koncertami.
O godz. 18. (w piątek) warto zajrzeć do biblioteki ECS, gdzie odbędzie się premiera książki wspomnieniowej Antoniego Pawlaka o prezydencie Pawle Adamowiczu. Wstęp wolny. Antoni Pawlak jest poetą i prozaikiem, laureatem wielu nagród literackich - prezydenta Adamowicza znał jak mało kto, przez lata był jego rzecznikiem prasowym i jednym z najbliższych współpracowników.
Sobota - Światełko dla Pawła Adamowicza
Centralnym punktem obchodów będzie "Światełko dla Pawła Adamowicza" z udziałem premiera Donalda Tuska, rodziny Pawła Adamowicza i prezydent Aleksandry Dulkiewicz. Uroczystość odbędzie się o godz. 19., przy płycie pamiątkowej, nieopodal Złotej Bramy. Kilkanaście metrów od tego miejsca w niedzielę, 13 stycznia 2019 roku, stała scena WOŚP na której prezydent Adamowicz został śmiertelnie ugodzony nożem przez zamachowca.
Na miejscu rozdawane będą flagi narodowe i flagi Gdańska. Podczas uroczystości odtworzona będzie pieśń "Sound of Silence", która zaraz po śmierci Pawła Adamowicza stała się symbolem bólu i żałoby mieszkańców po śmierci prezydenta Gdańska.
Niedziela, 14 stycznia - rocznica śmierci prezydenta
Prezydent Paweł Adamowicz zmarł w poniedziałek, 14 stycznia 2019 roku, po wielogodzinnych próbach ratowania życia przez zespół lekarzy Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w Gdańsku.
W niedzielę przypada 5. rocznica tego tragicznego dnia. O godz. 12, w Bazylice Mariackiej, będzie można wziąć udział w mszy świętej w intencji zamordowanego prezydenta Gdańska.
Więcej informacji oraz szczegółowy program wydarzeń na stronie: gdansk.pl
Muzyka Brahmsa nie wstrząsa, nie zmusza do rozważań nad sensem istnienia,
nie upokarza swa wielkością ani mądrością.
Ona uspokaja, a jeśli czasem wywoła łzę – jest to łza szczęśliwa.
Jeżeli prawdą jest, że muzyka może czynić człowieka lepszym,
to z pewnością muzyka Brahmsa czyni to najlepiej.
Ludwik Erhardt: Brahms
Wspaniałe koncerty noworoczne w wiedeńskiej filharmonii od lat są pozycją obowiązkową pierwszego dnia Nowego Roku dla melomanów na całym świecie. W tym roku najpiękniejszych walców można posłuchać także 19 lutego w Dworze Artusa Gdańsku w wykonaniu Polskiego Chóru Kameralnego.
Dziś wszyscy kojarzymy walce z Wiedniem i wielkimi orkiestrami, może jeszcze z arcydziełami Fryderyka Chopina. Tymczasem ów elegancki taniec wywodzi się z muzyki ludowej południowych Niemiec, a wykonywać je można nie tylko w wersji instrumentalnej. Sobotni koncert przeniesie nas na eleganckie XIX-wieczne salony,
Koncert rozpocznie 18 krótkich utworów Johannesa Brahmsa, występujących pod wspólnym tytułem Pieśni miłosne – Walce (niem. Liebeslieder – Waltzer). Ich materię tekstową stanowią wiersze Georga Friedricha Daumera ze zbioru Polydora. Kompozytor, zainspirowany ländlerami Schuberta, napisał swoje walce pod wpływem uczucia do Klary Schumann. Relacja tych dwojga: trudna, burzliwa, niespełniona, znajduje odzwierciedlenie w pełnych różnorodnych nastrojów melodiach. Miłosne rozterki kompozytora doskonale obrazuje zresztą jeden z wykorzystanych przez niego tekstów Daumera: „O kobiety, jakąż rozkosz wyzwalają! Dawno byłbym mnichem został, gdyby nie kobiety!” (O die Frauen).
W drugiej części koncertu zabrzmią absolutne szlagiery, trzy wspaniałe dzieła Johanna Straussa (syna), którego – nie bez słuszności – nazywano królem walca. Straussowskie melodie były immanentnym składnikiem socjety z wiedeńskich salonów XIX w, do dziś zresztą cieszą się powodzeniem. Wiedeńska krew, Odgłosy wiosny i Nad pięknym, modrym Dunajem to utwory, który oryginalnie powstały na orkiestrę. W 2002, na specjalne zamówienie Jana Łukaszewskiego, na chór i fortepian na 4 ręce opracował je wybitny niemiecki kompozytor, Heinrich Poos. Współpraca artysty z Polskim Chórem Kameralnym była wyjątkowa i trwała już ponad trzydzieści lat. W tym czasie zespół nie tylko prezentował utwory Heinricha Poosa w Polsce i na świecie, ale również dokonał światowych premier jego licznych kompozycji.
Podczas koncertu Polskiemu Chórowi Kameralnemu towarzyszyć będą na fortepianie: Monika Płachta i Magdalena Żak de Carvalho. Artystki na co dzień związane z Akademią Muzyczną w Krakowie prowadzą intensywną działalność koncertową i pedagogiczną. W Gdańsku wystąpiły już wcześniej, w 2018 roku, prezentując wspólnie z Polskim Chórem Kameralnym Ein Deutsches Requiem Johannesa Brahmsa.
Brahms pisał: „Muszę wyznać, że po raz pierwszy uśmiechnąłem się na widok mojego utworu - wydrukowanego! Mogę zostać nazwany osłem, jeśli te nasze Liebeslieder nie sprawią paru ludziom przyjemności”.
Mamy nadzieję, że i Państwo znajdą się w tym gronie.
bilety dostępne na stronie bilety24
Jak zaczęła się trwająca już 45 lat historia Polskiego Chóru Kameralnego? Skąd tytuł "najlepszy z najlepszych”?
Gdzie odbył się pierwszy koncert Polskiego Chóru Kameralnego? Jak to jest być częścią tej imponującej historii?
Odpowiedzi na te pytania i fascynujące opowieści o niemal półwieczu zespołu odnajdziecie PAństwo w reportażu TVP Gdańsk:
Zapraszamy do oglądania!
Polski Chór Kameralny zatrudni wokalistów na pełen etat (umowa o pracę).
Obecnie poszukujemy osób śpiewających basem
WYMAGANIA:
- doświadczenie śpiewu w chórze
- umiejętność czytania nut
- muzykalność
ZAPEWNIAMY:
- umowę o pracę
- koncerty w Polsce oraz za granicą
- współpracę z renomowanymi artystami z całego świata
CV i list motywacyjny prosimy wysyłać na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.. Wybrane osoby zaprosimy na przesłuchanie.
Zapraszamy do obejrzenia relacji foto z niezapomnianego koncertu "Barwy Chóru vol.3"! Przekonaj się, jak magicznie brzmiały wspaniałe utwory wykonane przez naszych artystów. Obejrzyj zdjęcia, które uchwyciły atmosferę tego niezwykłego koncertu i pozwól się ponieść magii dźwięków! Dołącz do naszej podróży przez piękno i siłę muzyki chóralnej! 🎶✨
fot. Andrzej Bray
Klasycy partytury i kompozytorscy przedstawiciele młodego pokolenia w repertuarze, na scenie Polski Chór Kameralny i Jan Łukaszewski, a także wręczenie nagród laureatom tegorocznej edycji Konkursu „Musica Sacra Nova” – tak można opisać koncert „Laboratorium nowej muzyki sakralnej”.
Czym jest formuła „laboratorium”? To poszukiwanie i konfrontacja, zestawianie utworów cenionych współczesnych kompozytorów z dziełami najmłodszej kompozytorskiej generacji, twórców urodzonych pod koniec XX wieku, a nawet na początku XXI wieku. W związku, z jednej strony w programie koncertu znalazły się utwory „Przybądź, Duchu Święty” Henryka Mikołaja Góreckiego i „Libera me” Mariana Borkowskiego, z drugiej mogliśmy wysłuchać kompozycji autorstwa Aleksandry Chmielewskiej i Łukasza Farcinkiewicza: „Veni, Emmanuel” i „Pater noster".
W ramach koncertu odbyło się również wręczenie nagród najlepszym uczestnikom tegorocznej, 25 edycji Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego „Musica Sacra Nova”. To już ćwierć wieku, odkąd za sprawą prof. Pawła Łukaszewskiego corocznie są wyróżniani najlepsi młodzi kompozytorzy muzyki sakralnej. Najpierw ogólnopolski, obecnie konkurs ma charakter międzynarodowy i gromadzi uczestników z krajów europejskich, ale też z Korei Południowej, Australii, a nawet USA.
W 2021 roku wyróżniono Michała Malca („Rorate caeli” – III nagroda), Paolo Orlandiego („In paradisum” – II nagroda) oraz Andreu Diporta („O vos omnes” – I nagroda). Laureaci odebrali pamiątkowe statuetki, Polski Chór Kameralny zaprezentował także każdy z nagrodzonych utworów. Zwycięzcy Konkursu mogą również liczyć na nagrody finansowe i nagrania swoich utworów, partytury dzieł publikowane są w prestiżowym wydawnictwie Schott (wydaje dzieła m.in. Krzysztofa Pendereckiego).
Zapraszamy do udziału w przyszłorocznej edycji Konkursu – zgłaszać można się poprzez stronę https://musicasacranova.com/.
Chociaż za oknem zima, to pragniemy przenieść Państwa w czasie do pełni lata, do momentu, kiedy miasto wypełniło się dźwiękami i niezwykłą atmosferą Festiwalu Mozartiana! 🌞🎻
Zapraszamy serdecznie na premierę filmu - reportażu z tego magicznego wydarzenia, które rozbrzmiewało w sierpniu tego roku w Gdańsku! 🎶❄️
Niebanalni twórcy tego filmu - Maciej Szupica i Krzysztof Gajewski, na co dzień poruszający się w materii artystycznej zgoła dalekiej od muzyki klasycznej, zapraszają w podróż pełną emocji, wybitnych artystów, uczestników i niepowtarzalnego klimatu koncertów, które wypełniały każdy zakamarek sal koncertowych i urokliwego Parku Oliwskiego.
Poczujmy ponownie energię muzyki, zanurzmy się raz jeszcze w mistrzowskim brzmieniu utworów i zobaczmy, jak artyści tworzą na scenach prawdziwe arcydzieła.
Za oknami mróz maluje swoje pejzaże lecz wspomnienia letnich dźwięków i niesamowitej atmosfery tego wyjątkowego wydarzenia rozgrzewają serce. Jak co roku, melodie Mozarta ożywiły miasto. Przygotujcie się Państwo na powrót do tych magicznych chwil!
28 listopada podczas uroczystej Gali ogłoszeni zostali laureaci 11. edycji nagrody Koryfeusz Muzyki Polskiej 2021, której organizatorem jest Narodowy Instytut Muzyki i Tańca, finansowanej ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Laureatami zostali:
Wszystkim laureatom gratulujemy. Szczególne cieszy nas wyróżnienie p. Danuty Gwizdalanki z którą mamy zaszczyt współpracować od wielu lat przy festiwalu Mozartowskim. Jest ona autorem opisów w Książce programowej kolejnych Festiwali. Są to niezwykle żywe, barwne i merytoryczne opisy poszczególnych utworów prezentowanych w ramach kolejnych edycji. Bogate ilustracje i sugestie są transkrybowane przez autorów szaty graficznej.
Więcej informacji: https://www.koryfeusz.org.pl/pl/2021/aktualnosci/wreczono-koryfeusze-muzyki-polskiej-2021
Ze smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci
dr Anny Domżalskiej 1963–2023
Anna Domżalska (de domo Tułowiecka) była trenerką wokalną, cenioną pedagożką śpiewu. Wykształciła całe rzesze wokalistów jazzowych i musicalowych. Ukończyła studia na Wydziale Pedagogiki Instrumentalnej w klasie fortepianu oraz Wydziale Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej w Gdańsku. Pod dyrekcją Jana Łukaszewskiego śpiewała W latach 1993–95 była członkinią naszego zespołu, stanowiąc przez te lata ważną część sekcji sopranu.
Współpracowała z wieloma teatrami muzycznymi w Polsce, m.in. Teatrem ROMA, Teatrem Muzycznym w Gdyni, Ponznaniu, Teatrem Junior przy Teatrze Muzycznym w Gdyni, Maybe Theater Company w Gdańsku. Zajmowała się także oprawą wokalną licznych spektakli teatralnych w teatrach dramatycznych, pracowała nad stroną muzyczną wielu koncertów poświęconych twórczości Agnieszki Osieckiej, Janusza Strobla, Jeremiego Przybory, Zygmunta Koniecznego. Prowadziła liczne warsztaty z emisji głosu oraz interpretacji piosenki. W gdańskiej Akademii Muzycznej prowadziła klasę śpiewu oraz zajęcia z emisji głosu na kierunku Jazz i Muzyka Estradowa.
Rodzinie i bliskim śp. Anny składamy wyrazy współczucia.
