Witosława Frankowska

Kameralistka, etnomuzykolożka. Ukończyła z wyróżnieniem Wydział Teorii i Kompozycji gdańskiej Akademii Muzycznej. Już w trakcie studiów zainteresowała się muzyką dawną, w szczególności zaś realizacją basso continuo na klawesynie i organach. Wsparta praktyką w klasie muzyki dawnej, prowadzonej w Akademii Muzycznej w Gdańsku przez Ewę Stąporek-Pospiech, podjęła współpracę z zespołem Cappella Gedanensis, uczestniczyła w kursach mistrzowskich odbywających się w ramach Międzynarodowej Letniej Akademii Muzyki Dawnej w Wilanowie i Bad Lauchstädt. Od 1993 r. związana z Wydziałem Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej w Gdańsku, gdzie prowadzi zajęcia przygotowujące młodych śpiewaków do praktycznej realizacji repertuaru barokowego. Współpracuje z Polską Filharmonią Kameralną, Polskim Chórem Kameralnym, Orkiestrą Kameralną Progress oraz wieloma wybitnymi polskimi solistami. Towarzyszyła Paulowi Esswoodowi podczas cyklu Seminariów Barokowych w Gdańsku (2003-2011). Brała udział w przygotowaniu i wykonaniu szeregu oper barokowych, oratoriów, mszy, pasji i kantat – w Polsce i za granicą.

Obok muzyki dawnej bliska jest jej szeroko pojęta kultura muzyczna własnego regionu. Jest autorką większości haseł w leksykonie Muzyka Kaszub (2005), monografii Kolędowanie na Kaszubach (2015), prowadzi autorski cykl koncertów „Spotkania z muzyką Kaszub” w Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej w Wejherowie.

Laureatka Medalu Stolema.

Paweł Gusnar, Saksofonista, solista, kameralista, muzyk sesyjny, pedagog, profesor warszawskiego Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina oraz AM. im. G i K. Bacewiczów w Łodzi. W 2016 r. został wybrany na stanowisko prorektora ds. zagranicznych UMFC (kadencja 2016–2020 oraz 2020–2024). Jest zdobywcą czterech Fryderyków. Był również nominowany do zaszczytnego tytułu Koryfeusza Muzyki Polskiej (2014, 2015, 2017). Jest artystą wszechstronnym, otwartym na różne style i formy ekspresji. Jako jeden z nielicznych saksofonistów łączy na równie wysokim poziomie działalność na polu muzyki klasycznej, jazzowej i rozrywkowej. W szczególny sposób przyczynia się do powstawania i promocji polskiej twórczości na saksofon – rokrocznie dokonuje kilkunastu polskich i zagranicznych prawykonań. Stworzono dla niego ponad 70 kompozycji, w tym kilkanaście na saksofon z orkiestrą (autorstwa m.in. K. Pendereckiego, B. K. Przybylskiego, S.Kaczorowskiego, K. Knittla, N. Kołodziejczyka, B. Kowalskiego, K. Herdzina, W.  Ratusińskiej) i dzieła pionierskie w literaturze światowej. Rodzimą twórczość promuje także przez serię nut sygnowaną swoim nazwiskiem (Paweł Gusnar Collection, wyd. Ars Musica). W 2018 r. ukazały się Studia orkiestrowe na saksofon pod jego redakcją. Koncertuje na estradach prestiżowych sal koncertowych – filharmonicznych i kameralnych, w Polsce i za granicą. W dorobku ma ponad 60 CD, w tym solowe i autorskie. Jest artystą firm YAMAHA, D’Addario oraz BG Franck Bichon.

Leszek Lorent – perkusista, doktor habilitowany sztuki muzycznej, wykładowca Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina, kierownik Studium Muzyki Nowej. W 2008 roku ukończył z wyróżnieniem Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie. Kształcił się również w Conservatoire Nationale Superieur Musique et Danse de Lyon w mistrzowskiej klasie prof. Jeana Geoffroy’a. W latach 2006–2009 uczestniczył w kursach interpretacji nowej muzyki w Estonii (Tallin). Jest laureatem krajowych i międzynarodowych konkursów. Regularnie występuje na festiwalach muzyki współczesnej w kraju i za granicą. Jako solista występował z Polską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą Teatru Wielkiego w Warszawie, Orkiestrą Filharmonii Świętokrzyskiej, Sinfonią Iuventus, Orchestre Perpignan Méditerranée, Orkiestrą Narodowego Forum Muzyki. Artysta otrzymał stypendia: Prezesa Rady Ministrów, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Banku Société Generale, Funduszu Popierania Twórczości ZAiKS, stypendium Młoda Polska, Stypendium dla Wybitnych Młodych Naukowców Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

W 2015 oraz 2017 roku został uhonorowany nagrodą Rektora Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina za działalność artystyczną i naukową.
Leszek Lorent ma na swoim koncie prawykonania dzieł wielu współczesnych kompozytorów. Specjalizuje się w wykonywaniu utworów multiperkusyjnych oraz dzieł teatru instrumentalnego. Jako specjalista tej dziedziny sztuki bierze udział w wielu konferencjach i sesjach badawczych w kraju i za granicą, zasiada w jury konkursów muzyki współczesnej.
Z jego inspiracji powstało kilkadziesiąt kompozycji przeznaczonych na perkusję, w tym dzieła na perkusję solo i orkiestrę. Jest autorem monografii naukowych. Jego artykuły z pogranicza muzyki
i filozofii były publikowane w piśmie warszawskich uczelni artystycznych Aspiracje,
w Zagadnieniach Naukoznawstwa PAN oraz w wielu innych wydawnictwach naukowych w Polsce
i za granicą. Referaty naukowe autorstwa Lorenta (ponad 25) były prezentowane na ogólnopolskich i międzynarodowych konferencjach i seminariach. Jego dorobek fonograficzny obejmuje kilkanaście płyt w których występuje jako solista i kameralista.

Więcej informacji: www.leszeklorent.net

Andrzej Szadejko,

kompozytor, dyrygent, organista, organizator życia muzycznego.

Absolwent Akademii Muzycznej w Warszawie i i Hochschule für Alte Musik Schola Cantorum Basiliensis w Bazylei/Szwajcaria. Uczestniczył w 30 mistrzowskich kursach organowych, klawesynowych i na pianoforte w Polsce, Niemczech, Holandii i Szwajcarii. Finalista i laureat wielu konkursów organowych w Polsce i za granicą. Profesor Akademii Muzycznej w Gdańsku. Profesor wizytujący uczelni w Niemczech, Finlandii i USA. Laureat i stypendysta wielu instytucji polskich i zagranicznych. Od roku 1994 regularnie koncertuje w Polsce,  Europie, a także w USA jako solista, kameralista i dyrygent. Oprócz organowej działalności koncertowej zajmuje się także komponowaniem. Ekspert w dziedzinie historycznego budownictwa organowego. Jest konsultantem, bądź sprawuje nadzór nad wieloma projektami organowymi w Polsce, a także na Litwie i w Belgii. Założyciel i szef zespołu Goldberg Baroque Ensemble, z którym nagrywa premierowe wykonania kantat kompozytorów z Pomorza. Jako solista i dyrygent ma na swoim koncie 25 wydawnictw płytowych dla wytwórni polskich i niemieckich wielokrotnie nominowanych do nagrody FRYDERYK oraz OPUS KLASSIK. Obecnie jest szefem artystycznym serii MUSICA BALTICA i GDAŃSK ORGAN LANDSCAPE w renomowanej wytwórni niemieckiej MDG. Autor wydawnictw monograficznych, a także opracowań naukowych i artykułów drukowanych w periodykach polskich  i zagranicznych. Autor audycji Organy Nieograne w Programie Drugim Polskiego Radia. Organizator i autor wielu formatów artystycznych i festiwali w Gdańsku i Warszawie: Festiwal ORGANy PLUS+, cykl Koncerty dla Gdańszczan, happeningi dla dzieci Popiszczmy Razem, konkurs plastyczny „…i zagrały organy”, Pomerania 2008 – międzynarodowe spotkania budowniczych organów, GdO Tagung 2018 - Międzynarodowy Zlot Miłośników Organów, festiwal „Moniuszko w Kościołach Warszawy”.

Szymon Morus, doktor sztuk muzycznych w dyscyplinie dyrygentura. Założyciel oraz dyrektor artystyczny Orkiestry Kameralnej Progress, z którą od 2009 roku z powodzeniem koncertuje           w Polsce i poza jej granicami. Tytuł magistra sztuki uzyskał w klasie skrzypiec dra hab. Andrzeja Kacprzaka oraz dyrygentury symfoniczno-operowej prof.Wojciecha Rajskiego w Akademii Muzycznej w Gdańsku.

Współpracuje z Polską Orkiestrą Radiową, Teatrem Wielkim w Łodzi, Polską Operą Królewską, Polską Orkiestrą Sinfonia Juventus, Śląską Orkiestrą Kameralną, Radomską Orkiestrą Kameralną, Filharmonią Podkarpacką, Filharmonią Koszalińską, Polską Filharmonią Kameralną czy Filharmonią Bałtycką. W sezonie 2014/2015 pełnił funkcję dyrygenta-rezydenta Polskiej Filharmonii Bałtyckiej. W marcu 2016 roku objął kierownictwo muzyczne nad premierą „Czarnej Maski” Krzysztofa Pendereckiego z wielkim powodzeniem prezentując dzieło trójmiejskiej publiczności (Opera Bałtycka) oraz debiutując na scenie Teatru Wielkiego Opery Narodowej          w Warszawie. W sezonach 2015/2016 i 2016/2017 dyrygent Opery Bałtyckiej w Gdańsku gdzie     w listopadzie 2017 sprawował kierownictwo muzyczne nad światową premierą opery „Sąd Ostateczny” Krzysztofa Knittla, a w grudniu tego samego roku przygotował premierę baletu Piotra Czajkowskiego „Dziadek do orzechów”. W listopadzie 2018 wystąpił na scenie Filharmonii Narodowej w Warszawie podczas Festiwalu Krzysztofa Pendereckiego z okazji 85. rocznicy urodzin Kompozytora.

W swym dorobku posiada wiele nagrań płytowych. Stale propaguje muzykę współczesną, dokonując szeregu prawykonań utworów polskich kompozytorów. Jest laureatem Pomorskiej Nagrody Artystycznej za rok 2016. Prezes Pomorskiego Stowarzyszenia Musica Giovane. Od października 2013 r. związany jako pedagog z macierzystą uczelnią, gdzie prowadzi zajęcia na Wydziale Dyrygentury symfoniczno-operowej.

Orkiestra Kameralna Progress to młody, dynamicznie rozwijający się zespół założony w 2009 roku przez dyrygenta Szymona Morusa. Współtworzą go utytułowani soliści, kameraliści, laureaci wielu ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów. O licznych sukcesach zespołu świadczy udział w znaczących wydarzeniach muzycznych nie tylko Pomorza, ale i całego kraju. Naczelną ambicją muzyków jest łączenie różnych kultur, narodów i regionów Polski. W kwietniu 2013 roku orkiestra wzięła udział w międzynarodowym projekcie upamiętniającym 70 rocznicę powstania w getcie warszawskim z dużym powodzeniem prezentując podczas koncertu w Berlinie Requiem niemieckie J.Brahmsa oraz Ocalałego z Warszawy A.Schonberga. W tym samym roku zespół uroczyście inaugurował otwarcie nowej sali koncertowej Filharmonii Kaszubskiej w Wejherowie prawykonując dzieło Karola Nepelskiego.

Od początku swego istnienia Orkiestra współpracuje z Akademią Muzyczną im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku biorąc udział w koncertach kompozytorskich organizowanych przez uczelnię. W trakcie swej dziesięcioletniej działalności Orkiestra Kameralna Progress występowała na licznych festiwalach muzycznych w Polsce takich m.in. jak: Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej we Fromborku, Międzynarodowy Festiwal Kultury i Sztuki w Helu, Dobrodzień Classic Festiwal prezentując się w intrygujących interpretacjach muzyki klasycznej i rozrywkowej.

Szczególne miejsce w repertuarze Zespołu zajmuje muzyka współczesna, której promowanie jest naczelnym priorytetem jej dyrektora artystycznego. Orkiestra Kameralna Progress dokonała licznych prawykonań utworów polskich kompozytorów młodego pokolenia m.in.: Agnieszki Stulgińskiej, Pawła Kwapińskiego, Artura Guzy, Karola Nepelskiego czy Macieja Zakrzewskiego. W roku 2014 w Filharmonii Kaszubskiej w Wejherowie dokonała prawykonania Opery Kaszubskiej Rebeka Michała Dobrzyńskiego do libretta Tomasza Fopke w ramach ogólnopolskiego roku Oskara Kolberga.