W dniach 26-28 sierpnia po raz szesnasty Park Oliwski i Archikatedrę Oliwską w Gdańsku wypełniła licznie zgromadzona publiczność, by wysłuchać muzyki Mozarta w najlepszych wykonaniach około 150 wybitnych artystów polskich i zagranicznych – do tego właśnie przez lata przyzwyczaił słuchaczy Międzynarodowy Festiwal Mozartowski Mozartiana, który odbył się już po raz szesnasty. Również w tym roku, nie zabrakło atrakcyjnych koncertów. Festiwal otworzyła pierwsza polska opera narodowa: „Cud albo Krakowiaki i Górale” Jana Stefaniego do libretta Wojciecha Bogusławskiego. Spektakl wyreżyserował Jarosław Kilian, a na plenerowej scenie – która w tym roku wyjątkowo stanęła po przeciwnej stronie Pałacu Opatów – wystąpili soliści Teatru Wielkiego Opery Narodowej i Orkiestra Filharmonii Bałtyckiej pod batutą Massymiliana Caldiego. Wieczorem w podróż po freejazzowych aranżacjach tematów Mozarta zabrali nas Immortal Onion, zespół artystów młodego pokolenia, w skład którego wchodzą: Ziemowit Klimek – kontrabas / gitara basowa / elektronika, Tomir Śpiołek – fortepian, Wojtek Warmijak – perkusja. 27 sierpnia (piątek) rozpoczęliśmy koncertem symfonicznym w wykonaniu skrzypaczki Maya Levy, orkiestry symfonicznej Opery i Filharmonii Podlaskiej pod kierownictwem Mirosława Jacka Błaszczyka. Na tematy Mozarta w jazzowych aranżacjach przenieśli nas wieczorem muzycy zespołu Krzysztof Herdzin Mozart Quintet, w skład którego wchodzą najwybitniejsi polscy przedstawiciele współczesnej sceny jazzowej tj. Krzysztof Herdzin - fortepian, aranżacje, Łukasz Poprawski - saksofon altowy, Jerzy Małek – trąbka, Robert Kubiszyn – kontrabas, Łukasz Żyta -perkusja.
Festiwal zwieńczył tradycyjnie uroczysty koncert finałowy. W sobotę 26 sierpnia mury Archikatedry Oliwskiej wypełniły dźwięki Mszy G-dur Józefa Elsnera, Regina Coeli B-dur oraz Missa longa C-dur Wolfganga Amadeusza Mozarta. Koncert poprowadził Jan Łukaszewski, dyrektor i pomysłodawca gdańskich Mozartianów, a pod jego batutą wystąpili niezrównani soliści: Roberta Mameli – sopran, Dominika Kościelniak – alt, Krystian Krzeszowiak – tenor, Wojciech Gierlach – bas, orkiestra Akademie für Alte Musik Berlin oraz oczywiście Polski Chór Kameralny.
Dziękujemy wszystkim, którzy życzliwie nas wspierają, przede wszystkim Władzom Miasta Gdańska, Dyrekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku oraz Gdańskiego Zarządu Dróg i Zieleni, a także Kurii Metropolitarnej i Gospodarzowi Archikatedry Oliwskiej. Festiwal nie mógłby także istnieć bez hojnych sponsorów, których wsparcie pozwala nam ze śmiałością szkicować atrakcyjne repertuary i zapraszać najwybitniejszych artystów. Dziękujemy również Patronom Medialnym, którzy pomogli w nagłośnieniu imprezy w mediach lokalnych ogólnopolskich i wirtualnych.
Mamy możliwość jeszcze raz wspólnie wrócić do tych wydarzeń, oglądając fotorelację z wszystkich dni Festiwalu.
Jutro, 7.12, wspominamy 10 rocznicę śmierci wielkiej damy polskiej chóralistyki, jej zasłużonej propagatorki Wiesławy Krodkiewskiej. Jej ogromne zasługi dla rozwoju i promocji śpiewu chóralnego w Polsce i poza granicami kraju pozostają w naszej pamięci.
Byłą wiceprzewodniczącą Rady Artystycznej Chórów Akademickich, wieloletnią jurorką Ogólnopolskiego Turnieju Chórów Legnica Cantat, twórczynią kantatowego seminarium dla dyrygentów, inicjatorką i kierownikiem Studium Dyrygentów Chórów Polonijnych, członkinią Rady Artystyczno-Programowej Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Sakralnej Gaude Mater. Z jej inicjatywy zaczęły funkcjonować Podyplomowe Studium Chórmistrzowskie i Podyplomowe Studia Emisji Głosu przy Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy. Chóralistyka była dla Niej pasją, pracą i wielką miłością.
Choć mieszkała w Warszawie, regularnie przyjeżdżała do Gdańska, by słuchać naszych koncertów. Pomagała w zdobywaniu środków finansowych na wyjazdy zagraniczne, podczas których czasem towarzyszyła Chórowi, jak to miało miejsce podczas dwóch ważnych tournée koncertowych w Japonii i Stanach Zjednoczonych.
Od samego początku działalności Polskiego Chóru Kameralnego Schola Cantorum Gedanensis była z zespołem bardzo związana i wspierała go w bieżącej działalności. Szczególnie doświadczyliśmy jej pomocy wówczas, gdy chór został rozwiązany i stracił oparcie instytucjonalne. To właśnie pani Wiesława Krodkiewska w dużej mierze przyczyniła się do tego, że Schola mogła nadal koncertować w kraju i za granicą.
Wśród długoletniej historii naszych kontaktów jedna inicjatywa zajmuje miejsce szczególne. Marzeniem Wiesławy Krodkiewskiej było stworzenie przestrzeni twórczej refleksji nad teorią i praktyką wykonawczą muzyki chóralnej. Myśl tę z entuzjazmem przyjął Jan Łukaszewski, a owocem wspólnych wysiłków stało się Międzynarodowe Sympozjum Muzyki Chóralnej, które w formule biennale odbywało się w Gdańsku od 1994 do 2008 roku. Wydarzenie to, organizowane przez Polski Chór Kameralny we współpracy z Akademią Muzyczną w Gdańsku, dawało słuchaczom szansę kontaktu z najwybitniejszymi specjalistami muzyki chóralnej z Polski, Europy, a także np. z Japonii. W ramach sympozjum prowadzono wykłady teoretyczne, wspólne zajęcia z emisji głosu, wykłady praktyczne, ilustrowane pracą z chóru ćwiczebnym Polskim Chórem Kameralnym oraz zajęcia indywidualne (dla najlepszych śpiewaków i dyrygentów) w dwóch sekcjach: dyrygentura chóralna i emisja głosu. Wiesława Krodkiewska pełniła funkcję koordynatora tych spotkań, a także w znacznej mierzy przyczyniła się do organizowania finansowania kolejnych odsłon sympozjum.
Zmarła w Warszawie 7 grudnia 2013. Uroczystości pogrzebowe śp. Wiesławy Krodkiewskiej odbyły się 14 grudnia i zgromadziły liczną reprezentację przedstawicieli polskiego środowiska muzycznego. Nie mogło tam zabraknąć także Polskiego Chóru Kameralnego, który z Joanną Łukaszewską oraz z towarzyszeniem Orkiestry Kameralnej Filharmonii Narodowej pod dyrekcją Jana Łukaszewskiego wykonał fragmenty Requiem Mozarta.
Podczas swojej kariery Wiesława Krodkiewska pełniła kluczowe role w licznych organizacjach chóralnych i inicjatywach służących promocji tej gałęzi sztuki muzycznej. Jej wszechstronność i umiejętność przekazywania pasji do muzyki chóralnej sprawiły, że stała się mentorką wielu artystów, którzy dziś kontynuują jej dziedzictwo.
W dziesiątą rocznicę jej odejścia pragniemy uczcić życie i wkład Wiesławy Krodkiewskiej w rozwój muzyki chóralnej. Jej praca, poświęcenie i niekończąca się miłość do sztuki przetrwały czas, inspirując kolejne pokolenia do odkrywania piękna muzyki w harmonijnym brzmieniu ludzkich głosów.
W dniach 9-13 sierpnia w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego pw. Zmartwychwstania Pańskiego w Gdańsku Wrzeszczu, planujemy nagrania płyty z pieśniami kościelnymi Henryka Mikołaja Góreckiego. Projekt nagrania i wydania albumu ma na celu materialne utrwalenie istotnej części twórczości jednego z najważniejszych polskich kompozytorów. Pochodzące w większości z 1986 roku opracowania tradycyjnych pieśni, zebranych w znanym śpiewniku kościelnym ks. Jana Siedleckiego, zostały przy współpracy z dziećmi kompozytora, Anną i Mikołajem Góreckimi, podzielone na trzy tematyczne tomy: w pierwszym znajdują się utwory poświęcone Matce Bożej, w drugim – pasyjne i wielkanocne, zaś trzeci tom zawiera pieśni eucharystyczne, poświęcone świętym i Trójcy Przenajświętszej.
Cel ten realizować będzie zespół wybitny, jeden z czołowych europejskich chórów kameralnych – Polski Chór Kameralny pod dyrekcją Jana Łukaszewskiego, zaś reżyserem nagrania będzie Andrzej Brzoska, doświadczony specjalista, doktor sztuk muzycznych, zastępca głównego reżysera Teatru Polskiego Radia, uhonorowany wieloma nagrodami i odznaczeniami.
Wydanie, z którego korzystamy, przygotowane przez brytyjską oficynę Boosey&Hawkes, tym różni się od dotychczas dostępnych, że zawiera tłumaczenie utworów Góreckiego na język łaciński dokonane przez Edwarda Tamblinga. Będzie to pierwsze na świecie nagranie Pieśni kościelnych po łacinie! Otwiera to możliwość szerszego rozpropagowania tej wyjątkowej twórczości, w której jak w zwierciadle odbijają się wielowiekowe tradycje polskiej kultury, i pozwala ze śmiałością myśleć o szerokiej międzynarodowej dystrybucji. Większość wokalnych utworów Henryka Mikołaja Góreckiego powstała do tekstów polskich, co często stanowi znaczną trudność dla zagranicznych wykonawców. Mamy nadzieję, że nagranie, które chcemy przygotować, dzięki pokonaniu bariery językowej przyczyni się do jeszcze większego zainteresowania muzyką tego wielkiego twórcy, na czym niezwykle nam zależy! Podejmujemy się więc zadania bardzo odpowiedzialnego – nagrania obszernego materiału kompozytora cenionego i uznanego. Cel ten realizować będzie zespół wybitny, jeden z czołowych europejskich chórów kameralnych – Polski Chór Kameralny pod dyrekcją Jana Łukaszewskiego, zaś reżyserem nagrania będzie Andrzej Brzoska, doświadczony specjalista, doktor sztuk muzycznych, zastępca głównego reżysera Teatru Polskiego Radia, uhonorowany wieloma nagrodami i odznaczeniami.
Za życzliwą współpracę z Księżmi Zmartwychwstańcami, serdeczne Bóg zapłać!
Z dumą i wzruszeniem informujemy o nominacji Polskiego Chóru Kameralnego do nagrody International Classical Music Awards (ICMA).
International Classical Music Awards (wcześniej Cannes Classical Awards) jest przyznawana od 2011 roku, za każdym razem w innym kraju. Dotychczas Polska była gospodarzem ICMA trzykrotnie – w 2014 roku (Warszawa), w 2018 (Katowice) oraz w 2023 (Wrocław). W skład jury ICMA wchodzą głównie redaktorzy naczelni pism i rozgłośni muzycznych przede wszystkim z krajów Europy.
Najciekawsze nagrania i osobowości typowali specjaliści z 15 krajów (m.in. Finlandia, Francja, Hiszpania, Niemcy). Polskę reprezentował w jury Jakub Puchalski z Polskiego Radia Chopin, tematycznej stacji radiowej Polskiego Radia.
Album Górecki: Church Songs, Op. 84. - zbiór dwudziestu Pieśni Kościelnych Henryka Mikołaja Góreckiego na chór a capella, w wykonaniu Polskiego Chóru Kameralnego pod dyrekcją Jana Łukaszewskiego - został nominowany w kategorii Muzyka chóralna. Jest to pierwsze na świecie nagranie tych utworów, klejnotów muzyki chóralnej wykonanych w języku łacińskim.
Z radością informujemy, że podczas Gali Muzyki Poważnej Fryderyk 2021, która odbędzie się już w najbliższy piątek 25 czerwca 2021 roku w Operze na Zamku w Szczecinie – prof. Jan Łukaszewski odbierze statuetkę Złotego Fryderyka – prestiżową nagrodę przyznawaną przez Radę Akamedii Fonograficznej za całokształt twórczości. Uroczystość będzie retransmitowana przez TVP Kultura 27 czerwca 2021r. o godz. 22.15
Członkami Rady Akademii sekcji muzyki poważnej w edycji 2021 Agnieszka Duczmal, Paweł Gusnar, Urszula Kryger, Paweł Łukaszewski, Małgorzata Polańska, Lech Tołwiński oraz Dariusz Przybylski.
Wróćmy do upalnych, sierpniowych dni i niezwykłej atmosfery XVIII Międzynarodowego Festiwalu Mozartowskiego Mozartiana...
To było niesamowite muzyczne święto! Siedem dni pełnych artystycznych doznań, pasji i niezapomnianych chwil. Dzięki zaangażowaniu artystów oraz wsparciu wspaniałej publiczności, festiwal stał się niepowtarzalnym wydarzeniem.
W krótkim klipie znajdziecie Państwo wyjątkowe fragmenty koncertów, kulisy wydarzenia i piękne chwile wspólnego świętowania muzyki Mozarta. Zanurzcie się w magicznym świecie dźwięków!
Dziękujemy wszystkim, którzy uczestniczyli w tegorocznych Mozartianach i tworzyli razem z nami niezapomniane wspomnienia. ❤️ Liczymy na Państwa w przyszłym roku i już teraz planujemy kolejną edycję, aby razem ponownie celebrować piękno muzyki Mozarta! A już niedługo... niespodzianka 🙂 Zapraszamy do śledzenia naszego profilu Facebook - już wkrótce kolejna filmowa i muzyczna uczta!