Z Orkiestrą Kameralną Progress w roli solistów występowali m.in.: słynny skrzypek, ostatni uczeń Davida Oistracha - Michael Vaiman, solistka Metropolitan Opera w Nowym Yorku - Miroslava Yordanova czy też słynny francuski klarnecista Pierre Genisson.

W swojej dotychczasowej działalności zespół nagrał 6 płyt CD oraz wykonał ponad 140 koncertów w całej Polsce.

Od 2013 roku Orkiestra Kameralna Progress działa pod patronatem Pomorskiego Stowarzyszenia Musica Giovane, którego celem jest współpraca z instytucjami kultury, zespołami i indywidualnymi artystami w celu tworzenia wspólnych przedsięwzięć łączących muzykę z poezją, teatrem                i obrazem.

TREBUNIE-TUTKI

–  to zespół, który jest ambasadorem Podhala i polskiej kultury na festiwalach w całej Europie, Azji i Ameryce Północnej, m.in. Wystawach Światowych EXPO w Portugalii i w Japonii. Jego rozpoznawalny w Europie styl ukształtowały z jednej strony  muzyczne tradycje rodzinne i zamiłowanie do góralszczyzny, z drugiej nowatorstwo  i awangardowe  podejście do swojego dziedzictwa.

      Trebunie-Tutki jako pierwszy zespół  z Polski, wielokrotnie znalazł się w pierwszej dziesiątce Listy Muzyki Świata Europejskiej Unii Radiowej.
        Trebunie-Tutki chętnie eksperymentują i współpracują z wybitnymi artystami m.in. Adrianem Sherwoodem z Londynu, jamajską grupą Twinkle Brothers,  chórem „African Head Charge”, a ostatnio Urmuli Quintet z Gruzji,  a także ze znakomitymi polskimi muzykami, m.in. Wojciechem Waglewskim i Voo Voo. 
       Umiłowanie tradycji i wierność góralszczyźnie nie ogranicza twórczości zespołu. Opierając się na tradycyjnym instrumentarium, skali góralskiej, budowie muzycznej

i charakterze wykonania, Krzysztof Trebunia-Tutka tworzy Nową Muzykę Góralską.  
        Twórczość Trebuniów-Tutków została nagrodzona tytułem Honorowy Ambasador Polszczyzny, przyznawanym przez Radę Języka Polskiego.

        W ostatnich latach zespół koncertował m.in. w wielu krajach europejskich, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Azerbejdżanie, Chinach, USA i w Indiach, Gruzji i Armenii.   W dorobku zespołu znalazł sie projekt symfoniczny w orkiestracji Bartłomieja Gliniaka, autorstwa Krzysztofa Trebuni-Tutki - „Legenda Tatr”. Premiera odbyła się w Filharmonii Łódzkiej im. A. Rubinsteina  z udziałem zespołu Trebunie-Tutki oraz Chóru i Orkiestry Filharmonii Łódzkiej. 

        Niedawno ukazał się album "Duch Gór", nagrany z gruzińskim kwintetem Urmuli. Utwory z płyty znalazły się na liście Top Twenty ogolnoświatowej Transglobal  World Music Chart  i na antenach radiowych w USA, Australii, w Niemczech, Luxemburgu, Estonii, Francji  i we Włoszech.

Orkiestra Symfoniczna powstała wraz z Filharmonią w roku 1945. Obecnie filharmonicy gdańscy należą do grupy wiodących orkiestr w Polsce, a Polska Filharmonia Bałtycka w Gdańsku jest dynamicznym ośrodkiem muzycznym i miejscem znaczących wydarzeń o randze krajowej i międzynarodowej.

Filharmonia Bałtycka gościła i współpracowała z wybitnymi światowymi zespołami, dyrygentami i solistami, takimi jak: Gewandhausorchester zu Leipzig, Orkiestra Symfoniczna Teatru Maryjskiego z Sankt Petersburga, Filharmonicy Moskiewscy, Deutsche Kammerphilharmonie Bremen, Bamberger Symphoniker, Orquesta Sinfonica de Madrid, Sinfonia Varsovia, Sinfonietta Cracovia, Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus, The King’s Singers, Sir Neville Marriner, Walery Giergiew, Riccardo Chailly, Paavo Järvi, Jonathan Nott, Jesús López Cobos, Jurij Simonov, Herbert Blomstedt, Maxim Vengerov, Roman Kofman, Krzysztof Penderecki, Marc Minkowski, Jerzy Semkow, Witold Rowicki, Jerzy Maksymiuk, Kazimierz Kord, Gabriel Chmura, José Mario Florencio, Franco Ferraro, Enoch von zu Gutenberg, Felix Carrasco, Juozas Domarkas, Krystian Zimerman, Cyprien Katsaris, Nigel Kennedy, Shlomo Mintz, Arto Noras, Ivan Monighetti, Leonidas Kavakos, Konstanty Andrzej Kulka, Rafał Blechacz, Edward Auer, Piotr Paleczny, Ann Murray, Lucia Aliberti, Helen Bickers.

Orkiestra Symfoniczna uczestniczyła w wielu krajowych i europejskich festiwalach muzycznych. Do znaczących wydarzeń artystycznych ostatnich lat można zaliczyć: 2005, Stocznia Gdańska, koncert Jeana-Michela Jarre’a z okazji 25-lecia powstania „Solidarności” i podpisania Porozumień Sierpniowych; 2006, Stocznia Gdańska, rocznica Sierpnia ’80, prawykonanie kantaty Jana A.P. Kaczmarka „Kantata o wolności”; 2008, Sekcja Dęta Orkiestry Symfonicznej wzięła udział  w wykonaniu „Siedmiu bram Jerozolimy” Krzysztofa Pendereckiego w ramach koncertu w okazji 75-urodzin. Koncert poprowadził sam kompozytor, pod którego batutą zagrała również Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej, chór i soliści; 2009, w ramach Festiwalu „Solidarity of Arts” wykonanie pod batutą Sir Neville’a Marrinera „War Requiem” B. Brittena. Koncert uświetnił światowe obchody 70. rocznicy wybuchu II wojny światowej i 20. rocznicy odzyskania wolności i upadku komunizmu w Europie Środkowej.

W roku 2014 Orkiestra odbyła tournée po Chinach, wykonując siedem koncertów w największych salach koncertowych, w tym dwukrotnie w Szanghaju i m.in. w filharmonii w Pekinie. W styczniu 2016 r. Orkiestra wyruszyła w najdłuższe w historii tournée po Stanach Zjednoczonych.

Orkiestra zarejestrowała wiele nagrań radiowych, telewizyjnych i płytowych CD/DVD. Z ostatnich realizacji płytowych z udziałem orkiestry wyliczyć należy nagranie „War Requiem” Brittena pod batutą Sir Nevilla Marrinera (płyta otrzymała nominację do nagrody FRYDERYKA 2011), nagranie VI Symfonii i koncertu skrzypcowego Czajkowskiego pod batutą Maxima Vengerova, prawykonanie i rejestrację VIVO XXX Pawła Mykietyna (2010), kantatę „Genesis” pod batutą Ernsta van Tiela (2012), „Muzyczny portret Gershwina” z udziałem dyrygenta Vladimira Kiradijeva i pianisty Ludmila Angelova, nagranie „Wybitni twórcy polscy: Henryk Wieniawski” z udziałem wirtuoza skrzypiec Maxima Vengerova czy płytę „Bacewicz/Szostakowicz” z Aleną Baevą - artystką, która jest jednym z najwybitniejszych talentów muzycznych swojego pokolenia.

    ANNA MIKOŁAJCZYK, sopran.

Absolwentka Warszawskiej Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w klasie prof. Małgorzaty Marczewskiej.

Współpracuje między innymi z Warszawską Operą Kameralną, Operą Bałtycką w Gdańsku i Operą Wrocławską. Pierwszoplanowe role operowe śpiewaczki to:

Micaela – Carmen G. Bizeta, Tatiana- Eugeniusz Oniegin P. Czajkowskiego, Eurydyka – Orfeusz i Eurydyka Ch.W. Glucka, Galatea – Acis i Galatea G.F. Haendla, Dydona i Belinda – Dydona i Eneasz H. Purcella, Fiordiligi- Cosi fan tutte W.A. Mozarta, Donna Anna – Don Giovanni W.A. Mozarta, Vitellia - La clemenza di Tito W.A. Mozarta, Contessa- Le nozze di Figaro W.A.Mozarta, Elettra - W.A. Mozarta, Elisa- Il Re Pastore W.A. Mozarta, Sifare – Mitridate, Re di Ponto W.A. Mozarta, Pamina- Die Zauberflöte W.A. Mozarta, Maria - Madame Curie E. Sikory, Katarzyna Tanagli - Sąd ostateczny K. Knittla, Stanisława Przybyszewska - Olimpia z Gdańska K. Krauzego, Anna- The Rake's Progress I. Strawińskiego, Desdemona - Otello G. Verdiego.

Występowała pod batutą tak znakomitych dyrygentów jak: Benjamin Bayl, Mirosław Jacek Błaszczyk, Piotr Borkowski, Jose Maria Florencio, Paul Goodwin, Fridrich Heider, Michał Klauza, Kazimierz Kord, Tadeusz Kozłowski, Jerzy Maksymiuk, Wojciech Michniewski, Zsolt Nagy, Marcin Nałęcz-Niesiołowski, Charles Olivieri-Munroe, Wojciech Rajski, Marcin Sompoliński, Stefan Stuligrosz, Marek Štryncl, Roman Valek, Antoni Wit, Andryj Yurkevich.

    Jest odtwórczynią wielu dzieł współczesnych. Prawykonania swoich kompozycji powierzają jej między innymi tacy kompozytorzy jak Zygmunt Krauze, czy Paweł Łukaszewski.

    Dużo miejsca w swojej działalności koncertowej poświęca muzyce oratoryjno – kantatowej i kameralnej. Jest szczególnie ceniona w kręgu muzyki dawnej. Współpracuje z wybitnymi przedstawicielami tego nurtu wykonawczego w Polsce i poza granicami kraju.

    W 2001 otrzymała nagrodę im. Zofii Rayzacherowej Dla największej indywidualności artystycznej w dziedzinie muzyki dawnej na XI Festiwalu Muzyki Dawnej na Zamku Królewskim w Warszawie.

    W listopadzie 2011 roku odbyła się w Operze Bałtyckiej prapremiera opery Elżbiety Sikory Madame Curie,  w której artystka zaśpiewała partię tytułową. Zarówno przedstawienie jak główna rola zostały nagrodzone wieloma nagrodami. W 2013 nagrodą Orphée du Prestige Lyrique de l'Europe de l'Academie du Disque Lyrique uhonorowano DVD Madame Curie wydane przez firmę DUX. 

    W 2015 roku taką samą nagrodę otrzymał dwupłytowy album Musica Sacromontana IX - „Pasquale Anfossi Oratorio la Morte di san Filipo Neri" z udziałem śpiewaczki. 

Dokonała wielu nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji. Brała udział w realizacji płyt z zespołami: Ars Nova, Dekameron, Il Canto, Capella Augustana, z orkiestrami: Concerto Polacco, Kleine Kammer-Musique, Musicae Antiquae Collegium Varsoviense, Polska Orkiestra Radiowa. Wiele z nich nominowanych było do nagrody fonograficznej FRYDERYK, a 9 albumów płytowych tę nagrodę otrzymało. Między nimi solowa płyta na której śpiewaczka wraz z pianistą, Edwardem Wolaninem prezentuje pieśni Karola Szymanowskiego. Nagranie to zostało wyróżnione dwiema nagrodami FRYDERYK 2008 w kategoriach: Album Roku Recital Wokalny, Opera, Operetka, Balet, oraz Fonograficzny Debiut Roku. W ubiegłym roku doceniona nagrodą FRYDERYK 2019 w kategorii Album Roku Muzyka Kameralna, została płyta Stabat Mater -Giovanni Battista Pergolesi, Luctus Mariae - Paweł Łukaszewski.

Dyrektor Orkiestry Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa Sinfonietta Cracovia. Ceniony dyrygent, animator życia kulturalnego i muzyk słynnej orkiestry Filharmoników Wiedeńskich. Swą dynamiczną osobowością sceniczną przyciąga publiczność sal koncertowych Europy, dyrygując takimi orkiestrami jak: Beethoven Oachester Bonn, Radio Symphonie Orchester Wien, Tonkunstler Orchester, Wiener Kammer Orchester, Wiener Concert-Verein, Bayerische Kammerphilharmonie, Orkiestra Filharmonii w Monte Carlo, Teatro di San Carlo w Genui  Czeska Narodowa Orkiestra Symfoniczna, Orkiestra Filharmonii w Brnie, Sinfonia Varsovia, NOSPR, Polska Orkiestra Radiowa, Śląska Orkiestra Kameralna, Leopoldinum i Orkiestra Symfoniczna NFM czy orkiestry filharmonii w Poznaniu, Krakowie, Łodzi, Gdańsku. W zakresie muzyki dawnej współpracuje m.in. ze słynnym zespołem Concerto Köln. 