🎶🌟 Razem tworzymy magię! 🌟🎶
Przyszła, jeszcze świeża najnowsza płyta Polskiego Chóru Kameralnego IN VIA. Nagrań dokonano w dniach 13–22 lipca 2020 w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Gdański (ul. Mkołaja Gomółki 9). Na płycie zostały utrwalone nagrodzone kompozycje w Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim Musica Sacra Nova na przestrzeni lat 2010-2020. Już niebawem płyta będzie dostępna m. in. na stronie Requiem Records.
Wykonawcy:
Polski Chór Kameralny
Jan Łukaszewski - dyrygent
reżyseria dźwięku, montaż i mastering - Andrzej Brzoska
Międzynarodowy Konkurs Kompozytorski Musica Sacra Nova swoją tradycją sięga roku 1996. Jego inicjatorem był Paweł Łukaszewski, obecnie profesor zwyczajny, doktor habilitowany, prorektor Uniwersytetu Muzycznego im. Fryderyka Chopina. Motorem tego działania była chęć dostarczania nowego repertuaru współczesnej muzyki sakralnej.
W sobotę 26.06.2021r. w godzinach 15.00–22.00 odbędzie się Festiwal Decalogue - 10 prostych słów. Projekt ten, o charakterze kulturalno-edukacyjny, ma na celu promocję uniwersalnych europejskich wartości wyrosłych w kręgu kultury śródziemnomorskiej i judeochrześcijańskiej, takich jak pokój, patriotyzm, heroizm, honor, poświęcenie, lojalność, miłosierdzie czy działanie na rzecz wspólnego dobra. Wartości, których ośmieszenie i porzucenie przez dwa XX-wieczne totalitaryzmy, faszystowski i sowiecki, doprowadziło do dziejowego kataklizmu, jakim była II wojna światowa.
Festiwal Decalogue – 10 Prostych Słów to jedyny taki jednodniowy cykl koncertów i spotkań ewangelizacyjnych w 30. rocznicę pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do wolnej Polski. W obecnej sytuacji, w której wiele osób pyta, co robić, gdzie szukać odpowiedzi na chaos i brak autorytetów – odpowiedzią są słowa św. Jana Pawła II wypowiedziane w 1991 roku: "Oto Dekalog, oto dziesięć słów. Od tych dziesięciu prostych słów zależy przyszłość człowieka i społeczeństw. Przyszłość narodu, państwa, Europy i świata".
Wykonawcy:
Andrzej Lampert
Marcin Spenner & Piotr Łukaszewski
Agnieszka Cudzich
Józef Skrzek
Ksiądz Jakub Bartczak
Marika
Arka Noego
Luxtorpeda
Adeb Chamoun Trio (Adeb Chamoun, Katarzyna Gacek-Duda, Wassim Ibrahim)
Anna Witczak-Czerniawska
Katarzyna Bogusz
Dominik Bieńczycki (Dikanda)
Polski Chór Kameralny
Jan Łukaszewski - przygotowanie chóru
Orkiestra Wojskowa w Bydgoszczy oraz Kujawsko-Pomorska Orkiestra Muzyki Polskiej p/d mjr. Dominika Sierzputowskiego
Sekcja rytmiczna p/k. Marcina Pospieszalskiego (Szymon Madej – perkusja, Tomas Cellis Sanchez – perkusjonalia, Marcin Pospieszalski – bas, Piotr Cudzich – fortepian, Dariusz Bafeltowski – gitara, Piotr Łukaszewski – gitara).
Bilety:
Arka Noego – 10 zł, Luxtorpeda, Józef Skrzek i koncert główny Decalogue – 10 zł dostępne od 14.06.2021r. na stronie muzeum1939.pl
Wiemy, że Polski Chór Kameralny ma swoją, wyjątkową barwę. To dzięki unikalnemu kolorytowi zespół stał się rozpoznawalny pośród innych, a bogactwo kolorów i ich odcieni, podobnie jak na zachwycających płótnach renesansowych mistrzów, stanowi w dużej mierze o pięknie muzyki, jakiej słuchamy w wykonaniu Polskiego Chóru Kameralnego.
Projektując program koncertów z cyklu Barwy Chóru dokonaliśmy trudnej selekcji, utworów, które uznajemy za jedne z najciekawszych, najbardziej wyjątkowych w 45-letniej historii zespołu. To oczywiście siłą rzeczy wybór niepełny. Staraliśmy się jednak, by reprezentację miały w naszych repertuarach dzieła wybitnych kompozytorów polskich oraz twórców zagranicznych, które nie tylko znajdowały uznanie publiczności, ale też pozostały w pamięci chórzystów.
Zapraszamy na Barwy Chóru vol.2 - drugą odsłonę tego jubileuszowego wydarzenia, gdzie odkryjemy przed Państwem nowe barwy chóru i całą gamę ich odcieni.
Polski Chór Kameralny śpiewa Pendereckiego
Polski Chór Kameralny szczyci się przyjaźnią wielu znakomitych kompozytorów, pośród których maestro Penderecki zawsze zajmować będzie miejsce szczególne. Zespół wykonywał wszystkie jego utwory na chór a cappella, spośród których większość odbywała się w jego obecności, czasem również pod jego dyrekcją. W programie koncertu Barwy Chóru vol.2 znajdzie się wybór utworów mistrza, nagranych przez chór na dwóch monograficznych płytach oraz niezwykle poruszający Psalm 3, którego polskie prawykonanie przygotował Jan Łukaszewski w 2016 roku.
Polski Chór Kameralny wykona również jedyny cykl mszalny Pendereckiego - Missa brevis. Przed polskim prawykonaniem utworu, którego w Gdańsku dokonał w 2013 Jan Łukaszewski, Krzysztof Penderecki powiedział: „tutaj akurat jest najlepszy chór! Jestem z nim związany od kilku już lat, oni rozumieją moją muzykę, nie muszę w nic ingerować, przyjeżdżam na koncert i jest tak, jak ja to napisałem. To się rzadko zdarza”.
Teraz, w roku jubileuszu 90-lecia urodzin Mistrza Pendereckiego wracamy do jego muzyki, by oddać mu hołd. Specjalnym gościem koncertu będzie jego małżonka, pani Elżbieta Penderecka, która oddała serce nie tylko wielkiemu kompozytorwoi, ale również muzyce. Od ponad 20 lat organizuje Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena, a co więcej, jest promotorką muzyki klasycznej w świecie oraz inicjatorką konkursów muzycznych.
Rheinberger na nowo odkryty
Wcześniej, w pierwszej części wieczoru zabrzmi ponadto Msza Es-dur Josefa Gabriela Rheinbergera (1839–1901) kompozytora pochodzącego z Liechtensteinu, opisana przez wybitnego muzykologa Otto Ursprunga „najpiękniejszą, najczystszą muzyką wokalną XIX wieku”. To jedyna msza Rheinbergera napisana na chór podwójny, zawierająca opracowania części stałej liturgii kościoła katolickiego, tj. Kyrie, Gloria, Credo, Sanctus, Benedictus, Agnus Dei.
Serdecznie zapraszamy:
Kiedy: 21 października 2023 (sobota), godz. 19:00
Gdzie: Dwór Artusa, ul. Długi Targ 43/44
Bilety: https://www.bilety24.pl/koncert/1178-barwy-choru-vol-2-95836?id=523979 oraz na godzinę przed koncertem w Dworze Artusa
29.05.2021r. Odbyło się zdalne posiedzenie komisji Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego Musica Sacra Nova, w którym to z 55 kompozycji, z 19 krajów: Austrii, Białorusi, Belgii, Francji, Niemiec, Hong Kongu, Włoch, Łotwy, Litwy, Luxemburga, Filipin, Polski, Singapuru, Słowenii, Słowacji, Hiszpanii, Szwecji, Szkocji oraz USA, jury wyłoniło 6 laureatów w dwóch kategoriach (na chór mieszany a cappella oraz kompozycje liturgiczne na chór mieszany i organy).
KATEGORIA A
I nagroda: Andreu Disport (Hiszpania) za O vos omnes
II nagroda: Paolo Orlandi (Włochy) za In paradisum
III nagroda: Michał Malec (Polska) za Rorate caeli
KATEGORIA B
I nagroda: Andreas Theobald (Niemcy) za Gloria
II nagroda: Dominik Puk (Polska) za Kyrie et Sanctus
III nagroda: Johannes X. Schachtner (Niemcy) za Sequentia paschali
Wszystkim laureatom oraz uczestnikom Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego Musica Sacra Nova serdecznie gratulujemy i życzymy powodzenia w tworzeniu kolejnych kompozycji.
Międzynarodowy Konkurs Kompozytorski Musica Sacra Nova swoją tradycją sięga roku 1996. Jego inicjatorem był Paweł Łukaszewski, obecnie profesor zwyczajny, doktor habilitowany, prorektor Uniwersytetu Muzycznego im. Fryderyka Chopina. Motorem tego działania była chęć dostarczania nowego repertuaru współczesnej muzyki sakralnej.
Przez pierwsze dziesięć lat konkurs miał zasięg ogólnopolski. W 2005 – dzięki staraniom prof. Mariana Borkowskiego, przewodniczącego jury rozpoczęła się współpraca z Międzynarodowym Festiwalem Gaude Mater. To połączenie przyczyniło się do rozkwitu konkursu, którego ranga rosła z roku na rok, gromadząc w gronie jurorów wybitnych przedstawicieli światowej muzyki chóralnej jak Stephen Layton czy Ēriks Ešenvalds. Od tej pory wśród uczestników są młodzi kompozytorzy nie tylko z Europy, ale także na przykład Korei Południowej, Australii czy Stanów Zjednoczonych.
Z czasem jednak, kiedy zmieniły się władze samorządowe Częstochowy, trzeba było poszukać alternatywnego wsparcia organizacyjnego – zostało nim, dzięki życzliwości kard. Rainera Marii Woelkiego, Arcybiskupstwo Kolonii. Dziś w gronie organizatorów są także Papieski Instytut Muzyki Kościelnej, Wyższa Szkoła Katolickiej Muzyki Kościelnej i Pedagogiki Muzycznej w Regensburgu, Stowarzyszenie „Instytut Musica Sacra" w Warszawie, Stowarzyszenie Przyjaciół Opactwa w Brauweiler oraz Stowarzyszenie Musica Ficta w Rimini. Warto podkreślić, że nie ma w Polsce drugiego konkursu z tak licznym gronem zagranicznych partnerów. 6 września 2019 wszystkie wymienione wyżej instytucje zawarły porozumienie o wspólnym organizowaniu konkursu Musica Sacra Nova. Jego regulamin przewiduje trzy nagrody finansowe w wysokości 2 500€, 2 000€ oraz 1 500€, wręczane podczas uroczystego konkursu laureatów. Każdego roku koncert ten w jednej z regulaminowych kategorii odbywać się będzie w Gdańsku. Ważną nagrodą dla laureatów konkursu Musica Sacra Nova są nagrania zwycięskich utworów publikowane w najważniejszych wytwórniach oraz ich wykonania przez najlepsze europejskie chóry, wśród których od samego początku jest Polski Chór Kameralny. Ponadto od kilku lat partytury nagrodzonych dzieł publikowane są w prestiżowym wydawnictwie Schott (które wydaje także dzieła m.in. Krzysztofa Pendereckiego).
Z żalem informujemy, że wczoraj, w środę 20.09.2023 w wieku 86 lat zmarł nasz wspaniały kolega, kompozytor, dyrygent i oddany przyjaciel Henryk Czyżewski.
Jest autorem porywającej kompozycji Musica Nordica, w której zastosowany został nowatorski w owym czasie aleatoryzm naturalny – technika łączenia efektów szmerowo-fonicznych inspirowanych odgłosami przyrody (np. śpiew ptaków) i dowolności rytmiczno-dynamicznych. Polski Chór Kameralny oraz Chór Chłopięco-Męski Pueri Cantores Olivenses przy wielkim entuzjazmie publiczności wielokrotnie wykonywali ten utwór podczas licznych zagranicznych tournée. Henryk Czyżewski ponadto przez wiele lat z wielką pieczołowitością współtworzył archiwum Polskiego Chóru Kameralnego (Schola Cantorum Gedanensis). Cześć Jego pamięci!
Ukończył Wydział Teorii, Kompozycji i Dyrygentury PWSM w Sopocie w 1964 roku. W latach 1969-1971 odbył Studia Doktoranckie w warszawskiej PWSM na Wydziale Teorii i Kompozycji.
Był bardzo aktywnym działaczem kultury, założycielem i pierwszym dyrygentem Chóru Uniwersytetu Gdańskiego, dyrygentem Chóru Akademii Medycznej w Gdańsku. W latach 1977-1980 kierował chórem Państwowej Opery i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, a w 1980 roku objął funkcję kierownika zespołu wokalnego w Teatrze Muzycznym w Gdyni. W latach 1977-1983 pełnił funkcję gdańskiego oddziału Polskiego Związku Chórów i Orkiestr. Był współzałożycielem Koła Młodych (1967) oraz członkiem zwyczajnym Związku Kompozytorów Polskich od 1974 roku.
Brał udział w 33 międzynarodowych i krajowych festiwalach i konkursach muzycznych, występował z ok. 600 koncertami w ponad 20 krajach świata. Wyróżniony został m.in. odznaką „Za Zasługi dla Gdańska” (1971), „Zasłużony Działacz Kultury” (1976), Srebrnym Krzyżem Zasługi (1981).