Jest autorem przedstawień multimedialnych w niekonwencjonalny sposób promujących muzykę XX i XXI wieku. Dyrygował m.in. pierwszym polskim wykonaniem Adagia na smyczki Krzysztofa Pendereckiego oraz uczestniczył w prawykonaniu kwintetu Kartki z nienapisanego dziennika i Duo concertante tego kompozytora. Doprowadził też do wiedeńskiej premiery Uwertury Franciszka Lessla z Wiener Kammer Orchester, a także nakłonił Concerto Köln do włączenia muzyki G. G. Gorczyckiego do swego repertuaru. Współpracował z tak wybitnymi muzykami jak: Yuri Bashmet, Gidon Kremer, Julian Rachlin, Gábor Boldoczki, Angela Hewitt, Mihaela Ursuleasa, Lawrence Power, Michel Lethiec, Georgijs Osokins, Martin Grubinger, Paul Meyer, Arto Noras, Erwin Schrott, Tomasz Konieczny, Marisol Montalvo, Konstanty Andrzej Kulka, Caameron Carpenter czy Xavier de Maistre. Jest dwukrotnym laureatem Nagrody Muzycznej Fryderyk. 

Jurek Dybał jest pomysłodawcą i dyrektorem Międzynarodowego Festiwalu im. Krzysztofa Pendereckiego – poziom 320, odbywającego się w podziemiach zabytkowej kopalni Guido w Zabrzu. W trakcie trzeciej edycji tego Festiwalu Dybał zadyrygował polską premierą (w serii światowych prawykonań) zamówionego przez Sinfoniettę Cracovię Concertino per tromba e orchestra Krzysztofa Pendereckiego. Dyrektor Sinfonietty objął również kierownictwo muzyczne nad sceniczną adaptacją opery Ubu Król Pendereckiego w Operze Śląskiej. Wyreżyserowany przez Waldemara Zawodzińskiego spektakl został owacyjnie przyjęty przez publiczność i zebrał szereg entuzjastycznych recenzji. 

Jurek Dybał jest laureatem m.in. przyznanej przez Prezydenta Miasta Bytomia nagrody kulturalnej „Złota Maska” (2017), Nagrody Prezydent Zabrza oraz Nagrody Teatralnej im. Jana Kiepury 2017 (w kategorii: „Najlepszy dyrygent”).

SINFONIETTA CRACOVIA

Orkiestra Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa

Sinfonietta Cracovia to zespół z najwyższej półki, charakteryzujący się precyzją i elastycznością orkiestry kameralnej również w symfonicznym składzie. Początki dziejów Sinfonietty Cracovii wiążą się ściśle z powstaniem zespołu Młodzi Kameraliści Krakowscy. Wysokie umiejętności, zaangażowanie muzyków i świeżość interpretacji przy życzliwym wsparciu Państwa Elżbiety i Krzysztofa Pendereckich zaowocowały w 1994 roku nadaniem zespołowi statusu orkiestry miejskiej oraz nowej nazwy – Orkiestra Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa Sinfonietta Cracovia, pod którą funkcjonuje do dzisiaj. Sinfonietta współpracowała z plejadą najwybitniejszych artystów z całego świata, wśród których znaleźli się m.in. Krzysztof Penderecki, Antoni Wit, Jerzy Maksymiuk, Lorin Maazel, Valery Gergiev, Rudolf Buchbinder, Gidon Kremer, Maxim Vengerov, Rafael Payare, Gábor Boldoczki, Dmitry Sitkovetsky, Ilya Gringolts, Mischa Maisky, Julian Rachlin, Xavier de Maistre, Tabea Zimmermann, Grigorij Żyslin, Richard Galliano i inni. Przez 20 lat oblicze Orkiestry kształtował znakomity skrzypek, altowiolista i pedagog Robert Kabara. W latach 2001-2009 jej pierwszym dyrygentem gościnnym był John Axelrod. W lipcu 2014 roku kolejny rozdział w historii zespołu zaczął pisać ceniony dyrygent, muzyk Filharmonii Wiedeńskiej i animator życia kulturalnego Jurek Dybał. Dzięki staraniom nowego dyrektora Orkiestra zaangażowała się w wiele nowatorskich przedsięwzięć promujących muzykę nową ‒ i nie tylko, stopniowo wyrastając na jeden z najbardziej dynamicznych europejskich zespołów, szczególnie ceniony za mistrzowskie wykonania muzyki współczesnej. W ostatnich latach Orkiestra zintensyfikowała swoją działalność koncertową, znacznie zwiększając ilość występów poza granicami kraju. Zespół koncertował m.in. w Chinach, Holandii, Finlandii, Niemczech, Czechach i Wiedniu. Jednym z najważniejszych osiągnięć Sinfonietty Cracovii w ostatnim czasie jest dokonanie polskiej premiery Concertino per tromba e orchestra Krzysztofa Pendereckiego w serii światowych prawykonań z udziałem Gábora Boldoczkiego oraz nagranie we współpracy z węgierskim trębaczem płyty Oriental Trumpet Concertos (Sony Classical) pod dyrekcją Jurka Dybała. W styczniu 2017 roku album otrzymał jedną z najbardziej prestiżowych nagród fonograficznych świata: International Classical Music Award (w kategorii „Muzyka współczesna”), a następnie wyróżniony został nagrodą niemieckiego przemysłu muzycznego ECHO Klassik. We współpracy z pianistą Szymonem Nehringiem zespół zarejestrował ponadto ‒ pod batutą Krzysztofa Pendereckiego i Jurka Dybała ‒ album Fryderyk Chopin. Piano Concertos (DUX) wyróżniony Pizzicato Supersonic Award oraz  nagrodą Joker magazynu Crescendo. W kwietniu bieżącego roku stanowisko nowego Honorowego Gościnnego Dyrygenta Sinfonietty Cracovii objął cieszący się międzynarodowym uznaniem wenezuelski mistrz batuty ‒ Rafael Payare. Muzycy wchodzący w skład Orkiestry to również znakomici soliści, kameraliści
oraz wykładowcy i nauczyciele łączący na co dzień pasję do muzyki z doświadczeniem edukacyjnym.

Piotr Lemańczyk jest uważany za jednego z najwybitniejszych europejskich basistów jazzowych. Koncertuje i nagrywa z nazwiskami światowego jazzu takimi jak: Walter Smith III /USA/, Jerry Bergonzi /USA/, Seamus Blake /USA/, Dave Kikoski /USA/, Tim Hagans /USA/, Brian Melvin /USA/, Gary Novak /USA/, Avishai Cohen-tr /Izrael/ , Soweto Kinch /GB/ i innymi. Nagrał osiem autorskich płyt, które otrzymały znakomite recenzje w takich magazynach jak Down Beat, JazzTimes, Jazz Forum. Jest laureatem konkursów jazzowych: Jazz Juniors 95´ i 96´ w Krakowie, gdzie został nagrodzony za indywidualność, kompozycje oraz jako najlepszy instrumentalista. Jazz nad Odrą 96´ - nagroda za kompozycje oraz Pomorska Jesień Jazzowa 96´, gdzie otrzymał "Złoty Klucz do Kariery". Jest członkiem wielu czołowych polskich zespołów jazzowych oraz jedynym europejczykiem amerykańskiego zespołu BEATLEJAZZ. Ponadto brał udział w nagraniu ponad czterdziestu płyt z topowymi artystami polskiej sceny jazzowej takimi jak: Krzesimir Dębski, Zbigniew Namysłowski, Leszek Możdżer, Adam Pierończyk, Maciej Sikała, Jan Ptaszyn Wróblewski, Janusz Muniak, Jacek Kochan, Kazimierz Jonkisz, Krystyna Stańko i innymi. Został nominowany do nagrody FRYDERYK 2011 w kategorii JAZZOWY ALBUM ROKU. Jest pomysłodawcą i dyrektorem artystycznym festiwalu KARTUZY JAZZ BASS DAYS.Z

Marcin Wądołowski - Gitarzysta, muzyk sesyjny, kompozytor. Absolwent Akademii Muzycznej w Gdańsku.

Zdobywca I nagrody na VII Międzynarodowym Konkursie im. K. Sosińskiego Estrada Gitarowych Talentów i tytułu Największej Nadziei XI Międzynarodowego Festiwalu Gdańskie Spotkania Gitarzystów w 2001 roku. Laureat XI Przeglądu Młodych Zespołów Jazzowo-Bluesowych w Gdyni 2008 r.

Współpracował z czołowymi muzykami polskiej sceny jazzowej, m.in. Leszkiem Możdżerem, Przemysławem Dyakowskim, Wojciechem Karolakiem, Maciejem Sikałą, Krystyną Stańko, Wojciechem Staroniewiczem, Krzesimirem Dębskim, Adamem Czerwińskim, Piotrem Lemańczykiem.

Członek formacji , Elec-tri-city , Quartado oraz MAP.

Albumy:

Oprócz współpracy z innymi artystami, Marcin Wądołowski nagrywa też płyty autorskie. Są to: debiutancka- Git Majonez (2011), Blue Night Session (2014), objętą patronatem Trzeciego Programu Polskiego „My Guitar Therapy” (2015) , „Standards” (2016)-dedykowaną pamięci Marka Blizińskiego i Jarka Śmietany oraz „Preludes for guitar and double bass” ( DUX 2018)

W 2018r - w ankiecie krytyków muzycznych -w magazynie Jazz Forum- uznany za jednego z pięciu najlepszych gitarzystów jazzowych w Polsce.

W 2020 r. ukazała się płyta „Chamber Avenue” ,która łączy brzmienie muzyki kameralnej z wolnością jazzowej improwizacji.

Artur Jurek 

- pianista, hammondzista, aranżer, kompozytor, absolwent Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach. 

Wśród artystów i instytucji z którymi miał przyjemność współpracować są: Polska Filharmonia Bałtycka, Polska Filharmonia Kameralna Sopot, Teatr Muzyczny w Gdyni, Filharmonia Szczecińska, Filharmonia Warmińsko-Mazurska, Filharmonia Kielecka, Akademicki Chór Uniwersytetu Gdańskiego, Joanna Knitter, Gaba Kulka, Przemysław Dyakowski, Wojciech Staroniewicz, Adam Wendt, Maciej Miecznikowski, Zbigniew Zamachowski, Janusz Szrom, Ian Gillan, zespoły Take It Easy, Jan Konop Big Band, Critical Level, Ikenga Drumers... 

Brał udział w wielu festiwalach i muzycznych wydarzeniach: Komeda Jazz Festiwal, Sopot Molo Jazz, Jazz Jantar, Ladies Jazz Festival, Gdynia Blues Festival, Gdynia Classica Nova, Solidarity Of Arts... Od 2016 roku stała współpraca przy koncertach muzyki filmowej w ramach Sopot Film Festival. W koncertach tych brali udział: Gaba Kulka, Misia Furtak, Paulina Przybysz, Łukasz „L.U.C.” Rostowski, Krzesimir Debski, Tomek Makowiecki... 

Jako pianista, hammondzista, aranżer, kompozytor i producent ma na koncie liczne sesje nagraniowe i realizacje płytowe. W ostatnich latach ukazały sie: „Miłość ci wszystko wybaczy” i „Sound Of Christmas” - Polska Filharmonia Kameralna Sopot, „Take It Easy IV Swing” - Przemysław Dyakowski, „Hard, Hard Times” - Joanna Knitter Blues & Folk Connection, „Deer Project” - Maciej Jeleniewski - z udziałem Karen Edwards, Jarosława Śmietany, Wojciecha Karolaka, „Golden Goal” - Critical Level Piotra Kułakowskiego, „Tribute To Ladies Of Jazz” - Krystyna Durys. „Nie z tej bajki” - Renata Irsa. 

Jako aranżer i pianista bierze udział w koncerty muzyki filmowej, które odbywają sie cyklicznie od 2016 roku w ramach sopockiego festiwal filmowego. W koncertach tych brali udział: Gaba Kulka, Misia Furtak, Paulina Przybysz, Łukasz „L.U.C.” Rostowski, Krzesimir Debski, Tomek Makowiecki... 

Ostatni autorski projekt to „Klasyka na jazzowo” - aranżacje utworów klasycznych od baroku po impresjonizm, utrzymane we współczesnej jazzowej stylistyce. Projekt stworzony specjalnie na festiwal Gdynia Classica No

Urodził się 02.07.1965r w NOWEM n/Wisłą. Już od najmłodszych lat interesował się muzyką, a zwłaszcza instrumentami perkusyjnymi. Pierwsze kontakty ze sceną to udział w festiwalach muzyki sakralnej, oraz konkursach dla zespołów szkolnych. 