Miło nam poinformować, że Dyrektor Polskiego Chóru Kameralnego Jan Łukaszewski, otrzymał nominację w plebiscycie osobowości roku 2020, organizowanym przez Polska Press - Dziennik Bałtycki w kategorii całokształt osiągnięć artystycznych.
Pragniemy przypomnieć, że Jan Łukaszewski reprezentuje wyjątkową gałąź muzyki klasycznej - chóralistykę. Uznawany jest za jednego z najznakomitszych w Europie specjalistów w dziedzinie muzyki chóralnej. Dyrygent, ceniony pedagog oraz organizator życia muzycznego. Pomysłodawca i dyrektor artystyczny Festiwalu Mozartiana, profesor sztuk muzycznych.
Zachęcamy do oddawania głosów w plebiscycie
https://dziennikbaltycki.pl/p/kandydat/jan-lukaszewski%2C1908713/
Wybitny dyrygent, specjalista muzyki chóralnej, twórca festiwalu Mozartiana, profesor Jan Łukaszewski, obchodzący w tym roku jubileusz 40-lecia pracy artystycznej z Polskim Chórem Kameralnym, otrzymał najważniejsze wyróżnienie artystyczne w kraju - Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
To nagroda przyznawana przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego za najwybitniejsze osiągnięcia artystyczne w dziedzinie kultury. Dyrektor Jan Łukaszewski był wielokrotnie honorowany za dokonania artystyczne i zasługi dla kultury, otrzymał wiele prestiżowych nagród i wyróżnień, m.in. Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2008), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2018), nagrodę Zarządu Stowarzyszenia Autorów ZAiKS (2020). W roku 2021, decyzją Rady Akademii Fonograficznej, „za wybitne osiągnięcia artystyczne” został uhonorowany Złotym Fryderykiem.
Uroczyste wręczenieodznaczenia odbędzie się podczas koncertu Orkiestry Symfonicznej Lwowskiej Filharmonii Narodowej, odbywającego się w ramach XVIII Międzynarodowego Festiwalu Mozartowskiego „Mozartiana”. 25 sierpnia (piątek) o godz. 19.00 sekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego dr Jarosław Sellin wręczy Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” profesorowi Janowi Łukaszewskiemu, pomysłodawcy, inicjatorowi i nieprzerwanie od osiemnastu lat dyrektorowi artystycznemu Mozartianów.
Już w najbliższą sobotę 24.04.2021r. o godz. 18.00 zapraszamy do obejrzenia transmisji koncertu Muzyka doby Jagiellonów. Transmisja koncertu na stronach www.nck.pl, www.gdansk.pl, www.polskichorkameralny.pl
Międzynarodowy Festiwal Mozartowski „Mozartiana” to najbardziej stylowe święto muzyki Mozarta. W programie tegorocznej edycji znajdują się zarówno wielkie formy instrumentalno-wokalne, czy unikatowe inscenizacje oper pod gołym niebem, ale także koncerty kameralne oraz współczesne i jazzowe opracowania twórczości Mozarta.
Mozartiana są jedynym międzynarodowym wydarzeniem w Polsce, prezentującym twórczość Mozarta w tak oryginalny sposób – w plenerze i wnętrzach z czasów wiedeńskiego klasyka. Bogaty program tego wyjątkowego przedsięwzięcia sprawia, że z każdym rokiem Festiwal przyciąga coraz więcej wielbicieli - zarówno mieszkańców Gdańska, jak i gości odwiedzających Trójmiasto. Organizatorem Mozartianów od siedemnastu lat jest Polski Chór Kameralny, świętujący w tym roku jubileusz 45-lecia, zaś inicjatorem – wybitny polski dyrygent Jan Łukaszewski, dyrektor chóru.
Mozartiana tryskają różnorodnością. Zależy nam, by każdy słuchacz, bez względu na wiek czy gust muzyczny, odnalazł coś dla siebie. Koncerty odbywają się w bajkowej scenerii Parku Oliwskiego, a także w Dworze Artusa i Archikatedrze Oliwskiej.
Festiwal w tym roku staje się pełnoletni, więc zapraszamy Was do wspólnego świętowania! Każdego roku gościmy wybitne indywidualności świata muzycznego, solistów oraz zespoły o ugruntowanej światowej renomie. Dobór znakomitych artystów to gwarancja doznań muzycznych na najwyższym światowym poziomie, fantastycznie zrealizowane widowiska i najbardziej stylowa oprawa muzycznego festiwalu w Polsce.
20, 21 i 22 sierpnia zapraszamy na koncerty kameralne w Dworze Artusa – spotkamy się z wiolonczelistą Marcinem Zdunikiem i Riverbero Quartet, Chopin University Accordion Trio oraz Glass Duo. Na koncercie inauguracyjnym 23 sierpnia zagra Polska Filharmonia Kameralna Sopot pod dyrekcją Wojciecha Rajskiego, a wieczorem Mozart zabrzmi w brawurowym wykonaniu Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego pod batutą ppłka Marcina Ślązaka. 24 sierpnia - wyjątkowa inscenizacja w Parku Oliwskim – opera Łaskawość Tytusa w reżyserii i ze scenografią Leszka Mądzika w wykonaniu wybitnych solistów światowych scen. Wystąpią: Aleksander Kunach, Valentina Coladonato, Maria Laura Martorana, Wolfinger, Gabriela Celińska-Mysław, Maciej Falkiewicz oraz Zbigniew Szymczyk w roli narratora. Zagra Polska Filharmonia Bałtycka pod batutą Massimiliana Caldiego. W nocną podróż po jazzowych aranżacjach tematów Mozarta zabierze nas Tomasz Chyła Quintet. 25 sierpnia (piątek) rozpoczniemy przedstawieniem dla najmłodszych – Mozart dla dzieci - Eine Kleine Nachtmusik w wykonaniu Teatru Marionetek Pałacu Cesarskiego Schönbrunn - najsłynniejszego teatru marionetek świata, a wieczorem zapraszamy na dwa koncerty: symfoniczny z udziałem Lwowskiej Filharmonii Narodowej oraz Mozart w jazzowych barwach w wykonaniu Janusza Strobla z zespołem. Na zakończenie festiwalu zapraszamy na uroczysty koncert finałowy. W tym roku 25 sierpnia (sobota) mury Archikatedry Oliwskiej wypełnią się dźwiękami Wielkiej Mszy c-moll KV 427 Wolfganga Amadeusza Mozarta. Kompozycje wykonają niezrównani soliści: Lucy Crowe i Valentina Coladonato – soprany, Aleksander Kunach – tenor, Leszek Skrla – bas, organizator festiwalu - Polski Chór Kameralny oraz orkiestra Akademie für Alte Musik Berlin. Całość oczywiście pod batutą dyrektora i pomysłodawcy gdańskich Mozartianów - Jana Łukaszewskiego.
Vivat Mozart, vivat Mozartiana!
Zajrzyj na stronę XVIII MFM Mozartiana by poznać program, sylwetki artystów i festiwalowe lokalizacje!
Omówienie koncertu 24.04.2021r. przygotowała wybitna specjalistka w dziedzinie historii muzyki dr hab. Barbara Jarmińska-Przybyszewska prof. IS PAN
Twórcy prezentowanych kompozycji różnili się pochodzeniem (byli urodzeni na ziemiach rdzennie polskich, ale także na ówcześnie należącym do Królestwa Czech Śląsku, niemieckim Pomorzu oraz we Włoszech – w Lombardii i Umbrii). Działali pod patronatem królewskim, ale także miejskim i magnackim – świeckim i duchownym.
Koncert rozpoczyna utwór Jerzego Libana, urodzonego w Legnicy, najprawdopodobniej w 1464 roku, zmarłego w Krakowie po roku 1546. Choć Jerzy (Georg) pochodził z niemieckiej rodziny (Weihrauch, co po polsku znaczy „kadzidło”, a po grecku „libanos”), jednak większość życia spędził w Krakowie, a Polskę uważał za swoją ojczyznę (pisał o niej „nostra patria”). Uczył się w Legnicy, studiował w Krakowie i Kolonii. W 1502 roku uzyskał w Akademii Krakowskiej stopień bakałarza, a w 1511 magistra sztuk wyzwolonych. Następnie prowadził w tej uczelni wykłady, uczył też w szkole parafialnej przy krakowskim Kościele Mariackim. Należał do kręgu humanistów skupionych wokół krakowskiej rodziny Bonerów. Jest autorem względnie edytorem 16 zachowanych prac, głównie z zakresu filozofii i filologii. Dwie jego rozprawy, wydane, odpowiednio, ok. 1539 i w 1540 roku, są poświęcone muzyce: zasadom akcentu kościelnego (De accentuum ecclesiasticorum exquisita ratione) i ogólnym zasadom muzyki (De musicae laudibus oratio); muzyki dotyczy także krótki fragment rozprawy o filozofii (De philosophiae laudibus oratio). Do pierwszej z wymienionych rozpraw – o akcencie kościelnym – dodał Jerzy Liban swoje czterogłosowe opracowanie pieśni Ortus de Polonia. do drugiej 9 innych krótkich utworów polifonicznych. O Ortus de Polonia kompozytor napisał, że jest to modlitwa do św. Stanisława, którą ułożył w roku 1501 z okazji przybycia do Krakowa (po powrocie z Kolonii) i opracował na cztery głosy (Dyskant, Alt, Tenor i Kontratenor w zapisie źródłowym, ale jeżeli chodzi o rejestry: na Sopan, Tenor, Bas I i II). Utwór oparty jest na umieszczonym w tenorze cantus firmus, z tekstem Wincentego z Kielc, pochodzącym z XIII-wiecznej historii rymowanej o św. Stanisławie Dies adest celebris (melodia ma jednak jeszcze wcześniejszą, niepolską metrykę). Kompozycja, pełniąc rolę przykładu właściwej muzycznej deklamacji i właściwego akcentowania słów, otrzymała bardzo proste opracowanie kontrapunktyczne.
Przez część życia z Krakowem związany był także Wacław z Szamotuł, urodzony ok. 1526 roku w Szamotułach w Wielkopolsce, zmarł ok. roku 1560 prawdopodobnie w Pińczowie, poeta i kompozytor. Studiował w poznańskiej Akademii Lubrańskiego i w Akademii Krakowskiej, po czym udał się na Litwę. Karierę zawodową rozpoczął jako sekretarz kasztelana trockiego Hieronima Chodkiewicza, w latach 1547 - ok. 1555 był kompozytorem nadwornym króla Zygmunta Augusta, z którym przebywał w Wilnie i w Krakowie. Związany z ruchem reformacyjnym w 1555 roku przeszedł na służbę litewskiego magnata, wojewody wileńskiego Mikołaja Radziwiłła „Czarnego”, brata stryjecznego zmarłej królowej Barbary Radziwiłłówny, lidera litewskich kalwinistów. Dalsze losy Wacława nie są znane. Wiadomo jednak, że zmarł przedwcześnie, nad czym ubolewał w wydanym w 1625 roku słowniku Scriptorum Polonicorum Hekatontas Szymon Starowolski, uważając, że gdyby kompozytor żył dłużej, dorównałby najwybitniejszym europejskim twórcom XVI wieku. W zachowanym dorobku kompozytorskim Wacława z Szamotuł znajdują się 4 czterogłosowe pieśni i 4 psalmy do teksów polskojęzycznych m.in. Andrzeja Trzecieskiego i Mikołaja Reja, a także utrzymane w polifonicznym stylu niderlandzkim 3 łacińskie motety i Lamentacje Jeremiasza. Dwa spośród jego motetów były najwcześniejszymi kompozycjami polskiego twórcy drukowanymi za granicą. W antologii Tomus [quartus] psalmorum selectorum, wydanej w 1554 roku w Norymberdze, znalazło się czterogłosowe opracowanie Wacława psalmu In te Domine speravi, a w zbiorze Thesauri musici tomus quartus dziesięć lat później w tym samym mieście ukazał się jego, także czterogłosowy, motet Ego sum pastor bonus.
Wykonywane podczas koncertu Polskiego Chóru Kameralnego motety Wacława z Szamotuł różnią się pod względem zastosowanej techniki kompozytorskiej. Znane z norymberskiego druku polifoniczne opracowanie krótkiego tekstu komunii mszy na drugą niedzielę po Wielkanocy – Ego sum pastor bonus – jest utworem jednoczęściowym, w całości przeimitowanym, nawiązującym do podobnych kompozycji Nicolasa Gomberta czy Clemensa non Papa. Motet Nunc scio vere do tekstu introitu mszy na uroczystość apostołów Piotra i Pawła zachował się do II wojny światowej w przekazie rękopiśmiennym, jako intawolacja organowa zapisana w tzw. Tabulaturze Aleksandra Polińskiego (zwanej też zamkową) z II połowy XVI wieku (obecnie znanej częściowo dzięki zachowanemu mikrofilmowi). Edycję utworu musiała więc poprzedzić rewokalizacja kompozycji, której kilkadziesiąt lat temu dokonał Mirosław Perz, a po nim także Piotr Poźniak. Utwór składa się z dwóch wyraźnie wydzielonych części: opracowania introitu i doksologii. Obie części rozpoczyna imitacja, jednak, w odróżnieniu od Ego sum pastor bonus, a także In te Domine speravi, jedynie fragmenty utworu są imitacyjne. Zasadnicza w kompozycji jest starsza technika, cantus firmus typu migrans (melodia stała wędruje – przechodzi z głosu do głosu, nierzadko w formie rozdrobnionej rytmicznie).
Wszystkie pozostałe kompozycje znajdujące się w programie koncertu zostały skomponowane przez twórców działających w Rzeczypospolitej w okresie panowania Zygmunta III, króla bardzo źle ocenianego przez historyków za prowadzoną politykę, ale równocześnie mającego wielkie zasługi na polu kultury, w tym muzyki. Zreorganizowana przez niego w 1595 roku i utrzymywana wysokim kosztem włoska kapela wokalno-instrumentalna, kierowana przez kolejnych wybitnych kompozytorów z Italii, wyznaczała punkt odniesienia dla twórców działających w Rzeczypospolitej także w innych środowiskach, pod innymi patronatami. Szczególnie cenione przez Króla były kompozycje polichóralne, w tym z pewnością te lub takie, jak znajdujące się w programie koncertu.
Autorem dwóch pierwszych jest Mikołaj Zieleński, który urodził się w II połowie XVI wieku w Warce. Na ile można wnosić ze szczątkowo zachowanych źródeł biograficznych, najpierw (najpóźniej od 1604 roku) był organistą na dworze Wojciecha Baranowskiego, biskupa płockiego, następnie prawdopodobnie pozostawał pod patronatem Baranowskiego, gdy ten został biskupem włocławskim, wreszcie na pewno należał do dworu Baranowskiego, kiedy ten był arcybiskupem gnieźnieńskim i prymasem Polski, a rezydował głównie na zamku w Łowiczu. Jest bardzo prawdopodobne, że już w okresie służby u Wojciecha Baranowskiego, biskupa płockiego, w latach 90. XVI lub w pierwszej dekadzie XVII wieku Zieleński przebywał we Włoszech, gdzie mógł poznawać nowy styl kompozytorski, a także napisać niektóre spośród swoich kompozycji. Cały znany dorobek kompozytorski muzyka, obejmując 117 wokalnych i wokalno-instrumentalnych kompozycji liturgicznych oraz 3 instrumentalne fantazje, zawarty jest w dwóch zbiorach wydanych w 1611 roku w Wenecji – Communiones i Offertoria totius anni, dedykowanych Wojciechowi Baranowskiemu. Na stronach tytułowych tych druków Zieleński został określany jako kapelmistrz prymasa. Dalsze losy muzyka, w tym nawet orientacyjna data jego śmierci, nie są znane.
Znajdujące się w programie koncertu dwa utwory – Motetto de Sancto Adalberto: Per merita Sancti Adalberti i Motetto de Sancto Stanislao: Ortus de Polonia – znalazły się w zbiorze Offertoria. Są to polichóralne opracowania tekstów antyfon ku czci świętych męczenników i protektorom Polski (w utworze ku czci św. Stanisława Zieleński wykorzystał ten sam tekst, który w realizacji Jerzego Libana stanowił pierwszy punkt w programie koncertu). W obu kompozycjach, jak w polichóralności weneckiej, wykorzystywany jest kontrast barwowy chórów. Utwory skomponowane na dwa chóry – wyższy i niższy, utrzymane są w stałym metrum parzystym. Dominuje w nich kontrapunkt nota contra notam, co zapewnia dobrą zrozumiałość tekstu słownego. W partiach końcowych motetów dochodzi do głosu technika imitacyjna, a w Ortus de Polonia zwracają uwagę szybie wymiany chórów na słowie „alleluja”.
Do kapeli Zygmunta III, złożonej w większości z Włochów, należeli jedynie nieliczni muzycy, których można określić jako polskich czy lokalnych. Był wśród nich Andrzej (chyba jednak właściwiej Andreas) Hakenberger, urodzony ok. 1574 roku na Pomorzu (w encyklopediach podaje się, że w Koszalinie, jednak bez potwierdzenia źródłowego; ostatnio jako miejsce urodzenia kompozytora wskazywany jest także Krzemień, wieś leżąca niedaleko Stargardu), zmarły w Gdańsku w 1627 roku, muzyk (śpiewak, niewykluczone, że także lutnista) i kompozytor, być może wykształcony przez Johannesa Wanninga w Gdańsku. Należał do kapeli królewskiej co najmniej w latach 1602–08, a możliwe że już od 1599 roku. W źródle z 1602 roku został wymieniony wśród królewskich „muzyków Polaków”, co chyba należy rozumieć jako „muzyków miejscowych” w odróżnieniu od „muzyków włoskich”. Od 1608 roku do śmierci był Hakenberger kapelmistrzem w kościele mariackim w Gdańsku. Najwcześniejszy jego drukowany motet ( In die magnae festivitatis na 4 głosy) ukazał się w antologii Vincentiusa Liliusa Melodiae sacrae (Kraków 1604), w której zostały wydane utwory najznamienitszych, głównie włoskich, muzyków należących na przełomie XVI i XVII wieku do kapeli Zygmunta III. Po opuszczeniu dworu królewskiego Hakenbereger wydał niemieckojęzyczne „madrygały” (Neue deutsche Gesänge. Gdańsk 1610) oraz dwa zbiory obejmujące 62 motety, w większości polichóralne. Chodzi o Sacri modulorum concentus (Szczecin 1615), zbiór motetów 8 głosów dedykowany biskupowi włocławskiemu Wawrzyńcowi Gembickiemu, oraz Harmonia sacra (Frankfurt nad Odrą 1617), druk dedykowany królowi Zygmuntowi III, zawierający motety na 6 do 12 głosów, a wśród nich Veni Sancte Spiritus, opracowanie kolejnych strof średniowiecznej sekwencji mającej zastosowanie w liturgii rzymskokatolickiej w niedzielę Zesłania Ducha Świętego. W realizacji Hakenbergera jest to motet dwuczęściowy (część drugą stanowi O lux beatissima. Aparat wykonawczy tworzą dwa chóry pięciogłowe o różnych obsadach i organy. W utworze zdecydowanie dominuje w faktura homorytmiczna, a przebieg kompozycji urozmaicają stosunkowo częste zmiany oznaczeń metrycznych i co za tym idzie tempa.
55 utworów z drukowanych zbiorów motetów Hakenbergera zostało odpisanych w pierwszej połowie XVII wieku w formie partytur sporządzonych organowym zapisem tabulaturowym (literowym) w tzw. Tabulaturze Pelplińskiej. Na tej podstawie zostały one pół wieku temu wydane przez Jana Węcowskiego w serii „Antiquitates Musicae in Polonia”. Obecnie trwają przygotowania do wydania wszystkich motetów kompozytora na podstawie starodruków.
Koncert zamykają kompozycje działających na dworze Zygmunta III kapelmistrzów, wybitnych twórców włoskich.
Luca Marenzio urodził się w 1553 lub 1554 roku Coccaglio k. Brescii, był jednym z najwyżej cenionych w Europie kompozytorów, przede wszystkim jako twórca madrygałów. Działał na włoskich dworach książęcych i kardynalskich, a także na zlecenie papieża Klemensa VIII.. W 1595 roku Zygmuntowi III, z pomocą rzymskich hierarchów, udało się go sprowadzić do Rzeczypospolitej i powierzyć mu kierownictwo nowo zreorganizowanej włoskiej kapeli. Czas działalności Marenzia na polskim dworze królewskim nie był długi. Do Italii powrócił najpóźniej w 1598 roku. Zmarł w Rzymie w 1599 roku. Podczas pobytu w Rzeczypospolitej (głównie w Krakowie i Warszawie) do obowiązków Marenzia na pewno należało komponowanie. Czy powstały wówczas jakieś madrygały, nie wiadomo. Wiadomo natomiast, że dorobek królewskiego kapelmistrza powiększył się o polichóralne utwory religijne – motety i msze, a przede wszystkim msze typu ad imitationem, czyli wykorzystujące wielogłosowy materiał wcześniej istniejących kompozycji, w tym przypadku motetów samego Marenzia. Missa super Iniquos odio habul, w którą został wpleciony motet tego kompozytora Iniquos odio habui, do czasu upadku muru berlińskiego była znana wyłącznie z dwóch części – Kyrie i Gloria. Pełny pięcioczęściowy cykl ordinaium missae (z wydzielonym z Sanctus opracowaniem tekstu „Benedictus”) zachował się w rękopisie sporządzonym na początku XVII wieku we Wrocławiu, który, wraz z innymi manuskryptami muzycznymi z dawnej wrocławskiej Stadtbibliothek, po II wojnie światowej znalazł się w Staatsbibliothek Preusisscher Kulturbesitz w Berlinie Wschodnim i był tam przechowywany w tajemnicy, niedostępny dla badaczy i muzyków. Zmieniło się to dopiero w początkach lat 90-tych XX wieku, po zjednoczeniu Niemiec. Wtedy mogłam zapoznać się z kompozycją i przygotować jej partyturę, a jako pierwszy mszę wykonał Polski Chór Kameralny pod dyrekcją Prof. Jana Łukaszewskiego.
Msza jest przeznaczona na dwa chóry czterogłosowe (Sopran, Alt ,Tenor, Bas) o mniej więcej takich samych rejestrach. Stanowi świadectwo kunsztu kompozytorskiego, w tym kontrapunktycznego (w zgodzie z trendami epoki obok imitacji dość dużo jest kontrapunktu nota contra notam), oraz właściwej muzyce religijnej interpretacji tekstu (choć znajdujemy w jej opracowaniu także środki stosowane przez Marenzia w madrygałach). Jest niemal pewne, że pierwszy raz zabrzmiała ona 13 października 1596 roku w warszawskiej kolegiacie św. Jana Chrzciciela w obecności króla, dworu i papieskiego legata Enrico Caetaniego. Ceremoniarz legata Giovanni Paolo Mucante opisał jej wykonanie, zwracając uwagę, że była to msza Marenzia nowo skomponowana, a jej słuchanie sprawiało dużą przyjemność, ponieważ była śpiewana przez dwa chóry, a wszystkie słowa były powtarzane przez jeden i drugi chór w formie echa.
Po wyjeździe Marenzia krótko kapelą Zygmunta III kierował Giulio Cesare Gabussi z Mediolanu, po czym przez ponad 20 lat funkcję królewskiego maestro di capella pełnił przybyły z Rzymu Asprilio Pacelli. Śpiewak, kapelmistrz i kompozytor urodzony w 1569 lub 1670 w Vasciano koło Narni (Umbria), zmarł w 1623 w Warszawie. Jako dziecko był sopranem w rzymskiej Cappella Giulia, przy bazylice św. Piotra, gdzie uczył go Giovanni Pierluigi da Palestrina. Później działał jako kapelmistrz w różnych kościołach i instytucjach kościelnych Rzymu, m.in. w Arciconfraternità del Gonfalone i Congregazione della Santissima Trinità dei Pellegrini, oraz jako prefekt w jezuickim Collegium Germanicum. W marcu 1602 roku powrócił do Cappella Giulia, jako maestro di cappella, ale już w październiku tego roku, zapewne na polecenie Papieża, wyjechał na dwór Zygmunta III. W Krakowie znalazł się w grudniu 1602 roku i od tego czasu aż do śmierci był kapelmistrzem kapeli króla Polski. Dla upamiętnienia zasług Pacellego Zygmunt III ufundował w kolegiacie św. Jana Chrzciciela płytę nagrobną z rzeźbioną podobizną głowy muzyka (epitafium zostało zniszczone podczas Powstania Warszawskiego). Przybywając do Rzeczypospolitej Pacelli miał już w swoim dorobku drukowane zbiory utworów (motetów i madrygałów). Spośród autorskich wydań utworów Pacellego dokonanych w okresie jego działalności na dworze Zygmunta III zachował się zbiór Sacrae cantiones (Wenecja 1608), zawierający motety na 5, 6, 7, 8, 9, 10, 12, 16 i 20 głosów oraz organy, i Bogu w Trójcy jedynemu i Świętemu Stanisławowi Patronowi Polskiemu, Tablica obiecana (Kraków ok. 1604). Po śmierci muzyka opublikowany został, dziś zachowany niestety niekompletnie, zbiór Missae na 8, 12, 16 i 18 głosów oraz organy (Wenecja 1629). Pojedyncze kompozycje Pacellego ukazywały się w różnych antologiach, w tym w Melodiae sacrae (Kraków 1604) i zbiorach drukowanych w krajach północnoeuropejskich oraz we Włoszech. W rękopisach zachowały się kompozycje, które mogły powstać w Rzeczypospolitej (jak Missa „Ave Maris Stella”). Znaczna część dorobku Pacellego stworzonego podczas pobytu na dworze Zygmunta III zaginęła.