   Jako piętnastolatek przenosi się do Gdańska gdzie zaczyna naukę w PSM 2-go stopnia w klasie perkusji. przez pierwsze trzy lata interesuje się głównie wibrafonem. To na tym instrumencie rozpoczyna swoją edukację jazzową trafiając do "BIG BANDU GDAŃSK" prowadzonego przez Jerzego Partykę. Zalicza "JAZZ JUNIORS”,warsztaty jazzowe w Gdańsku oraz w Chodzieży, dokąd z braku wibrafonu jedzie jako bębniarz. Był to moment przełomowy w jego planach dotyczących przyszłości. Zdecydował się grać na perkusji i tej pasji poświęcić się bez reszty.

    Już rok później współpracuje z gdańską grupą "ZU-ZU", i zespołem "NEW COAST", nagrywając kilkanaście sesji dla Polskiego Radia. W1986r zaprasza go do swojego zespołu Janusz Muniak. Przez prawie dwa lata grają razem w kwartecie .Następny etap to zespół "D-BOX" oraz wszelkie składy związane z ruchem „JOUNG POWER". Jednocześnie gra z "NEW PRESENTATION" Wojtka Niedzieli. Wraz z Lorą Szafran, Piotrem Wojtasikem, oraz Jackiem Niedzielą, nagrywają płytę LONSOME DANCER, która zostaje uznana przez czytelników JAZZ FORUM  płytą roku.

W 1993r Jarek Śmietana zakłada swój nowy zespół, w którym właśnie Adam gra na bębnach.. Początek współpracy z Jarkiem to przełomowy moment w jego karierze. Czas wypełniają  koncerty w wielu klubach oraz na festiwalach w Polsce i za granicą. Powstają takie płyty jak -  „Phone Consultation”- z Wojtkiem Karolakiem czy "JAREK ŚMIETANA QUARTET", która zostaje płytą roku w  piśmie GITARA I BASS. 

Przez 23 lata muzycy tworzą wiele wspaniałych projektów, „SPEAK EASY” , „ART. FARMER PLAYS STANDARDS”, „AFRICAN LAKE” , „A SORY Of POLISH JAZZ” czy „POLISH STANDARDS”. W tym czasie współpracuje też z całą  czołówką polskiego jazzu: Zbyszkem Namysłowskim, Ptaszynem Wróblewskim, Tomaszem Szukalskim 

    Osobny rozdział w jego działalności to współpraca z muzykami Amerykańskimi. 

Nagrał wiele płyt z największymi gwiazdami światowego jazzu. Z Art. Farmerem – „Art In Wrocław” oraz „Art Farmer Plays Standards”. Z  Garry Bartzem – „African Lake”. Z Johnem Abercrombiem – ‘Speak Easy” . Z Larry Goldingsem – „Hollywood Album” i „Up For Air” . Z Bennie Maupinem – Story Of Polish Jazz”. Z Karen Edwards – „Everything Ice”. Z Johnem Purcellem – “ Out of the Question”. Z Nigelem Kennedym – “Life In The Krakow Philharmonic Hall” . Współpracował również z Lee Konitzem, Larry Koonzem, Harvie Swartzem, Cameronem Brownem, Jean Poul Bourellim, Bennie Wallacem, Jamesem Newtonem, . 

Od trzech lat nagrywa i koncertuje z zespołem MAP który współtworzą : Marcin Wądołowski i Piotr Lemańczyk. Założyciel i właściciel wydawnictwa płytowego AC Records . Koncertował  w  większości krajów Europy, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Meksyku, Brazylii, Australii. Oraz w tak egzotycznych miejscach jak Liban, Egipt, Dubaj, Kuwejt, , Chiny, Japonia, Wietnam czy Albania.    

Adam Czerwiński jest również bardzo aktywny na polu edukacji jazzowej. Wielokrotnie brał udział jako wykładowca w letnich warsztatach jazzowych w Puławach, Piszu, Ustrzykach Dolnych oraz Brzozowie. Przez dziesięć lat prowadził własny workshop w Gdańsku. były to polsko-niemieckie warsztaty pod egidą fundacji Pojednanie. Warsztaty te mogą się poszczycić trzema płytami Cd nagranymi przez uczestników.  

   Adam jest również pomysłodawcą i współtwórcą festiwalu "JAZZ W LESIE", którego pierwsza edycja odbyła się w Sulęczynie latem 1995 roku. Festiwal istnieje już dwadzieścia jeden lat, podczas których wystąpiła tam cała czołówka polskiego jazzu, oraz wiele gwiazd zagranicznych. W tej chwili jest to jeden z wiodących Festiwali w Polsce.   

Ostatnie  lata, to okres współpracy z wybitną gwiazdą, znakomitym skrzypkiem Nigelem Kennedym. Adam uczestniczy w kilku projektach kierowanych przez tego wirtuoza. Są to “The New Four Seasons” Bach Meets Kennedy” ,” Bach To The Future” oraz „The Jimmi Hendrix Expirience” .

   Adam jest rwnież kompozytorem i aranżerem. Przed kilkoma laty ukazała się pierwsza autorska płyta Adama zatytułowana „HOLLYWOOD ALBUM” . Nagrania dokonano w Los Angeles z udziałem Larry Goldingsa, Bennie Maupina, Darka Oleszkiewicza I Jarka Śmietany. Kilka miesięcy później, tym razem w Japonii, wydano kolejny jego album zatytułowany „UP FOR AIR” W następnych latach nagrał kolejne płyty ze swoimi Amerykańskimi przyjaciółmi: „RAINDANCE” oraz „PICTURES”

   Ostatnio ukazał się najnowszy jego album „FRIENDS-MUSIC OF JAREK ŚMIETANA“. To dwupłytowy hołd dla zmarłego wybitnego gitarzysty. W nagraniu uczestniczy ponad trzydziestu wybitnych muzyków, między innymi  Wojtek Karolak, Krzesimir Dębski, Jan Ptaszyn Wróblewski, Zbigniew Namysłowski, Jerry Goodman czy John Scofield. Materiał został zmasterowany w Abbey Road Studios w Londynie i wydany również na Vinylu. Obecnie pracuje nad dwoma projektami płytowymi wraz ze swoim zespołem.

Maria Szagżdowicz ukończyła z wyróżnieniem studia wyższe w Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku w klasie wiolonczeli prof. Krzysztofa Sperskiego oraz ad. dr hab. Błażeja Golińskiego. Brała udział w projekcie ERASMUS+ w roku akademickim 2015/2016 w Konserwatorium Muzycznym im. Luigi Cherubini we Florencji w klasie profesora Andrea Nannoni. W roku 2015 została stypendystką Rektora Akademii Muzycznej w Gdańsku. Uczestniczyła w licznych kursach mistrzowskich, prowadzonych przez wybitnych profesorów, m. in. prof. M. Flaksmana, prof. J. Reulinga, A. Geberta, prof. K. Michalika. W 2016 roku otrzymała stypendium umożliwiające uczestnictwo w kursach „Kammermusikkurs” prowadzonych przez Guarneri Trio Praque w Schlitz. Bierze udział w wielu projektach orkiestrowych, m. in. z Polską Filharmonią Kameralną Sopot, Polską Filharmonią Bałtycką, Orkiestrą Kameralną Progress. Występowała na jednej scenie z takimi artystami jak Aleksandra Kurzak, Piotr Beczała, Jose Carreras, Roberto Alagna. W roku 2019 oraz 2020 uczestniczyła w symfonicznych trasach koncertowych po Europie występując w takich salach jak Filharmonia Berlińska czy Gewandhaus w Lipsku. Jest czynną kameralistką.

W roku 2017 obroniła tytuł magistra sztuki Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku w klasie fortepianu prof. Grażyny Fiedoruk - Sienkiewicz, dra Kordiana Góry oraz klasie kameralistyki prof. Anny Prabuckiej - Firlej. Swoją edukację muzyczną uzupełniła praktyką zawodową w Konserwatorium im. Niccolò Paganiniego w Genui (Włochy), gdzie pełniła funkcję akompaniatora.
Doskonaliła umiejętności pianistyczne na kursach i warsztatach prowadzonych m.in. przez Ivana Klanskiego, Bernda Goetzke, Wojciecha Świtałę, Waldemara Wojtala, a także podczas lekcji mistrzowskich z zakresu muzyki kameralnej z Katarzyną Jankowską- Borzykowską, Maiją Weitz, Tomaszem Tomaszewskim, Marcinem Sikorskim, Galiną Niekrasową oraz Ayami Ikebą.
W 2016 roku została stypendystką Rektora Akademii Muzycznej w Gdańsku. Dwukrotnie otrzymała stypendium umożliwiające uczestnictwo w kursach „Kammermusikkurs” prowadzonych przez Guarneri Trio Praque w Bad Saulgau (2014) oraz Schlitz (2016) w Niemczech. Jest laureatką Gdańskiego Konkursu Pianistów Kameralistów (III nagroda), otrzymała wyróżnienie na Ogólnopolskim Konkursie Duetów z Fortepianem (2018). W latach 2014 - 2017 występowała na Festiwalu Muzyki Kameralnej w Sali Mieszczańskiej Ratusza Staromiejskiego w Gdańsku. Miała okazję występować w Gmachu Politechniki Gdańskiej, Akademii Muzycznej w Łodzi, Dworku Sierakowskich w Sopocie, Palazzo Senarega w Genui, Teatro Filodrammatici w Cremonie, Wiener Saal w Salzburgu.
Obecnie pracuje w Operze Bałtyckiej oraz studiuje na Wydziale Rzeźby i Intermediów w gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych.

W 2019 roku ukończyła z wyróżnieniem studia magisterskie w Akademii Muzycznej w Gdańsku w klasie prof. Krystyny Jureckiej. W roku akademickim 2017/2018 kształciła się w Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse de Lyon w klasie Marianne Piketty w ramach programu Erasmus+. Jest laureatką wielu nagród w kraju i za granicą m.in. I nagroda, Nagroda Główna i Nagroda Art AIR Center na 15. Międzynarodowym Konkursie Instrumentów Smyczkowych im. Bohdana Warchala (Dolny Kubin-Słowacja, 2011), III nagroda na Ogólnopolskich Przesłuchaniach CEA w 2012 roku, II miejsce na konkursie 'Bravo!' w Namur (Belgia) w 2013 roku, III nagroda na Ogólnopolskich Przesłuchaniach Zespołów Kameralnych CEA (2013), nagroda specjalna na I Nadbałyckim Konkursie Duetów Smyczkowych (2015), II nagroda w edycji 2018, a także I miejsce w wiedeńskiej edycji Grand Prize Virtuoso. Występowała solo z orkiestrami m.in. Polska Filharmonia Kameralna Sopot, Bohdan Warchal Chamber Orchestra, Slovak Sinfonietta Zilina, a także dwukrotnie Orkiestra Symfoniczna Akademii Muzycznej w Gdańsku - także w ramach Koncertu Najlepszych Dyplomantów. Uczestniczyła w wielu kursach, tj. stypendium Morningside Music Bridge w Calgary, Sommer Musik Akademie Mozarteum, Accademia Internazionale di Musica w Cagliari, Kammermusikkurs w Schlitz i masterclassach prowadzonych m.in. przez A. Szymczewską, S. Kuijkena, C. Manson, T. Tomaszewskiego, M. Rakowskiego. Jako muzyk orkiestrowy z powołania brała udział w takich projektach, jak: I,Culture Orchestra, Summer Music Academy Hundisburg, Sommerprossen w Rotweill wraz z orkiestrą kameralną Hanseatica, IYSO Bremen i jako gościnny koncertmistrz Salzburger Philharmonie podczas chińskiego tournee 2018/2019. Ponadto współpracuje z Filharmonią Bałtycką, Polską Filharmonią Kameralną Sopot, Orkiestrą Kameralną Progress czy orkiestrą kameralną BalticAlians.

Łukasz Górczyński - absolwent Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej jest studentem czwartego roku wydziału Wokalno-Aktorskiego gdańskiej Akademii Muzycznej w klasie prof.dr. hab. Piotra Kusiewicza. Na scenie operowej zadebiutował w studenckim przedstawieniu Willidy G. Pucciniego (Opera Bałtycka, 2012). Brał udział w operowych spektaklach Nabucco G. Verdiego (Opera Bałtycka, 2017-2018), Edward i Krystyna, Mahomet II, Aureliano w Palmirze G. Rossiniego (Rossini in Wildbad Festival, 2017), Fidelio L. van Beethovena (Festiwal Solidarity of Arts, 2017). W partii solowej debiutował jako Eneasz w operze Dydona i Eneasz H. Purcella (Akademia Muzyczna im. S. Moniuszki w Gdańsku, 2018), wystąpił również jako baron Weps w operetce Ptasznik z Tyrolu (tamże, 2019) i kapłan w operze Apollo i Hiacynt W.A. Mozarta (Warszawska Opera Kameralna, 2019). Wykonał partie solowe w Requiem G. Fauré, w prawykonaniu Missa de Lissieux F. Nowowiejskiego, w Litaniach Ostrobramskich S. Moniuszki oraz w Oratorio de Noêl C. Saint-Saënsa.