Dwie ostatnie kompozycje w programie koncertu pochodzą ze zbioru Sacrae cantiones. Są to motety: Tu es pastor ovium, polichóralne opracowanie antyfony na uroczystość św. Piotra, oraz Dum esset rex do tekstu zaczerpniętego z Pieśni nad Pieśniami, wykorzystywanego jako antyfona w nieszporach maryjnych. W Tu es pastor ovium na 12 głosów, podzielonych na 3 chóry, i organy, jak w zdecydowanej większości znanych motetów polichóralnych Pacellego, wszystkie chóry mają taką samą obsadę (Sopran, Alt, Tenor, Bas), obejmują zbliżony zakres dźwiękowy i dialogują na równych prawach. Kompozytor stosuje zmiany metrum i temp, posługuje się różnymi technikami kontrapunktycznymi, a obok odcinków imitacyjnych wprowadza także fragmenty w fakturze homorytmicznej. Dum esset rex mieści się w stylistyce tzw. baroku kolosalnego, jest utworem szczególnej urody i świadectwem maestrii kompozytorskiej Pacellego. Zespół wykonawczy tworzy 20 głosów w 5 chórach o różnych zestawieniach głosów i organy. Chór I złożony jest z głosów wysokich – 2 Soprany, Alt i Tenor, trzy chóry środkowe mają obsadę Sopran, Alt, Tenor i Bas, a chór V – najniższy: Alt, 2 Tenory i Bas. Utwór utrzymany jest w stałym metrum parzystym. Zasadnicze znaczenie ma w nim kontrast barwowy. Chór najwyższy jest przeciwstawiany pozostałym chórom w różnych konfiguracjach i przy zastosowaniu różnych środków kontrapunktycznych, z dużym udziałem kontrapunktu nota contra notam. Chóry łączą się w trzech punktach kulminacyjnych (na słowach: „Dum esset rex in accubitu suo”, „ecce tu pulchra es, amica mea” i finałowych:„ecce tu pulcher es, dilecte mi, et decorus”), co ma znacznie dramaturgiczne i formotwórcze. Szczególną uwagę zwracają osiągnięte przez Pacellego efekty kolorystyczne.
Barbara Przybyszewska-Jarmińska
W minioną niedzielę, po Mszy św. w intencji Andrzeja Hakenbergera, odsłoniliśmy w kościele św. Mikołaja tablicę poświęconą temu gdańskiemu kompozytorowi. Z inicjatywy profesora Jana Łukaszewskiego, dyrektora Polskiego Chóru Kameralnego oraz dzięki zaangażowaniu i wydatnemu wkładowi Klasztoru Dominikanów w Gdańsku udało się doprowadzić do umieszczenia tablicy w północnej nawie kościoła, w którym spoczywają doczesne szczątki mariackiego kapelmistrza.
Serdecznie dziękujemy również pani Profesor Danucie Popinigis za opowieść o Hakenbegerze i znaczeniu jego twórczości, która oczarowuje współczesnego słuchacza tak samo jak ponad czterysta lat temu zniewoliła swoim pięknem gdańskich rajców.
Prof. Jan Łukaszewski
dyrektor
Polskiego Chóru Kameralnego Schola Cantorum Gedanensis
Szanowny Panie Profesorze, Mistrzu
Laude! Z wielką radością przyłączam się do gromkiego chóru piewców Pańskiego talentu i pracowitości, nagrodzonych Złotym Fryderykiem za całokształt twórczości. Chwała dla Pana Profesora i całego miasta!
Czytam, że to pierwszy raz, gdy Złoty Fryderyk - ta najważniejsza w kraju nagroda muzyczna - trafi do mistrza w sztuce chóralistyki. Tym bardziej więc gratuluję. Znaleźć się w gronie najwybitniejszych z wybitnych, którzy zostali uhonorowani tym laurem - Krzysztofa Pendereckiego, Jerzego Maksymiuka czy Bernarda Ładysza, to nic innego jak zasłużone potwierdzenie faktu, że jest Pan Profesor jednym z najznamienitszych w Europie specjalistów w dziedzinie muzyki chóralnej.
Myślę o Panu Profesorze - o wielkich galach koncertowych, którymi nas Pan raczy a kryją się przecież za nimi długie godziny ciężkiej pracy - z wielką wdzięcznością. W imieniu gdańszczanek i gdańszczan oraz własnym stokrotnie dziękuję za Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis, za Międzynarodowy Festiwal Mozartowski Mozartiana, za dzielenie się wiedzą i trud pedagogiczny, za blisko 700 prawykonań, wszystkie realizacje radiowe i telewizyjne oraz płyty, które tak wiele razy były już nominowane i nagradzane Fryderykami, a także innymi światowymi laurami.
Dziękuję, że czyni Pan Profesor nasze życie lepszym, piękniejszym i pełniejszym.
Jak mniemam, nie dla laurów realizuje Pan Profesor swoje pasje i marzenia, I to bardzo dobrze, skoro ponad Złotego Fryderyka w polskiej skali nagród nic już donioślejszego zdarzyć się nie może. Pomorską Nagrodę Artystyczną i Splendor Gedanensis też już Pan Profesor ma w swoim portfolio. Prosimy o więcej, pandemia musi się kiedyś skończyć, a wtedy Pan Profesor, Schola Cantorum Gedanensis i Mozartiana - jeszcze bardziej będą dla nas bezcenni!
Łączę serdeczne wyrazy pamięci dla całego zespołu
Z nadzieję na rychłe spotkanie
Aleksandra Dulkiewicz
120 minut niebiańskiej muzyki wznoszącej się na wysokość 17 metrów, pod gotyckie sklepienie Archikatedry Oliwskiej.
52 artystów światowego formatu w doskonałej formie oraz 1, jedyny i niezastąpiony Maestro.
600 melomanów, wypełniających wnętrze po brzegi i 15 minut owacji na stojąco!
Tak jubilaci i ich goście uczcili 45 lat działalności Polskiego Chóru Kameralnego. Koncert był nie tylko wydarzeniem muzycznym, ale także metafizycznym doświadczeniem dla wszystkich uczestników. Wspaniała energia, płynąca zarówno ze sceny, jak i od publiczności, poczucie wspólnoty w muzyce dały świadectwo siły i piękna muzyki Bacha, która dociera do naszych zmysłów i duszy.
Dziękujemy wszystkim gościom, przedstawicielom lokalnych władz, a przede wszystkim publiczności – bez was i naszej pasji dzielenia się z wami tym, co w muzyce najpiękniejsze, nie napisalibyśmy 45 lat wspólnej historii Chóru.
Zapraszamy do obejrzenia fotograficznych wspomnień z tego wyjątkowego wydarzenia! Autorem fotografii jest Paweł Joźwiak.
Szanowny Pan
Jan Łukaszewski
Dyrektor Polskiego Chóru Kameralnego
Schola Cantorum Gedanensis
Szanowny Panie Dyrektorze,
prosze przyjąć moje najserdeczniejsze gratulacje z okazji uhonorowania Pana twórczości Złotym Fryderykiem. Jestem pełen uznania dla profesjonalizmy, konsekwencji i pasji z jaką przez lata tworzy Pan wspaniałe dzieło - artystyczną historię Polskiego Chóru Kameralnego Schola Cantorum Gedanensis. Imponujący dorobek kilkuset prawykonań i kilkudziesięciu płyt, z ktorych wiele było nominowanych i nagradzanych, to z pewnością dokonania zasługujące na uznanie. Jako Pomorzanie możemy czuć się uprzywilejowani możliwością uczestnictwa w wielu wspaniałych wydarzeniach z udziałem Scholi - prawdziwych ucztach melomana, które zapadają na długo w pamięci. Niezmiernie cieszy mnie to - przyznane po raz pierwszy przedstawicielowi chóralistyki - prestiżowe wyróżnienie trafia w ręce Maestra związanego z naszym regionem. Wierzę, ze ten przyznany za całokształt osiągnięć artystycznych laur, będzie zarówno motywacją, jak i inspiracją do podjęcia kolejnych muzycznych wyzwań, które nadal będą zabierać nas w niezapomniane muzyczne podróże.
Z wyrazami szacunku,
Marszałek Województwa Pomorskiego
Mieczysław Struk
"O wszystkim z kulturą", ale przede wszystkim o miłości do muzyki, pasji, przyjemności i niezwykłej, 45-letniej historii Poskiego Chóru Kameralnego w Dwójka - Program 2 Polskiego Radia z profesorem Janem Łukaszewskim rozmawiał Andrzej Sułek. W niedzielę 25 czerwca o godzinie 20.00 wyczekiwania retransmisja galowego koncertu "Wielka msza h-moll Jana Sebastiana Bacha" z Archikatedry Oliwskiej!
Z ogromną przyjemnością informujemy, że Jan Łukaszewski, dyrektor Polskiego Chóru Kameralnego, został uhonorowany Złotym Fryderykiem za wybitne osiągnięcia artystyczne. Warto zauważyć, że po raz pierwszy nagroda ta trafia on do przedstawiciela tej szczególnej gałęzi muzyki klasycznej, jaką jest chóralistyka. Laureatami złotego Fryderyka na przestrzeni lat (od 1999r.) byli m. in. Wojciech Kilar, Jerzy Maksymiuk, Bernard Ładysz, Piotr Paleczny, Agnieszka Duczmal, Henryk Mikołaj Górecki czy Krzysztof Penderecki.
Także Polski Chór Kameralny zyskał szansę otrzymania najważniejszej polskiej nagrody fonograficznej - nominację w kategorii ,,Muzyka oratoryjna i operowa" otrzymała płyta "Józef Zeidler - Nieszpory" wydawnictwa DUX (1575). Nagranie to powstało podczas XIV Festiwalu Muzyki Oratoryjnej "Musica Sacromontana" 2019.
Jednym z najbardziej poruszających momentów było prawykonanie utworu "Mamie". Wielogłosowe harmonie, pełne nastroju i emocji, wypełniły salę, tworząc niepowtarzalną aurę miłości i wdzięczności. W tym momencie zdawało się, że czas się zatrzymał, a wszystko, co istniało, to wyjątkowa więź między matkami a ich dziećmi.
Warto również wspomnieć o wyjątkowym gościu tego wieczoru - kompozytorze Macieju Małeckim, wielkim przyjacielu Chóru. To właśnie jego utwory, skomponowane do liryki wybitnych poetów i fantastycznie wykonane przez Chór, sprawiły, że publiczność była poruszona do głębi.
Ze smutkiem zawiadamiamy, że 27 stycznia zmarł prof. Benedykt Konowalski, kompozytor, dyrygent i pedagog. Był autorem ponad 300 opusów, wśród których oprócz 44 symfonii, oper, oratoriów znaleźć można liczne dzieła chóralne. Polski Chór Kameralny miał przyjemność wielokrotnie je nagrywać oraz wykonywać - także po raz pierwszy. Cześć jego pamięci!
fot. Marta Karska, Związek Kompozytorów Polskich.
Zdjęcie powstało podczas festiwalu Warszawskie Spotkania Muzyczne w roku 2014.
Maestro Jan Łukaszewski, twórca sukcesów Polskiego Chóru Kameralnego, był gościem audycji Radia Gdańsk „Podwieczorek Mistrzów”.
Wywiadu udzielił jeden z najwybitniejszych dyrygentów chóralnych, przede wszystkim, żeby w charakterystyczny dla siebie, barwny sposób, opowiedzieć o jubileuszu 45-lecia zespołu.
Wokalny Stradivarius, jak ten znamienity chór nazywa Konrad Mielnik, prowadzący program i dyrektor artystyczny Radia Gdańsk, dał w swej karierze mnóstwo koncertów, zdobył wiele międzynarodowych nagród, wzruszał i porywał, zabierając słuchaczy w świat muzycznych barw…
Jeżeli maja Państwo ochotę dowiedzieć się więcej o meandrach historii, strukturach działalności, wykonywanej muzyce, nadchodzących koncertach i ciekawostkach repertuarowych, zapraszamy do wysłuchania audycji, która została nadana tuż przed pierwszym koncertem z cyklu „Barwy Chóru”, który miał miejsce w ubiegły piątek w Dworze Artusa w Gdańsku!
Zapraszamy serdecznie na wszytskie jubileuszowe koncerty Chóru - szczegóły w zakładce KoncertyError
Ze smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Jana Węcowskiego, wybitnego muzykologa, pedagoga, kompozytora, wydawcy, redaktor naczelny wydawnictwa Akademii Muzycznej w Warszawie (obecnie UMFC). Wieloletnia współpraca Polskiego Chóru Kameralnego z Janem Węcowskim zaowocowała m.in. nagraniem płyt, wśród których wspomnieć możemy wydawnictwo Jan Węcowski | Odkrycia staropolskiej muzyki; Kompozycje własne z roku 2001 (wyd. Klasyczne piękno) oraz dwa tytuły opublikowane w oficynie BeArTon: Jerzy Liban of Legnica. Opera omnia (2001) oraz Masterpieces of gregorian chant (2003). Jan Węcowski był ponadto członkiem Rady Artystyczno-Programowej Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Sakralnej „Gaude Mater”, na którym Polski Chór Kameralny wielokrotnie występował. Doniosłym efektem tytanicznej pracy Jana Węcowskiego było dokonanie transkrypcji i doprowadzenie do wydania 55 motetów Andrzeja Hakenbergera pochodzących z Tabulatury pelplińskiej, nagranych przez Polski Chór Kameralny i zespół instrumentów dawnych Musica Fiorita pod dyrekcją Jana Łukaszewskiego i wydanych w 2018 roku nakładem wytwórni Naxos.
Jan Węcowski był bardzo bliski naszym sercom nie tylko jako wybitny kompozytor, zasłużony twórca kultury, ale też niezwykle serdeczny Przyjaciel. Pamięć o nim przetrwa w naszych sercach jako piękne wspomnienie. Niech odpoczywa w pokoju wiecznym!
zdjęcie pobrane z https://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Jan_W%C4%99cowski_(r._2017).jpg
Jarosław Bręk w latach 1984-1996 śpiewał w Poznańskich Słowikach prof. Stefana Stuligrosza. Ukończył Akademię Muzyczną w Warszawie w klasie śpiewu prof. Jerzego Artysza. Był laureatem nagród na konkursach wokalnych w Barcelonie, Vercelli i Lizbonie. Dwukrotnie nominowany do Paszportu Polityki. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Brązowym Medalem Gloria Artis, odznaką Zasłużony dla Kultury Polskiej, Odznaką Honorową za zasługi dla Województwa Wielkopolskiego oraz Odznaką Honorową za zasługi dla Województwa Lubuskiego. Śpiewał na scenach i estradach niemal całej Europy, Japonii, Libanu, Rosji i Izraela. Współpracował ze 150 orkiestrami i 200 chórami z całego świata, wykonał ponad 20 partii operowych oraz ponad 140 dzieł oratoryjnych, od C. Monteverdiego, przez G. Verdiego, G. Mahlera po K. Pendereckiego.
Występował z wybitnymi dyrygentami, jak Giovanni Antonini, Agnieszka Duczmal, Jerzy Maksymiuk, Alberto Zedda i wieloma innymi. Współpracował ze znakomitymi orkiestrami, m.in. Berliner Philharmoniker, Real Filharmonia de Galicia,. Brał udział w prawykonaniach utworów J. Bruzdowicz, W. Kilara, K. Knittla. Występował podczas znaczących festiwali, m. in. Easter at King`s College Cambridge, Velikonoĉni Festival Duchovnĭ Hudby. Szczególnym wydarzeniem w jego karierze, jak sam podkreślał, było kilkukrotne wykonanie Winterreise F. Schuberta w roku 2019, z udziałem aktorów-narratorów: Andrzeja Seweryna, Jerzego Treli, Wojciecha Malajkata i Leszka Teleszyńskiego (Zamek Królewski w Warszawie, Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu, Filharmonia Pomorska w Bydgoszczy, Aula UAM w Poznaniu).
Artysta dokonał wielu nagrań radiowych, a także nagrał około 30 płyt CD, wielokrotnie nagradzanych Fryderykami (2008, 2009, 2016, 2019) oraz nagrodą Złotego Orfeusza (2008, 2010, 2014). Wydane przez NAXOS nagranie Stabat Mater K. Szymanowskiego (Chór i Orkiestra Filharmonii Narodowej w Warszawie pod dyrekcją Antoniego Wita) w 2009 roku otrzymało nominację do nagrody Grammy. Jarosław Bręk w 2021 roku uzyskał tytuł profesora sztuki. Prowadzi klasę śpiewu w Akademii Muzycznej w Poznaniu. Pełni funkcję Dyrektora Artystycznego Festiwali Muzycznych w Drezdenku i Krzyżu Wlkp.
Wielokrotnie współpracowaliśmy wspólnie, ostatnio czterokrotnie w 2022 roku: w kwietniu w Archikatedrze Oliwskiej wykonaliśmy Stabat Mater Antonína Dvořák, później w maju – w Bydgoszczy i Gdańsku – śpiewaliśmy Msze Josepha Haydna i Józefa Zeidlera, natomiast w sierpniu spotkaliśmy się podczas Międzynarodowego Festiwalu Mozartowskiego Mozartiana, gdzie pan Bręk brawurowo wykonał solowe partie Osmina (Uprowadzenie z seraju) oraz Komandora (Don Giovanni) w spektaklu Muzyka nocy. Będziemy go pamiętać jako niezwykle życzliwego przyjaciela, wspaniale przygotowanego do swej roli artystę, który wkładał całe serce we wszystko, co robił. Cześć jego pamięci!
Prezentujemy dwa fragmenty z Wprowadzenia do publikacji Leona Łukaszewskiego ,,Problem czytania i pisania nut" autorstwa dr hab. adiunkt w Katedrze Badań Muzyczno-Edukacyjnych Akademii Muzycznej w Krakowie Anny Kalarus.
(...) Autor w niniejszej publikacji w pierwszej kolejności opisał, co w tym obszarze (,,kształcenia słuchu i rozwijaniu tzw. muzykalności") zrobiono do jego czasów. W sposób rzetelny i wnikliwy przedstawił chronologicznie różnorakie metody i systemy. Prezentację rozpoczął od metod tradycyjnych, począwszy od Gwidona z Arezzo, Jana J. Rousseau poprzez m. in. Pierre Galina, Guilaume L. Bocquillon’a, aż do metody Tonic sol-fa Johna Curwena, fonogestyki Johna Evansa i 12-sylabowego systemu Carla Eitza, które omawia szczególnie wnikliwie. Dokonując analizy współczesnych metod wychowania muzycznego autor wyraża niepokój, że w odniesieniu do kształcenia słuchu, w tym czytania i pisania nut nie traktują ich jako głównych i podstawowych elementów, lecz jako formę drugorzędną lub dodatkową. Nie zmienia to faktu, że z należnym uznaniem autor odnosi się do działalności „wielkiej trójki” Carla Orffa, Émila Jaques-Dalcroze’a i Zoltána Kodálya, a także innych teoretyków muzycznych XX wieku, w tym Polaków. (...)
(...) Najważniejszą i bodaj najciekawszą częścią pracy jest prezentacja autorskiego projektu udoskonalenia środków pomocniczych w czytaniu i pisaniu nut. W pierwszej kolejności Autor zajmuje się usprawnianiem notacji muzycznej. Punktem wyjścia jest tu temperowana skala 12-półtonowa, a ostatecznym efektem zapis nutowy na liniach o różnych szerokościach, bez kluczy i znaków chromatycznych z linią c wyznaczającą wysokość absolutną. Drugim elementem projektu jest przekształcony, zreformowany system sylabiczny. Autor wprowadzając nowe sylaby, tworzy 12-stopniowy sylabiczny szereg chromatyczny.
W ślad za zmianami w systemie sylabicznym wprowadzona zostaje zmodyfikowana fonogestyka. Dopełnieniem całego projektu są zalecenia Autora w zakresie ćwiczeń i praktycznego zastosowania udoskonalonego systemu czytania i zapisu nut. (...)
Niezmiernie miło nam podzielić się z Państwem wiadomością, że w roku jubileuszu 45-lecia Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis został uhonorowany wyjątkowym medalem Fides Spes Caritas "za szczególne zasługi dla muzyki sakralnej".
Medal Fides Spes Caritas przyznaje Instytut Musica Sacra, którego prezesem jest profesor Paweł Łukaszewski. Od wielu lat cieszymy się przyjaźnią tego wybitnego kompoztora, uznawanego powszechnie za jednego z najwybitniejszych współczesnych twórców muzyki. Utwór do słów Sørena Kierkegaarda, o którym mówi Paweł Łukaszewski w poniższym filmie, Dixit Dominus, będzie miał prawykonanie 21 kwietnia 2023 roku podczas koncertu Barwy Chóru vol.1 (przełożonego z 25.03). Już dziś serdecznie zapraszamy Państwa do Dworu Artusa w Gdańsku.
25.01.2021 roku dotarły do nas świeżo wydrukowane książki ,,Problem czytania i pisania nut” autorstwa Leona Łukaszewskiego. Polski Chór Kameralny jest oficjalnym wydawcą. Publikacja dofinansowana została ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury, uzyskanych z dopłat ustanowionych w grach objętych monopolem państwa, zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, w ramach programu „Muzyczny ślad”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca.
Ukazanie się drukiem publikacji ,,Problem czytania i pisania nut" poprzedziła praca wybitnych fachowców i znawców tematu
Redakcja naukowa, wprowadzenie:
Anna Kalarus
Redakcja techniczna, przykłady nutowe, skład, korekta:
Stanisław Pestka, Paweł Zawada, Łukasz Zdancewicz
Projekt
acrobat.com
Druk i oprawa:
Pro poligrafia: zajder.pl
Wydanie I
Gdańsk 2020
ISBN: 978-83-940722-2-3
„Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensic potrafi zaśpiewać wszystko. Ludzki głos to instrument”.
W audycji „Podwieczorek Mistrzów” Konrad Mielnik gościł Jana Łukaszewskiego – dyrygenta, pedagoga, dyrektora naczelnego i artystycznego jedynego w swoim rodzaju Polskiego Chóru Kameralnego Schola Cantorum Gedanensis.
Posłuchaj audycji:
Polski Chór Kameralny Schola Cantorum potrafi zaśpiewać wszystko. "Ludzki głos to instrument" - Radio Gdańsk (radiogdansk.pl)
W tym nadzwyczaj trudnym i mrocznym czasie życzymy Państwu spokojnych,
ale także radosnych Świąt Bożego Narodzenia
oraz szczęśliwego, zdrowego i dostatniego Nowego Roku 2021
Informujemy, że znane są już wyniki 19. Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego Musica Sacra Nova 2023.
Jury w składzie: Paweł Łukaszewski, Przewodniczący (Polska), Andrea Angelini (Włochy), Vaclovas Augustinas (Litwa), Vincenzo de Gregorio (Watykan), Stephen Layton (Anglia), Jan Łukaszewski (Polska), Enjott Schneider (Niemcy) zdecydowało przyznać następujące nagrody:
Kategoria A: utwory skomponowane na chór mieszany a cappella
I miejsce: Paweł Konkol (Polska) Exsultat gaudio
II miejsce: Christopher Enloe (USA) Gloria patri
III miejsce: Andrej Cerne (Słowenia) O sacrum convivium
Kategoria B: kompozycja liturgiczna na chór mieszany i organy
I miejsce: Aleksander Jan Szopa (Polska) Gloria from Missa Papae Benedicti XVI
II miejsce: Paweł Konkol Tantum ergo sacramentum
III miejsce: Aleksander Jan Szopa Missa Brevis
Serdeczne gratulujemy wszystkim laureatom!
więcej informacji:
musicasacranova.com
30 października 2020 o godz. 19.00 w gdańskim Kościele św. Trójcy odbędzie się koncert Polskiego Chóru Kameralnego „Z ziemi Polskiej” z okazji 100. rocznicy urodzin św. Jana Pawła II. Koncert bez udziału publiczności będzie transmitowany na stronie www.gdansk.pl oraz www.polskichorkameralny.pl.
Setną rocznice urodzin św. Jana Pawła II Polski Chór Kameralny pragnął uczcić organizując cykl trzech koncertów ułożonych w formułę mini festiwalu muzyki sakralnej. Niestety przez szalejącą pandemię organizatorzy zostali zmuszeni do skompresowania tryptyku do jednego wydarzenia.
W wykonaniu znakomitego zespołu pod dyrekcją Jana Łukaszewskiego usłyszmy głównie muzykę polską, m.in. utwór niedawno zmarłego kompozytora Juliusza Łuciuka do słów Wielkiego Rodaka O ziemio polska, od którego pochodzi tytuł koncertu, a także dzieła nagrodzone w Międzynarodowym Konkursie Musica Sacra Nova 2020 oraz światowe prawykonania utworów Pawła Łukaszewskiego Sub Tuum praesidium i Corpus Christi Hymnus wydane przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne w bieżącym roku.
Udział w koncercie wezmą również znakomici instrumentaliści: saksofonista Paweł Gusnar, perkusista Leszek Lorent oraz organiści Michał Sławecki i Andrzej Szadejko.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Muzyka”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca.
Dnia 22.10.2020r. w wieku 92 lat odszedł Jan Koliński, wieloletni członek chóru męskiego przy kościele NMP Królowej Różańca Świętego w Gdańsku,
miłośnik muzyki i śpiewu chóralnego, ojciec naszej koleżanki Katarzyny Wittschenbach.
Msza św.żałobna odbędzie się 27.10.2020 o godz.12.30 w kościele o.o Cystersów w Gdańsku - Oliwie.
Pragniemy złożyć na ręce Katarzyny i Lecha Witschenbachów oraz rodzinie wyrazy głębokiego współczucia. Pokój jego duszy.
Polski Chór Kameralny, biuro Polskiego Chór Kameralnego oraz dyrektor Jan Łukaszewski
Prof. Jan Łukaszewski po raz kolejny weźmie udział w obradach jury Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego Musica Sacra Nova. Tegoroczna, 19. edycja konkursu odbędzie się w Rzymie.
Międzynarodowy Konkurs Kompozytorski Musica Sacra Nova swoją tradycją sięga roku 1996. Jego inicjatorem był Paweł Łukaszewski, obecnie profesor zwyczajny, doktor habilitowany, prorektor Uniwersytetu Muzycznego im. Fryderyka Chopina. Motorem tego działania była chęć dostarczania nowego repertuaru współczesnej muzyki sakralnej.
Przez pierwsze dziesięć lat konkurs miał zasięg ogólnopolski. W 2005 – dzięki staraniom prof. Mariana Borkowskiego, przewodniczącego jury rozpoczęła się współpraca z Międzynarodowym Festiwalem Gaude Mater. To połączenie przyczyniło się do rozkwitu konkursu, którego ranga rosła z roku na rok, gromadząc w gronie jurorów wybitnych przedstawicieli światowej muzyki chóralnej jak Stephen Layton czy Ēriks Ešenvalds. Od tej pory wśród uczestników są młodzi kompozytorzy nie tylko z Europy, ale także na przykład Korei Południowej, Australii czy Stanów Zjednoczonych.
Organizatorami konkursu są: Papieski Instytut Muzyki Sakralnej w Rzymie, Archidiecezja w Kolonii,Stowarzyszenie Przyjaciół Opactwa w Brauweiler, Instytut Musica Sacra w Warszawie, Polski Chór Kameralny w Gdańsku, Stowarzyszenie Musica Ficta w Rimini oraz Wyższa Szkoła Katolickiej Muzyki Kościelnej i Pedagogiki Muzycznej w Regensburgu.