Jako chórzysta Łukasz Górczyński zdobywał nagrody na licznych konkursach chóralnych w kraju i za granicą. Współpracował z wieloma zespołami wokalnymi Trójmiasta. Uczestniczył w nagraniach płyt z muzyką dawną: Gdańskie Królestwo Kantat - Kantaty na Wniebowstąpienie i Święto Zesłania Ducha Świętego oraz Baroque Cantatas from Gdańsk (z Goldberg Baroque Ensemble pod kierunkiem A.M. Szadejki). Z Chórem Kameralnym 441 Hz nagrał płyty Modern Choral Masterpieces oraz Song of the North z utworami XX i XXI wieku charakteryzującymi się nowatorskim językiem muzycznym.

Arek Czernysz​ - kompozytor i akordeonista. ​Absolwent Katedry Jazzu i Muzyki EstradowejAkademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku​ w klasie akordeonu ​jazzowego​.Porusza się w obszarach szeroko pojętej muzyki jazzowej i improwizowanej. W kwietniu 2019 rokuwydał swój debiutancki album ​Arek Czernysz Trio „Breath”​, który ukazał się nakłademwydawnictwa ​BCD Records​. Koncertuje w kraju i za granicą. Występował m.in. na festiwalachKyiv Music Days​ w ​Kijowie​, ​Future of Jazz​ w ​Moskwie​, ​Jazz Across Borders​​Petersburgu​, ​Jazz wFilharmonii​ w ​Kaliningradzie​, ​Jazz Jantar​ w ​Gdańsku​ i wiele innych.

Alicja Serowik charyzmatyczna wokalistka jazzowa urodzona w Polsce. Poszukująca w muzyce wzruszającej melodii, wysublimowanej harmonii, piękna, nieprzewidywalności i wolności wypowiedzi, stąd jej miłość do jazzu. Inspiruje się szeroko pojętą muzyką improwizowaną z elementami sonorystyki, a także muzyką ludową regionu, z którego pochodzi. Główna sfera w jej śpiewie, to przestrzeń dźwięków powstających tu i teraz. Duży nacisk kładzie na instrumentalne traktowanie głosu, poszukiwanie niekonwencjonalnych dźwięków, a także technik wykonawczych. Swoją uwagę skupia również na pracy nad oddechem oraz odkrywaniem nowych barw, próbując stworzyć swój własny język muzyczny.  W swojej muzyce słowiański temperament łączy z europejskimi i amerykańskimi inspiracjami. Koncepcja jej muzyki odnosi się do improwizacji, która nie uznaje żadnego podziału między liderem, a towarzyszącym zespołem. Dysponuje krystalicznie czystym, głębokim, pełnym nostalgii i tęsknoty głosem.

Magdalena Chmielecka - Absolwentka Wydziału Wokalno-Aktorskiego w Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, w klasie śpiewu solowego dra hab. Stanisława Daniela Kotlińskiego. Laureatka Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Hariclei Darclee w Braili w Rumunii - nagroda dla Najlepszego Młodego Artysty, finalistka Międzynarodowego Konkursu Belcanto im. Vincenzo Belliniego w Catanii na Sycylii, laureatka Festiwalu Włoskiej Muzyki Operowej „Belcanto per sempre” we Włocławku. Półfinalistka Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Otto Edelmanna w Wiedniu i uczestniczka rund finałowych prestiżowego Francisco Viñas International Singing Competition w Barcelonie.

Sopranistka jest uczestniczką Międzynarodowych Mistrzowskich Kursów Operowych, gdzie pracuje pod okiem Kaludiego Kaludova. Brała także udział w kursach mistrzowskich i seminariach prowadzonych przez takich artystów jak Helena Łazarska, Irena Sylya, Teresa Żylis-Gara, Izabela Kłosińska, Bogdan Makal, Paul Esswood, Claudio Desderi czy Emilio Pons.

Wystąpiła na scenie Opery Bałtyckiej w spektaklach studenckich przygotowanych przez Akademię Muzyczną w Gdańsku, jako Lauretta w operze Gianni Schicchi Pucciniego oraz Fanny w operze Weksel małżeński Rossiniego. W ramach programu „Scena Młodych”, realizowanego przez Operę Kameralną w Warszawie, wystąpiła na tejże scenie w partii Lauretty w operze Gianni Schicchi Pucciniego. Kreowała tytułową partię we Francesce da Rimini Rachmaninowa oraz Suor Genovieffę w Suor Angelice Pucciniego.

W Filharmonii Kaszubskiej wcieliła się w tytułową postać w operze Rebeka Dobrzyńskiego, będącą prapremierą pierwszej opery w języku kaszubskim. W 2015 roku rozpoczęła współpracę z Operą Bałtycką w Gdańsku, debiutując partią Hanny w operze Eros i Psyche Różyckiego. Rozwinęłą współpracę z rodzimą operą, kreując postać Musetty w La Boheme Pucciniego, Leili w Poławiaczach pereł Bizeta, Eurydyki i Wenus w Orfeuszu w piekle Offenbacha, Anniny w Traviacie Verdiego, Archanioła w Sądzie Ostatecznym Knittla. Na scenie Opery Nova występuje w partii Paminy w Czarodziejskim Flecie Mozarta oraz w partii Hanny w Strasznym Dworze Moniuszki.

Artystka jest także jedną z sopranistek powstałego w 2017 roku zespołu Bellcanti.

Joanna Moskowicz - Absolwentka Akademii Muzycznej w Łodzi w klasie prof. Delfiny Ambroziak (dyplom z wyróżnieniem) oraz studiów podyplomowych Akademii Muzycznej we Wrocławiu w klasie prof. Ewy Czermak. Ukończyła kursy mistrzowskie u prof. Barbary Schlick, prof. Ingrid Kremling i prof. Ewy Czermak w ramach festiwalu Wratislawia Cantans, u prof. Ryszarda Karczykowskiego, prof. Teresy Żylis-Gara oraz u prof. Heleny Łazarskiej w ramach International Summer Academy Mozarteum w Salzburgu. W 2006 była stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

W 2012 stypendystka Richard-Wagner Stipendienstiftung w Bayreuth. Jest laureatką wielu konkursów, m.in. Konkursu Pieśni Polskiej w Warszawie (2007), konkursu „La Boheme” w Weronie (2009), a także VIII Konkursu Moniuszkowskiego – nagroda specjalna dla najlepszego sopranu koloraturowego oraznajlepszej polskiej śpiewaczki (2013). W 2016 roku uhonorowana Nagrodą im. J. Kiepury dla Najlepszej Śpiewaczki. W kwietniu 2007 będąc na czwartym roku studiów, debiutowała na scenie Teatru Wielkiego w Łodzi rolą Rozyny w premierowym przedstawieniu Cyrulika Sewilskiego G. Rossiniego. Za to przedstawienie otrzymała Złotą Maskę w kategorii „Najlepszy debiut sezonu”. Od 2008 do 2017 roku była solistką Opery Wrocławskiej, gdzie debiutowała w marcu 2008 partią Królowej Nocy w Czarodziejskim Flecie W. A. Mozarta. Na tej scenie występowała w wielu rolach: przede wszystkim jako Olimpia w Opowieściach Hoffmanna J. Offenbacha, Adina w Napoju miłosnym G. Donizettiego, Łucja w Łucji z Lammermoor G. Donizettiego, Sophie w Kawalerze Srebrnej Róży R. Straussa, Musetta w Cyganerii G. Pucciniego oraz Leila w Poławiaczach Pereł G. Bizeta.

Współpracowała z dyrygentami takimi jak: Tadeusz Kozłowski, Ewa Michnik, Andriy Yurkevych, Friedrich Heider, Jose Florencio, Ruben Silva, Łukasz Borowicz, Jari Hamalainen, Anne Randine Overby, Bassem Akiki, Matteo Pagliari, Samuel Hogarth, Uwe Sandner, Jakub Klecker, Francesco Bottigliero, Andrzej Straszyński i Jacek Kasprzyk. Brała udział w produkcjach reżyserów takich jak: Kerstin Maria Pohler, Susanne Andrade, Barrie Kosky, Mariusz Treliński, Michał Znaniecki, Irina Brook, Rocc, Georg Rootering, Urs Häberli, Waldemar Zawodziński, Michał Zadara i Anette Leistenschneider.
Występowała na festiwalach operowych: Sommerfestspiele w Xanten, Schlossfestspiele w Regensburgu, Saaremaa Opera Festival w Estonii, Bergen Nasjonale Opera w Norwegii .

Od sezonu 2017/2018 współpracuje z Pfalztheater Kaiserslautern wykonując role: Leila w Poławiaczach Pereł G. Bizeta, Łucja w Łucji z Lammermoor G. Donizettiego oraz Ann Truelove w Rake’s Progress Igora Strawinskiego. Obecnie wystepuje w Teatrze Wielkim Operze Narodowej w Warszawie kreując partie Królowej Nocy w spektaklach Czarodziejskiego Fletu W. A. Mozarta w produkcji z Komische Oper w Berlinie w słynnej reżyserii Suzanne Andrade i Barrie Kosky, jako dziewczyna w premierze Carmina Burana Carla Orffa oraz jako Dirce w Medei L. Cherubiniego – koprodukcja z Festivalem w Salzburgu. Rolę Królowej Nocy w spektaklach Czarodziejskiego Fletu oraz Konstancji z Uprowadzenia z Seraju W. A. Mozarta, kreuje także w Warszawskiej Operze Kameralnej a Kundegunde z Kandyda L. Bernsteina oraz Rosę z Don Bucefalo A. Cagnoni w Operze Bałtyckiej w Gdańsku.

Elżbieta Tolak - Scenograf, kostiumolog, grafik. Ukończyła ASP w Warszawie. Absolwentka  Katedry Grafiki w pracowni ilustracji J. Stannego, malarstwa T. Pągowskiej, oraz Katedry Scenografii w pracowni A. Sadowskiego i M. Jarnuszkiewicza, a także a także pracowni Filmu J. Sosnowskiego oraz Kostiumu w pracowni  I. Biegańskiej. Za Wariata i zakonnicę Witkacego otrzymała I nagrodę im. Z.Strzeleckiego, przyznaną przez Międzynarodową Organizację OISTAT pod przewodnictwem A.Wajdy - najlepszy dyplom scenograficzny w Polsce. Na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym w Bydgoszczy - I nagrodę za Najlepszy Kostium w  Bogu  W. Allena. Jej oprawę plastyczną do sztuki  Fortynbras się upił, J. Głowacki określił jako najlepszą polską  inscenizację ze wszystkich granych jego utworów. Scenografia do  Gry miłości i przypadku  P. Marivaux  w reż. E.Rucińskiej otrzymała 2017 roku w Paryżu Prix des P'tits Molières

Ela Tolak współtworzyła spektakle m.in.: z Teatrem Wielkim w Warszawie i Poznaniu, Operą Kameralną w Warszawie, Teatrem Polskim w Bydgoszczy, Nowym w Warszawie i  Łodzi, A la Folie Theatre w Paryżu, Akademią Teatralną i Uniwersytetem Muzycznym w Warszawie, Akademią Muzyczną w Łodzi. Ze względu na dodatkowe wykształcenie muzyczne i wieloletnie doświadczenie w dziedzinie charakteryzacji, jej realizacje cechuje duża świadomość artystyczna.  Swobodnie operuje różnymi  konwencjami plastycznymi, tworząc zaskakujące, metaforyczne zestawienia.  Jej pomysły rodzą się z pasji, umiejętności abstrakcyjnego myślenia, otwartości,  wolności myśli, ciekawości świata i poczucia humoru 

Obecnie zajmuje się także dydaktyką. Na Wydziale Wokalno-Aktorskim UM Fryderyka Chopina w Warszawie i Szkole Charakteryzacji  prowadzi zajęcia wg programu autorskiego ”Jak cię widzą, tak cię słyszą” – dzieje stylu. Wykłada także w Warszawskiej Szkole Filmowej w przedmiocie: Scenografia, kostium i charakteryzacja w filmie, współistnienie scenografii rzeczywistej z CGI, efekty specjalne.

Urodziła się w 1989 roku w Gdańsku. Ukończyła z wyróżnieniem Państwową Szkołę Muzyczną I st. im. Grażyny Bacewicz w Gdańsku-Wrzeszczu (w klasie mgr Barbary Kuc) oraz Państwową Szkołę Muzyczną II st. im. Fryderyka Chopina w Gdańsku-Wrzeszczu (w klasie mgr Małgorzaty Stożyńskiej). Jest absolwentką Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku w klasie dra Kordiana Góry. Studia doktoranckie na macierzystej uczelni zwieńczyła obroną pracy pt. „Wpływ liryki wokalnej na interpretację transkrypcji cyklu Schwanengesang Franciszka Schuberta według Franciszka Liszta”, którą napisała pod kierunkiem dra hab. Pawła Rydla i dra Kordiana Góry. Obecnie pracuje w gdańskiej Akademii Muzycznej w charakterze pianisty-korepetytora na Wydziale Wokalno-Aktorskim oraz w Zespole Szkół Muzycznych w Gdańsku-Wrzeszczu jako nauczyciel fortepianu oraz akompaniator.

Interesuje ją muzyka w każdym aspekcie – od fortepianu solo, poprzez kameralistykę fortepianową do muzykologii.

Swoje umiejętności jako pianistka prezentowała na licznych koncertach organizowanych w Akademii Muzycznej w Gdańsku, Konferencji Doktorantów Uczelni Artystycznych, Międzynarodowym Letnim Festiwalu Kultury i Sztuki w Helu, na recitalach w ramach cyklów „Chopin nad wodami Motławy” , „Chopin na Gdańskich Przedprożach”, „Wieczory Muzyczne u św. Boboli” i „Muzyka w Altanie” organizowanym przez Polski Chór Kameralny w Sopocie, jak również na XIV i XV Festiwalu Pianistycznym im. Izy Garglinowicz w Olsztynie, w duecie z Moniką Cichocką. Jako pianista korepetytor brała także udział w przygotowaniu opery „Cosi fan tutte” w ramach cyklu „Świętojańskie wieczory operowe”. Jako stypendystka programu Erasmus występowała solo i w zespołach kameralnych na licznych koncertach na prestiżowym Universitat Mozarteum w Salzburgu. Była pianistą konkursowym podczas I Ogólnopolskiego Konkursu Wokalnego im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku.

Swoją muzyczną pasję rozwijała na kursach mistrzowskich w klasach prof. A. Jasińskiego i prof. K. Popowej-Zydroń, prof. P. Eichera, prof. T. Alikhanova, prof. A. i D. Slavchev, prof. Lohuaru, A. Lunghi czy A. Nose. Jest wielokrotną stypendystką Rektora Akademii Muzycznej w Gdańsku. W styczniu 2019 roku nakładem sopockiego wydawnictwa Soliton ukazała się jej debiutancka płyta „Schubert/Liszt-Schwanengesang”.

Andżelika Gmińska - urodziła się w 1995 roku w Aleksandrowie Kujawskim. W 2012r. ukończyła z wyróżnieniem Szkołę Muzyczną I stopnia w klasie klarnetu. Następnie rozpoczęła naukę w Zespole Szkół Muzycznych im. Karola Szymanowskiego w klasie śpiewu solowego dr Wiesławy Kończewskiej-Plac. Jej edukacja obfitowała w liczne wystąpienia na scenie, z których najważniejsze to trzykrotny udział w corocznych koncertach najlepszych uczniów z Toruńską Orkiestrą Symfoniczną. Szkołę tę kończyła w 2015r. również z wyróżnieniem oraz oceną celującą z przedmiotu głównego. Z wyróżnieniem ukończyła także studia licencjackie w zakresie śpiewu solowego na wydziale wokalno-aktorskim na Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku w klasie dr hab. Ewy Marciniec, prof. AM. Doskonaliła swoje umiejętności u takich śpiewaków jak Gundula Schneider, Camilla Nylund, Sofija Cingula, Henryk Böhm, Jolanta Janucik i Izabela Kłosińska. Jako solistka współpracowała m.in. z Polską Filharmonią Kameralną miasta Sopot, Ceppelą Gedanensis, Gdyńską Orkiestrą Symfoniczną, Orkiestrą Trybunału Koronnego w Lublinie. Brała udział w XIX Międzynarodowym Letnim Festiwalu Kultury i Sztuki w Helu oraz wraz z Orkiestrą Polskiej Opery Kameralnej w XXII Festiwalu Operowo - Operetkowym w Ciechocinku.  Występowała wielokrotnie z Orkiestrą Kameralną Akademii Muzycznej w Gdańsku wykonując głównie dzieła oratoryjno-kantatowe. Muzyka barokowa, a szczególnie kompozycje J. S. Bacha stanowią istotne dla niej pozycje w wykonywanym dotychczas repertuarze. Najbliższa zaś jej sercu jest opera, w której zadebiutowała rolą Wiedźmy w uczelnianej produkcji operowej „Dydona i Eneasz” Henrego Purcella. W minionym roku wykonała partię Apolla z opery „Apollo i Hiacynt”. Koncertowała m.in. w Archikatedrze Oliwskiej, Filharmonii Kaszubskiej, Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej w Wejherowie, a także w toruńskim Dworze Artusa czy  CKK Jordankach. Obecnie jako stypendystka programu Erasmus+ studiuje w Staatliche Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Stuttgart w klasie prof. Ulriki Sonntag.

(Mr Metronom): dziennikarz (ongiś prasowy i telewizyjny), prezenter radiowy, historyk muzyki rozrywkowej, miłośnik i znawca rock and rolla.

Laureat Złotego Ekranu. Autor książkowych biografii Johna Lennona, Jerzego Wasowskiego, Aliny Janowskiej, Wojciecha Młynarskiego, Czesława Niemena, Kaliny Jędrusik, Krzysztofa Klenczona i Mieczysława Fogga, trzech tomów historii polskiej muzyki rozrywkowej oraz dwutomowej historii telewizji w Polsce. 

Od 7 marca 2009 autor audycji "TAK TO BYŁO".

Założyciel i pierwszy długoletni dyrektor Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy Andrzej Szwalbe  utworzył  wpierw zespół pn. Capella Bydgostiensis Pro Musica Antiqua, który bardzo szybko stał się jednym z czołowych polskich zespołów kameralnych specjalizujących się w muzyce dawnej. W skład Capelli Bydgostiensis PMA wchodzili  instrumentaliści, którzy nie tylko posiadali umiejętność gry na instrumentach z epoki, ale mogli również wykonywać partie solowe. Od chwili powstania do lat 90. orkiestrze towarzyszył oktet śpiewaków madrygalistów, którzy także występowali jako soliści. Powołanie do życia kolejnego etatowego zespołu miało znacząco wyróżniać Filharmonię Pomorską od innych podobnych instytucji w kraju, a jego zadaniem było kultywowanie dawnej muzyki polskich   i obcych mistrzów renesansu i baroku na wzór kapel działających w XVI-XVIII w., ale repertuar  miał zostać poszerzony aż do muzycznej awangardy XX w. Zespół był ewenementem w skali kraju: koncertował  dla Polskiego Radia i Telewizji, nagrał kilkanaście płyt i filmów, występował w licznych krajach Europy. Dzięki tak wszechstronnym możliwościom wykonawczym koncerty kameralistów  i madrygalistów stały się wielką atrakcją i cieszyły się powodzeniem polskiej i międzynarodowej publiczności. Z zespołem w latach 1962-1970 pracował  najpierw, sprowadzony z Krakowa, Stanisław Gałoński, potem do 1990 batutę przejął Włodzimierz Szymański. Kierownictwo artystyczne CB sprawowali następnie: Karol Teutsch, Daniel Stabrawa, Mirosław Jacek Błaszczyk i Wiesław Kwaśny, a obecnie z Orkiestrą stale współpracuje José Maria Florêncio i Kai Bumann, jako szef artystyczny FP. Capella Bydgostiensis wystąpiła na najbardziej znaczących estradach Polski i Europy, w salach tak prestiżowych, jak: Filharmonia Narodowa w Warszawie, Konserwatorium im. Czajkowskiego w Moskwie, Schauspielhaus w Berlinie, Schloss Mirabell w Salzburgu, Pałac Królewski w Sztokholmie, El Escorial w Hiszpanii, w sali Radia Holenderskiego w Utrechcie, na Zamku Królewskim w Warszawie, w Auli Leopoldinum we Wrocławiu czy Filharmonii Lwowskiej.   Z orkiestrą, w uznaniu  jej kunsztu, bardzo  chętnie koncertowali najwięksi soliści i dyrygenci, m.in. Ewa Podleś, Wanda Wiłkomirska, Roman Jabłoński, Gary Karr, Wieland Kuijken, Konstanty Andrzej Kulka, George Malcolm, Takao Ukigaya, Paweł Przytocki, Paul Esswood, Piotr Pławner, Krzysztof Jakowicz, Waldemar Malicki, Tomasz Tomaszewski, Jan Stanienda, Krzysztof Meisinger. Capella Bydgostiensis dokonała licznych nagrań płytowych dla wytwórni polskich, holenderskich, hiszpańskich, a także nagrań radiowych i telewizyjnych. Jednym z ciekawszych przedsięwzięć ostatnich lat było kilkutygodniowe tournée orkiestry w Brazylii w 2010, 2011 i 2012, które objęło wiele koncertów, m.in. w takich miastach, jak: Rio de Janeiro,  São Bernardo do Campo,  São Paulo, Vitória,  São Josè dos Campos, Diadema, Atibaia,  Piracicaba, Pedra Azul. Występy kameralistów bydgoskich zostały przyjęte entuzjastycznie zarówno przez słuchaczy, jak i krytykę. W 2012 Capella Bydgostiensis nagrała  CD (DUX) pod dyrekcją J. M. Florência, z udziałem brazylijskiej skrzypaczki Marii F. Krug. W 2014 orkiestra zagrała w Filharmonii Berlińskiej wraz z Krzysztofem Meisingerem w podwójnej roli – dyrygenta i gitarzysty. Z okazji obchodzonego w 2013 jubileuszu 60-lecia Filharmonii Pomorskiej w 2014 ukazały się dwie nowe płyty Capelli: pt. „Ave Maria” z pieśniami  autorstwa dziesięciu kompozytorów różnych epok, nagrana we współpracy  ze znakomitą sopranistką Barbarą Kubiak oraz album pt. „Grażyna Bacewicz: Symphony for String Orchestra” (Ewa Kupiec – fortepian, Mariusz Smolij – dyrygent). To CD nagrane dla  cenionej i szeroko  znanej w świecie  firmy Naxos otrzymało nagrodę Fryderyk 2015 w kategorii „Najlepszy album polski za granicą”. W marcu 2015 bydgoscy kameraliści wystąpili w Konzerthalle C. Ph. E. Bach we Frankfurcie nad Odrą z okazji 200 lat SINGAKADEMIE Frankfurt (Oder). W 2017 Capella Bydgostiensis obchodziła jubileusz 55-lecia. Z tej okazji pod koniec 2017 nagrała plytę z nawiększymi hitami muzyki poważnej pt.”Capella Bydgostiensis. Przeboje 55-lecia”.

Więcej na http://www.filharmonia.bydgoszcz.pl/orkiestra-kameralna-cb/

W latach 1984-1996 śpiewał w Poznańskich Słowikach prof. Stefana Stuligrosza. Ukończył Wydział Wokalny Akademii Muzycznej w Warszawie, w klasie śpiewu prof. Jerzego Artysza. Wyróżniony przez swoją uczelnię medalem Magna Cum Laude za wybitne osiągnięcia artystyczne. Jest laureatem nagród na konkursach wokalnych w Barcelonie, Vercelli i Lizbonie. Dwukrotnie nominowany do Paszportu Polityki. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Brązowym Medalem Gloria Artis, odznaką Zasłużony dla Kultury Polskiej, Odznaką Honorową za zasługi dla Województwa Wielkopolskiego oraz Odznaką Honorową za zasługi dla Województwa Lubuskiego.

Od 2000 roku jest czołowym solistą Warszawskiej Opery Kameralnej. Współpracuje z wieloma teatrami operowymi oraz filharmoniami w Polsce i za granicą. Śpiewał na scenach i estradach Niemiec, Hiszpanii, Włoch, Holandii, Austrii, Rumunii, Wysp Kanaryjskich, Japonii, Libanu, Ukrainy, Rosji, Francji, Monaco, Szwajcarii, Belgii, Czech, Litwy, Łotwy, Anglii i Izraela. Oklaskiwano go na scenach Paryża, Londynu, Berlina, Amsterdamu, Brukseli, Rzymu, Barcelony, Walencji, Santiago de Compostela, Oviedo, Hamburga, Zurychu, Düsseldorfu, Hanoweru, Grazu, Jerozolimy, Brna, Sankt Petersburga, Lwowa, Wilna, Rygi, Bejrutu, Tokio, Yokohamy, Hiroshimy, czy Osaki.   Współpracował ze 150 orkiestrami i 200 chórami z całego świata, wykonał ponad 20 partii operowych oraz ponad 140 dzieł oratoryjnych. Są wśród nich wielkie formy, jak VIII Symfonia oraz Des Knaben Wunderhorn G. Mahlera, Requiem G. Verdiego, IX Symfonia L. van Beethovena oraz Requiem A. Dvorzaka, czy Ein Deutsches Requiem J. Brahmsa, a także dzieła K. Pendereckiego – Pasja wg św. Łukasza, Polskie Requiem, Dies irae, Credo, Powiało na mnie morze snów.