Jedną z nagród dla laureatów konkursu Musica Sacra Nova są nagrania zwycięskich utworów publikowane w najważniejszych wytwórniach oraz ich wykonania przez najlepsze europejskie chóry, wśród których od samego początku jest Polski Chór Kameralny. Ponadto od kilku lat partytury nagrodzonych dzieł publikowane są w prestiżowym wydawnictwie Schott (które wydaje także dzieła m.in. Krzysztofa Pendereckiego).
więcej:
musicasacranova.com
Wybitny kompozytor o ogromnym dorobku, przyjaciel Polskiego Chóru Kameralnego zmarł wieczorem 17 października w Krakowie w wieku 93 lat.
W Krakowie studiował u Stanisława Wiechowicza, w Paryżu – u Nadii Boulanger, brał także udział w seminariach samego Oliviera Messiaena. Tworzył opery, balety, był w Polsce prekursorem eksperymentów muzycznych z fortepianem preparowanym, ale w centrum jego artystycznych zainteresowań zawsze pozostawało brzmienie ludzkiego głosu
Pierwsze spotkanie kompozytora z Polskim Chórem Kameralnym, wtedy jeszcze funkcjonującym jako Zespół Madrygalistów przy Państwowej Operze i Filharmonii Bałtyckiej, miało miejsce w 1979 w ramach Poznańskiej Wiosny Muzycznej. Chór pod dyrekcją założyciela, Ireneusza Łukaszewskiego, dokonał wówczas prawykonania Hymnus de caritate, wpisującym się w nurt muzyki sakralnej, który z czasem stał się główną osią twórczości Juliusza Łuciuka. Od tego czasu nasz zespół wielokrotnie prawykonywał jego utwory, m.in. obszerną, trudną pod względem technicznym kompozycję Apocalypsis na sopran, alt, tenor, baryton i chór mieszany (1985) czy Suitę Maryjną (1983) – pięcioczęściowy utwór nawiązujący do polskich tradycji ludowych, nagrodzony na Konkursie Kompozytorskim Episkopatu Polski w 1984 roku, który spotykał się z niezwykle entuzjastycznym przyjęciem słuchaczy na całym świecie.
Choć po ludzku czujemy smutek z powodu tego, że ten rok zabiera nam wielu znakomitych muzycznych przyjaciół, to dziś przepełnia nas także wielka wdzięczność za możliwość przyjaźni z Juliuszem Łuciukiem, któremu bez wątpienia należy się miejsce w panteonie wielkich kompozytorów, z którymi mieliśmy zaszczyt współpracować przez wiele lat. Był człowiekiem niezwykle skromnym, obdarzonym przy tym ogromną charyzmą i wyjątkowym poczuciem humoru. Do końca życia pozostał bardzo aktywny twórczo.
Zachęcamy także do obejrzenia fragmentu rozmowy z ś.p. Juliuszem Łuciukiem. Nagranie pochodzi z archiwum prywatnego prof. Jana Łukaszewskiego z dn. 17.06.2018, m.in. na temat utworu "Apocalypsis" nagranego przez Polski Chór Kameralny na płycie "Polska muzyka chóralna" (2019).
Niech odpoczywa w pokoju. Cześć Jego pamięci!
Mamy przyjemność poinformować, że dyrektor naczelny i artystyczny Polskiego Chóru Kameralnego, prof. dr Jan Łukaszewski, otrzymał nominację Kolegium Redakcyjnego „Dziennika Bałtyckiego” i „Głosu Pomorza” do tytułu Osobowość Roku 2022 w kategorii Kultura.
Nominacja za:
„nieprzerwane od wielu lat organizowanie życia muzycznego w Trójmieście, m.in. Międzynarodowego Festiwalu Mozartowskiego Mozartiana. Od roku 1983 prowadzi Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis, z którym dokonał blisko 700 prawykonań, nagrał kilkaset audycji radiowych i telewizyjnych oraz ponad 80 płyt, które były 23 razy nominowane, a pięciokrotnie nagrodzone Fryderykiem oraz dwukrotnie wyróżnione Orphée D’or − nagrodą Academie du Disque Lyrique. W roku 2021, decyzją Rady Akademii Fonograficznej, „za wybitne osiągnięcia artystyczne” Jan Łukaszewski został uhonorowany Złotym Fryderykiem."
Gratulujemy!
PLEBISCYT: OSOBOWOŚĆ ROKU 2022
więcej:
www.dziennikbaltycki.pl/osobowosc
prof. dr Jan Łukaszewski
Serdecznie zapraszamy na streaming koncertu w ramach Gdańskiego Festiwalu Muzycznego, dziś 30.09.2020r. o godz. 19.00.
Polski Chór Kameralny zaprasza na Koncert Karnawałowy, który odbędzie się w sobotę, 28 stycznia o godz. 18:00 w Ratuszu Staromiejskim w Gdańsku. Będzie to muzyczna podróż do niezwykłego świata amerykańskich filmów i musicali z lat '30 -'50 ubiegłego wieku. W programie koncertu znajdą się m.in. utwory George’a Gershwina i Leonarda Bernsteina, którzy spośród amerykańskich muzyków XX wieku osiągnęli największy międzynarodowy sukces. Obaj komponowali muzykę łączącą klasykę z jazzem i popem, obaj byli świetnymi pianistami.
Muzyka Gershwina jest niezwykła, gdyż brzmi jak klasyczna i popularna zarazem, zawsze budząc wielkie zainteresowanie słuchaczy. Uznając jazz za rodzaj amerykańskiej muzyki ludowej, Gershwin udowodnił, że może on być, jak folklor innych krajów, inspiracją dla utworów symfonicznych i nadawać im narodowe piętno. W mistrzowski sposób potrafił zacierać dotychczas nieprzekraczalne granice między jazzem czy, szerzej, muzyką rozrywkową, a klasyką, czego przykładami są między innymi „Błękitna rapsodia" czy poemat symfoniczny „Amerykanin w Paryżu”. W programie koncertu znajdzie się jeden z jego słynnych standardów jazzowych – I got rhythm pochodzący z musicalu „Girl crazy”, a także wybór utworów z opery „Porgy and Bess”.
Bernstein działał dodatkowo jako dyrygent, pedagog, popularyzator i organizator życia muzycznego, publicysta i wydawca, aktywista społeczny. Na gruncie kompozycji największe sukcesy odnosił jako twórca broadwayowskich musicali, ale tworzył również symfonie, muzykę do baletu i muzykę sakralną. Jego słynny musical „West side story” przedstawia historię nieszczęśliwej miłości Romea i Julii wśród zaniedbanej młodzieży współczesnego Nowego Jorku - Amerykanina Tony'ego i portorykańskiej imigrantki Marii, którzy są członkami walczących ze sobą nowojorskich gangów.
Podczas koncertu zabrzmią też znane melodie z filmów „Broadway rhythm", „Every Night at Eight” oraz musicali „Randka z Judy” i „Clowns in Clover”.
Zapraszamy na muzyczny karnawał z Polskim Chórem Kameralnym.
więcej informacji:
polskichorkameralny.pl
Mozart w maseczce, czyli Mozartiana w czasach pandemii
Czy Wolfgang Amadeusz Mozart jest odpowiednim patronem festiwalu muzycznego organizowanego w czasach pandemii? Ależ tak! Mozart żył w czasach – przypomnijmy: 1756-1791 – kiedy epidemie ospy, gruźlicy, gorączek jelitowych, duru plamistego i brzusznego, grypy (np. w latach 1781-1782) i żółtej febry dziesiątkowały ludność Europy.1 W ciągu 35 lat życia genialny kompozytor spędził w podróży dziesięć lat i dwa miesiące (sic!), co na pewno nadwątliło jego fizyczne siły. Twórca Don Giovanniego (1787) odwiedził Londyn, Paryż, Wiedeń, Pragę, Berlin, Rzym i Neapol, ale też 200 innych miast, gdzie mógł wszak zakazić się chorobotwórczymi drobnoustrojami.2 Mozart zmarł w niewyjaśnionych okolicznościach i został pochowany (6 grudnia 1791) we wspólnym grobie, tak jak wówczas chowano biedaków (którym Mozart nie był) i zmarłych na groźne choroby zakaźne.
To, że tegoroczny – już XV – Międzynarodowy Festiwal Mozartowski Mozartiana doszedł do skutku, jest już wartościowym sukcesem organizatorów: Polskiego Chóru Kameralnego i jego dyrektora – prof. Jana Łukaszewskiego. Festiwal odbył się w wersji skróconej, trzydniowej, ale zachował podstawowe formy muzyczne prezentowane podczas festiwalu w jego poprzednich edycjach. Tak więc odbyły się cztery otwarte koncerty na dziedzińcu oliwskiego Pałacu Opatów oraz koncert finałowy w Archikatedrze Oliwskiej.
Prof. Jan Łukaszewski – pomysłodawca i dyrektor artystyczny Festiwalu Mozartiana , podczas kolejnych koncertów finałowych z żelazną i godną podziwu konsekwencją prezentuje sakralne utwory Mozarta. W tym roku były to Litaniae lauretanae BMV D-dur KV 195/186d, Missa solemnis C-dur KV 337, Ave verum corpus KV 618 oraz Regina Coeli C-dur KV 276. Obok Polskiego Chóru Kameralnego wystąpili Robin Johannsen – sopran, Ewa Marciniec – alt, Krystian Krzeszowiak – tenor, Wojtek Gierlach – bas i Akademie für Alte Musik Berlin.
Prof. Jan Łukaszewski, który tradycyjnie poprowadził finałowy koncert, nadał każdemu z utworów wyrazisty i atrakcyjny charakter. W otwierającej wieczór Litanii loretańskiej, w części Sancta Maria, usłyszeliśmy wyczuwalne taneczne pulsowanie charakterystyczne dla… poloneza, który cieszył się ogromną popularnością na osiemnastowiecznych salonach Europy. Inne ogniwo, te rozpoczynające się od słów Uzdrowienie chorych, módl się za nami, nabrało w tym roku szczególnej, dramatycznej aktualności. Mozart zbudował w tej części nastrój niepokoju posiłkując się molową tonacją h-moll i sekundowymi interwałami, natomiast dramatyczne błagania oparł na dużych skokach dźwięków o oktawę w dół.
Obok zespołu instrumentalnego (smyczki, 2 oboje, 2 rogi i continuo) i chóru mieszanego w litanii wystąpiła czwórka solistów. Rygory związane z pandemią spowodowały, że soliści śpiewali z pierwszego rzędu ławek w nawie głównej: głosy żeńskie z lewej, a głosy męskie z prawej strony. Artyści musieli się więc obracać za każdym razem, kiedy wstawali i włączali się do śpiewu. Kwartet solistów (przypomnijmy: Robin Johannsen – sopran, Ewa Marciniec – alt, Krystian Krzeszowiak – tenor, Wojtek Gierlach – bas) został bardzo dobrze dobrany, ich głosy współbrzmiały we właściwych proporcjach, a kolejne arie, duety i kwartety były popisami szlachetnego i pięknego śpiewu zgodnego z duchem i regułami osiemnastowiecznego wykonawstwa. W ostatniej części litanii Robin Johannsen wyśpiewała Agnus Dei z miłą dla ucha i godną podziwu lekkością.
Msza C-dur była pięknym popisem wszystkich wykonawców, ale warto w tym miejscu podkreślić kunszt instrumentalistów z Akademie für Alte Musik Berlin, który w szczególny sposób ujawnił się w partiach oboju, fagotu i organów (pozytywu organowego) w ogniwie Et incarnatus est. Muzycy z Berlina wystąpili na Mozartianach już po raz piąty, co jest oczywistym znakiem gromnego uznania, ale też sympatii, jakimi zespołu i jego koncertmistrz (Bernhard Forck) darzeni są przez śpiewaków i dyrektora Polskiego Chóru Kameralnego. Podczas koncertu, z powodów wymogów zachowania bezpieczeństwa zdrowotnego, chór został podzielony na trzy zespoły: soprany i tenory stały w części środkowej sceny, basy z lewej, natomiast alty z prawej. W trakcie wykonywania części Benedictus qui venit in nomine Domini nieoczekiwanie ujawniły się walory tego nietypowego ustawienia. Polifoniczna konstrukcja Benedictus wybrzmiała nie tylko wyraźniej, ale została wprawiona w stereofoniczny ruch, który nadał wykonywanemu utworowi zupełnie nowy, świeży wyraz.
Wykonanie motetu Ave verum corpus (Bądź pozdrowione prawdziwe ciało, narodzone z Maryi Dziewicy) na chór i orkiestrę było zachwycające. Jan Łukaszewski nie tylko doskonale zespolił brzmienia głosów i instrumentów, ale wydobył z utworu najdelikatniejsze i jego najbardziej intymne pokłady. Oklaskom po zakończeniu utworu nie było końca.
Koncert zamknęła kolejna kompozycja Mozarta dedykowana Matce Bożej - Regina Coeli, którą kompozytor osadził w radosnej tonacji C-dur. Pomysł Jana Łukaszewskiego, aby zakończyć koncert, ale też tegoroczne Mozartiana, właśnie tym utworem uważam za znaczący i …niezwykle piękny. Tekst libretta zawiera przecież słowa nadziei wypływającej z faktu, że Chrystus zmartwychwstał: Resurexit, sicut dixit, alleluja – Zmartwychwstał, jak powiedział, alleluja. I my także czekajmy z nadzieją na lepsze czasy – taki właśnie artystyczny przekaz zdawali się przesyłać wykonawcy w stronę zgromadzonej w katedrze widowni. Pokrzepiony tą nadzieją, dziękuję za tegoroczne i już czekam na przyszłoroczne Mozartiana.
Artur Matys
Strona 1 z 2