Występował z wybitnymi dyrygentami: Giovanni Antonini, Benjamin Bayl, Tomasz Bugaj, Kai Bumann, Sylvain Cambreling, Agnieszka Duczmal, Edward Higginbottom, Jacek Kaspszyk, Jerzy Katlewicz, Igor Łacanycz, Jerzy Maksymiuk, Michel Plasson, Pascal Rophé, Antoni Ros-Marba, Tadeusz Strugała, Antoni Wit, Alberto Zedda. Współpracował ze znakomitymi orkiestrami, m.in. Berliner Philharmoniker, Symphoniker Hamburg, NDR Radiophilharmonie, BBC Concert Orchestra, Orquesta Sinfonica del Principado de Asturias, Real Filharmonia de Galicia, Neue Düsseldorfer Hofmusik. Brał udział w prawykonaniach utworów J. Bruzdowicz, W. Kilara, K. Knittla, A. Kurylewicza, P. Łukaszewskiego, M. Ptaszyńskiej, R. Twardowskiego. Występował podczas znaczących festiwali, m. in.  Easter at King`s College Cambridge, Wratislavia Cantans, Warszawska Jesień, Wielkanocny Festiwal L. van Beethovena.

Występował w prestiżowych salach (Filharmonia Berlińska, Palau de la Musica de Valencia, Tokyo Bunka Kaikan, Kyoto Concert Hall, Muzeul National George Enescu w Bukareszcie, Tonhalle w Zurichu, Laeiszhalle w Hamburgu, Wielka Gildia w Rydze). Jarosław Bręk jest cenionym interpretatorem pieśni, które wykonywał m. in. w Gran Teatre del Liceu w Barcelonie, Studio Koncertowym im. W. Lutosławskiego w Warszawie, Zamku Królewskim w Warszawie, Sali Chełmońskiego w krakowskich Sukiennicach, Pavilion Mies van der Rohe w Barcelonie, a szczególnym wydarzeniem w jego karierze było kilkukrotne wykonanie Winterreise F. Schuberta w roku 2019.

Artysta dokonał wielu nagrań archiwalnych, a także nagrał około 30 płyt CD, wielokrotnie nagradzanych Fryderykami oraz nagrodą Złotego Orfeusza. Wydane przez NAXOS nagranie Stabat Mater K. Szymanowskiego w 2009 roku otrzymało nominację do nagrody Grammy.

Jarosław Bręk prowadzi klasę śpiewu w Akademii Muzycznej w Poznaniu, jego studenci i absolwenci są laureatami wielu konkursów wokalnych. Jest Dyrektorem Artystycznym Festiwali Muzycznych w Drezdenku i Krzyżu Wlkp.

Więcej na www.jaroslawbrek.com

Tenor, absolwent wydziału wokalno-aktorskiego Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie prof. Eugeniusza Sąsiadka.

Laureat III miejsca na XI Konkursu Wokalnym im. Ady Sarii w Nowym Sączu. W 2007 roku zdobył drugie miejsce i 11 nagród pozaregulaminowych podczas VI Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Stanisława Moniuszki w Warszawie.

Już w trakcie studiów rozpoczął intensywną działalność koncertową. Na scenie operowej zadebiutował partią Leńskiego w Eugeniuszu Onieginie Piotra Czajkowskiego w reżyserii Macieja Prusa (2002, Teatr Wielki – Opera Narodowa).

Od tego roku stale współpracuje z TW – ON, wykonując liczne główne partie tenorowe. Rolą Tamburmajora w Wozzecku Albana Berga Rafał Bartmiński debiutował w Teatrze Bolshoi pod batutą Teodora Currentzisa w reżyserii Dmitra Tcherniakova. W repertuarze ma także znakomite kreacje w teatrach operowych w Polsce i w Europie.

Artysta prowadzi również bardzo bogatą działalność koncertową,  jest czołowym wykonawcą partii tenorowych w oratoriach Krzysztofa Pendereckiego. Wystąpił m.in. w Credo pod batutą Valerego Giergiewa na jubileuszowej gali 80. urodzin kompozytora.

Artysta stale współpracuje z większością najlepszych orkiestr i filharmonii m.in.: Filharmonią Narodową, NOSPR, Sinfonią Varsovią, Polską Orkiestrą Radiową, oraz ze znakomitymi dyrygentami takimi jak: Gabriel Chmura, Teodor Currentzis, Miguel Gomez-Martinez,, Hannu Lintu, Marc Minkowski, Antoni Wit, Tadeusz Wojciechowski oraz Alberto Zedda, a także z reżyserami takimi jak David Alden, Dmitri Tcherniakov, MariuszTreliński, Krzysztof Warlikowski, Krzysztof Zanussi, Krystyna Janda.

Dokonał wielu nagrań płytowych, wśród których są 8 symfonia Kwiaty Polskie Mieczysława Weinberga, Credo, Kosmogonia Krzysztofa Pendereckiego, Msze Stanisława Moniuszko (chór Filharmonii Narodowej dyr. Henryk Wojnarowski, nagroda Fryderyk 2009), Oratorio la morte di San Filippo Neri Pasqualego Anfossiego (orkiestra Sinfonia Viva, Poznański Chór Kameralny, nagroda międzynarodowa Złoty Orfeusz 2015).

Rafał Bartmiński występuje również jako aktor dramatyczny w Teatrze Telewizji, m.in. w Sesji Castingowej w reżyserii Krzysztofa Zanussiego oraz spektaklu Andrzeja Domalika Maria Callas. Master class u boku Krystyny Jandy.

Rafał Bartmiński został uhonorowany przez Marię Fołtyn "Małym Berłem" Fundacji Kultury Polskiej jako propagator muzyki Stanisława Moniuszki.

Więcej na www.rafalbartminski.pl

Mezzosopran, ukończyła Akademię Muzyczną we Wrocławiu w klasie Barbary Ewy Werner. Od 2003 do chwili obecnej jest pod opieką wokalną Dariusza Grabowskiego.
W latach 1996–2007 była solistką Opery Wrocławskiej, gdzie zaśpiewała wiele znaczących partii operowych. Wystąpiła m.in. jako Aza w Manru Paderewskiego (DUX, nagroda Fryderyk w kategorii Najwybitniejsze nagranie muzyki polskiej, 2004).
Od 2007 roku pracuje jako artystka niezależna. Przez wiele lat specjalizowała się w działalności koncertowej, w repertuarze ma ponad 80 pozycji tego typu, od utworów Bacha po Pendereckiego. Koncertowała w salach filharmonicznych w Polsce i Europie. Brała udział w wielu międzynarodowych festiwalach. Występowała z towarzyszeniem m.in.: Orkiestry Filharmonii Narodowej, NOSPR, Sinfonii Varsovii, NDR Sinfonieorchester China Philharmonic Orchestra, Orquesta Sinfónica Simón Bolívar, BBC Symphony Orchestra, London Symphony Orchestra, pod batutą wielu znakomitych dyrygentów.

Wystąpiła jako Hannah w prapremierze Pasażerki Weinberga w reżyserii Davida Pountneya w Bregencji, a także w Houston Grand Opera, Lincoln Center Festival, Lyric Opera of Chicago i Florida Grand Opera. W głównej roli Lisy w tej samej operze Agnieszka Rehlis zadebiutowała z wielkim sukcesem w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej. W 2016 roku zaśpiewała partię Amneris w Aidzie Verdiego w Estońskiej Operze Narodowej w Tallinie. 

Przez wiele lat artystka była kojarzona głównie z muzyką współczesną, jednak w 2017 roku (partia Adalgizy w Normie  Belliniego u boku Edity Gruberovej w TW-ON) nastąpił znaczący zwrot i rozwój jej kariery w kierunku muzyki operowej. 

Wystąpiła w Ognistym aniele Prokofiewa w Opernhaus Zürich, Scottish Opera, Festival d’Aix-en-Provence i TW-ON. Jako Azucena (Trubadur Verdiego) odniosła sukcesy podczas DomStufen-Festspiele w Erfurcie, w Konzert Theater Bern i ostatnio w Teatro de la Maestranza w Sewilli. Była Feneną w Bayerische Staatsoper w Monachium czy Chiwrią w Jarmarku soroczyńskim Musorgskiego w Komische Oper Berlin czy ostatnio Waltraute w Zmierzchu bogów w Teatro Campoamor (Oviedo).

Przed artystką wiele kolejnych debiutów i scen operowych. W planach ma występy w Opera Australia, Aalto-Musiktheater Essen, Teatro Municipal de Santiago, Teatro Real w Madrycie, La Scali, Théâtre du Capitole w Tuluzie i in.

Więcej na http://www.rehlis.eu

Sopran, absolwentka Akademii Muzycznej Fryderyka Chopina w klasie prof. Małgorzaty Marczewskiej.

Współpracuje między innymi z Operą Bałtycką, Warszawską Operą Kameralną, Operą Wrocławską. Jest odtwórczynią wielu dzieł współczesnych. Prawykonania swoich kompozycji powierzają jej między innymi tacy kompozytorzy jak Zygmunt Krauze czy Paweł Łukaszewski.

Dużo miejsca w swojej działalności koncertowej poświęca muzyce oratoryjno-kantatowej i kameralnej. Jest szczególnie ceniona w kręgu muzyki dawnej. Współpracuje z wybitnymi przedstawicielami tego nurtu wykonawczego w Polsce i poza granicami kraju.

W 2001 otrzymała nagrodę im. Zofii Rayzacherowej Dla największej indywidualności artystycznej w dziedzinie muzyki dawnej na XI Festiwalu Muzyki Dawnej na Zamku Królewskim w Warszawie.

Nagranie DVD Madame Curie Elżbiety Sikory, w której artystka zaśpiewała partię tytułową, uhonorowanoą Orphée du Prestige Lyrique de l'Europe de l'Academie du Disque Lyrique.

Dokonała wielu nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji. Wiele nagrań, w których realizacji brała udział, nominowanych było do nagrody fonograficznej FRYDERYK, a 9 z nich tę nagrodę otrzymało. Ostatnia płyta, która powstała z inicjatywy śpiewaczki Giovanni Battista Pergolesi: „Stabat Mater”. Paweł Łukaszewski: „Luctus Mariae”, otrzymała nagrodę Fryderyk 2019 w kategorii Album Roku – Muzyka Kameralna.

Pochodząca z Sycylii Daniela Dolci – klawesynistka i prowadząca zespół MUSICA FIORITA, studiowała muzykę dawną i grę na historycznych instrumentach klawiszowych w Schola Cantorum Basiliensis. Kształciła się także w Amsterdamie u Gustava Leonhardta. Zainspirowana współpracą z Jesperem B. Christensenem koncentruje się głównie na historycznej praktyce wykonawczej basso continuo, opierającej się na XVII- i XVIII-wiecznych źródłach.

Różnorodność doświadczeń Danieli Dolci obejmuje koncerty, wykonania oper, produkcje studyjne dla stacji telewizyjnych i radiowych, a także nagrania studyjne dokonane zarówno z MUSICA FIORITA (Tallin i Ryga, Petersburg, Oude Muzijk Utrecht; Międzynarodowy Festiwal Haendlowski w Göttingen, Dni Muzyki Dawnej w Herne, Festiwal Tygodnie Muzyki Dawnej w Innsbrucku; tournées po Japonii, Polsce, Włoszech, Niemczech, Argentynie, Boliwii, Urugwaju, projekty taneczne we współpracy z grupami tańca barokowego; sympozja muzykologiczne i in.), jak i z innymi zespołami (René Jacobs - Bachtage Berlin, HM Linde – Festiwal Muzyki Kameralnej w Moskwie). Nagrywała także z zespołami Dulzainas i Concerto di Viole oraz z wiolonczelistą Ivanem Monighettim.

Daniela Dolci dużą wagę przywiązuje również do działalności edukacyjnej. Występuje z wykładami na temat kobiet-kompozytorów i praktyki wykonawczej w muzyce dawnej a także prowadzi klasy mistrzowskie basso continuo i uczy praktyki wykonawczej (Lipsk, Ryga, Moskwa, Sankt Petersburg, Puerto Madryn i Mendoza (Argentyna), Santa Cruz (Boliwia), Uniwersytety w Potenza, Matera i Bolonii). Dyryguje również współczesnymi formacjami, które lubią pogłębiać swoją wiedzę na temat muzyki dawnej.

W 2006 roku honorowi obywatele Chiquitos w Boliwii nadali jej tytuł „ambasador pokoju poprzez muzykę”. W 2008 roku, w uznaniu wysiłków na rzecz promowania kultury włoskiej za granicą, Republika Włoska odznaczyła ją medalem Cavaliere della Stella della dell'Ordine Solidarietà Italiana. W 2010 roku Daniela Dolci otrzymała w Boliwii Hans Roth Prize.

Przez ponad 25 lat zespół MUSICA FIORITA, prowadzony przez Danielę Dolci, specjalizuje się w wykonywaniu muzyki późnego renesansu i baroku. Zespół stara się promować obecne standardy świadomą historycznie praktyką wykonawczą i jest zobowiązany do bycia wiernym zarówno oryginalnym zapisom nutowym jak i żywotności ich wykonania.
Zróżnicowane wykorzystanie instrumentów takich jak cynk, barokowe skrzypce, flet poprzeczny i viola da gamba, a także obecność znacznej grupy continuo (lutnia, teorba, gitara barokowa, psalterium, harfa, klawesyn i organy) – wszystko to ma na celu dążenie do rozkwitu niuansów muzyki XVII i  XVIII wieku (wł. fiore – kwiat). Musica Fiorita, ze swoją instrumentalną i wokalną wirtuozerią i interpretacją bogatą w improwizację, zbliża się do sposobu wykonywania, który może być określany jako „odświeżająco autentyczny”. Dawno zapomniane nuty ożywają ponownie, gdy są osadzone w ich społeczno-historycznym kontekście. Ponadto Musica Fiorita z sukcesem odtwarza subtelność głębokich emocji i uczuć na podobieństwo tych tworzonych w baroku. Tak więc zespół jest bardziej na czasie niż kiedykolwiek.
Musica Fiorita, ze swoją zrównoważoną mieszanką muzyki instrumentalnej i wokalnej oraz kontrastem między muzyką sakralna i świecką, osiąga w swoich programach koncertowych efekt różnorodności ucieleśniany przez wczesny i późny barok. Wykonania wybranej muzyki kameralnej przybierają formę, jak dawniej, spotkań towarzyskich. Z drugiej zaś strony muzyka sakralna opiera się na prostocie, poezji i głębi.
Członkowie zespołu pochodzą z bardzo różnych części świata, mówią różnymi językami, a jednak – co jest specjalnością Musica Fiorita – są zjednoczeni językiem muzyki poprzez studia w Schola Cantorum Basiliensis – Instytucie Badań Muzyczny i Edukacji w Dziedzinie Muzyki Dawnej w szwajcarskiej Bazylei, gdzie nie tylko kształtują swoje artystyczne umiejętności, ale także nabierają chęci do badań, dociekań, odkryć i poszerzania swoich horyzontów.
Zarówno w odniesieniu do znajdowania artystycznego konsensusu (w całej jego różnorodności), jak i w stosunku do repertuaru, instrumentacji i historycznej wierności  wykonań, zespół MUSICA FIORITA dąży do zbudowania pomostu pomiędzy muzyką dawną a jej dzisiejszym współczesnym kontekstem.

Więcej informacji na: MUSICA FIORITA

Stephen Layton to jeden z najbardziej cenionych brytyjskich dyrygentów ostatnich lat. Urodził się 23 grudnia 1966 roku. Od 2006 Jest dyrektorem muzycznym Trinity College w Cambridge, w 2010 został dyrektorem naczelnym i artystycznym orkiestry kameralnej City of London Sinfonia. Jest również założycielem chóru Polyphony, którym kieruje nieustannie od 1986 roku. W przeszłości był także głównym dyrygentem światowej sławy Nederlands Kamerkoor oraz Duńskiego Chóru Narodowego.

Layton współpracował jako dyrygent z wieloma znakomitymi orkiestrami, w tym m.in. z Philadelphia, Minnesota, London Philharmonic, London Sinfonietta, Royal Liverpool Philharmonic, Royal Scottish National, Britten Sinfonia, Northern Sinfonia, Academy of Ancient Music oraz wieloma angielskimi, szkockimi, irlandzkimi i australijskimi orkiestrami kameralnymi. W  Angielskiej Operze Narodowej dyrygował Bachowską Pasją wg św. Jana (była to produkcja sceniczna uznanej Deborah Warner), a jego śmiała interpretacja epickiego, siedmiogodzinnego nabożeństwa wieczornego Johna Tavenera The Veil of the Temple, budująca całkiem nowy obraz brytyjskiej muzyki chóralnej, spotkała się z ogromnym uznaniem zarówno w Londynie (podczas koncertów The Proms) jak i w Nowym Jorku (podczas Lincoln Centre Festival).

W ubiegłym roku Stephen Layton koncertował m.in. z estońskim chórem Voces Musicales, przygotowując program z okazji 80. Urodzin Arvo Pärta, odbył również tournée z Nederlands Kamerkoor. Wspólnie z Orchestra of the Age Enlightment wykonywał bachowską Pasję św. Jana we Frankfurcie, w Paryżu i Londynie, zaś z chórem Trinity College Cambridge występował w Australii.

Wysoko ceniony za interpretacje muzyki współczesnej Layton prawykonywał kompozycje Pärta, Adesa i MacMillana. Imponująca dyskografia artysty (dla wydawnictwa Hyperion) obejmuje dzieła od Haendla i Bacha (na instrumentach z epoki) przez Brucknera, Pärta, Tavenera, aż do Pawła Łukaszewskiego i Erica Whitacre’a. Wiele z tych płyt otrzymało prestiżowe nagrody, w tym m.in.:  Gramophone Award w Wielkiej Brytanii, Diapason d’Or we Francji, The Compact Award w Hiszpanii, Echo Klassik w Niemczech i pięć nominacji do amerykańskiej Grammy. Motety Karla Jenkinsa nagrane z chórem Polyphone dla Deutsche Gramophone spotkały się z doskonałym przyjęciem wśród krytyków i przez wiele tygodni utrzymywały się na pierwszym miejscu brytyjskich rankingów najlepszych płyt muzyki klasycznej. Podobny sukces osiągnęła American Polyphony, z utworami m.in. Leonarda Bernsteina i Samuela Barbera

W lutym 1982 roku z inicjatywy Wojciecha Rajskiego powstała orkiestra smyczkowa, złożona z młodych, utalentowanych i pełnych entuzjazmu muzyków. Pod nazwą Orkiestra Kameralna Wojciecha Rajskiego zadebiutowała w czerwcu w Teatrze Muzycznym w Gdyni, a już kilka dni później inaugurowała festiwal Schleissheimer Sommer w Monachium i 37. Festiwal Sommerliche Musiktage Hitzacker. Zespół od początku zachwycił publiczność i krytyków, co przyniosło zaproszenia do najważniejszych sal koncertowych, na czele z Filharmonią Berlińską, salą Gasteig w Monachium, Gewandhaus w Lipsku, Musikhalle w Hamburgu, Salą Pleyela w Paryżu, Musikverein w Wiedniu i Concertgebouw w Amsterdamie, a także na wszystkie znaczące niemieckie festiwale muzyczne. Z uwagi na coraz szerszy repertuar koncertowy, Orkiestra zaczęła występować także w składzie powiększonym o grupę dętą, zmieniając w 1984 roku nazwę na Polska Filharmonia Kameralna Sopot.

Rüdiger Kurz – wiolonista, kontrabasista. Studiował w klasie kontrabasu na stuttgarckiej Hochschule für Musik und Darstellende Kunst oraz w klasie wykonawstwa historycznego (violone) na Hochschule für Musik und Darstellende Kunst we Frankfurcie.

Występuje głównie z zespołami wykonującymi muzykę dawną, specjalizującymi się w wykonawstwie histororycznym, jak Köln, L‘arpeggiata, Pomo d`Oro, Les Musiciens du Louvre, Il Gusto Barocco, la Banda. Od 1990 grał również w kilku zespołach wykonujących muzykę rozrywkową, współpracował m.in. z kandyjskim gitarzystą Shawnem Maguire i kwartetem Akkordsport.

Od 2009 aktywnie działa także w zespole Zeitsprung Consort, w którym łączy praktykę wykonawczą muzyki dawnej ze sztuką swobodnej improwizacji.

Flóra Fábri (ur. 1987) – klawesynistka, organistka, dyrygentka. Wychowana w artstycznej rodzinie (mama – aktorka, ojciec – pisarz). Po ukończeniu Konserwatorium Muzycznego im. Béli Bartóka w klasie fortepianu i teorii muzyki zaczęła studia w zakresie dyrygentury chóralnej na Akademii Muzycznej Ferenca Liszta w Budapeszcie. W tym samym czasie podjęła naukę gry na klawesynie, którą kontynuowala pod kierunkiem prof. Christine Schornsheim w klasie historycznych instrumentów klawiszowych monachijskiej Hochschule für Musik und Theater oraz w Tokyo Geidai University. W 2011 otrzymała stypendium DAAD. Od 2014 pracuje jako akompaniatorka na Hochschule für Musik und darstellende Kunst Frankfurt, a od 2017

Od 2011 jest stałym członkiem węgierskiej Orfeo Orchestra (cond. György Vashegyi), z którą nagrała kilka płyt CD, realizując partię basso continuo (najnowsze wydawnictwo to Les Indes Galantes J. Ph. Rameau wydane w Glossa Music). Regularnie występuje także na scenach operowych na Węgrzech, w Austrii i Niemczech (Palace of the Arts Budapest, Hungarian National Opera, Landestheater Niederbayern, Nationaltheater Mannheim, Mozarteum Salzburg).

Oprócz pracy akademickiej Flóra Fábri aktywnie koncertuje w całej Europie (m.in. z Akademie für Alte Musik Berlin), działa także jako solistka i kameralistka i akompaniatorka podczas licznych kursów mistrzowskich (jak Ringve Early Music Course Norway czy kursy z Concerto Köln).

Kontratenor wykształcony w klasie prof. Jerzego Artysza w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Działalność koncertową rozpoczął – jeszcze w trakcie studiów – od wykonań dzieł Bacha, Pergolesiego, Händla, ale także Liszta i Brittena na krajowych i zagranicznych estradach koncertowych. Następnie brał udział w licznych koncertach zarówno muzyki dawnej, jak i współczesnej, prezentowanych m.in. na estradach Filharmonii Narodowej w Warszawie, Filharmonii Lubelskiej, Pomorskiej, Podlaskiej i Poznańskiej, Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia, Théâtre du Capitole w Tuluzie, Victoria Hall w Genewie czy Tonhalle w Zurychu.
Na scenie operowej zadebiutował w 2004 roku jako Otton w L’incoronazione di Poppea Monteverdiego wystawionej w Warszawskiej Operze Kameralnej. Na scenie prezentował się zarówno w repertuarze barokowym (m.in. partia tytułowa w Orlando, Goffreda w Rinaldo, Tirinta w Imeneo, Polinesso w Ariodante i Tolomea w Giulio Cesare Händla, Pompeo w Farnace Vivialdiego), klasycznym (Cherubin w Le nozze di Figaro, Ramiro w La finta giardiniera, Annio w La clemenza di Tito, Farnace w Mitridate, re di Ponto, Ascanio w Ascanio in Alba Mozarta) i dziewiętnastowiecznym (rola tytułowa w Tancredi Rossiniego), jak i współczesnym (role tytułowe w Polieukt Krauzego i Ja, Kain Pałłasza, Artur w Tango i Fior w Operetce Dobrzyńskiego oraz L’Ospite w Luci mie traditrici Sciarrino). Współpracował także z Mazowieckim Teatrem Muzycznym „Operetka” (rola księcia Orlofsky’ego w Zemście nietoperza Straussa), Operą i Filharmonią Podlaską, Teatrem Wielkim w Warszawie i Łodzi oraz Operą Bałtycką w Gdańsku. Jako solista Studia Operowego w Zurychu wystąpił w tamtejszym teatrze w roli Oberona w Midsummer Night’s Dream Brittena. Wokalista wziął udział w nagraniu unikatowych kolekcji muzyki polskiego baroku – dzieł wszystkich Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego i Stanisława Sylwestra Szarzyńskiego, oratorium Maddalena ai piedi di Cristo Caldary, a także w nagraniu opery Giulio Cesare Händla, zarejestrowanej podczas spektakli w Warszawskiej Operze Kameralnej. Artysta ma także w swoim dorobku nagrania muzyki współczesnej, m.in. Sonetów na kontratenor i orkiestrę symfoniczną Marc-André Dalbaviego, And farewell goes out sighing Giyi Kanchelego na ten sam skład, Lamentacji i Brewiarza Penherskiego na sopran męski i kwartet smyczkowy oraz Seven Sonnets of Michelangelo Brittena, Sonetti del Petrarca Liszta i Sonety Szekspira Mykietyna.
Jan Jakub Monowid jest zdobywcą dwóch Fryderyków i laureatem Teatralnej Nagrody Muzycznej im. Jana Kiepury w kategorii: Najlepszy Śpiewak. W 2011 roku zajął II miejsce podczas Gianni Bergamo Classic Music Award – Countertenor Competition.

Sylwester Smulczyński (Tenor) swoją edukację muzyczną rozpoczął w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia w Kielcach. W 2006 roku ukończył studia na Wydziale Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej w Łodzi w klasie prof. Piotra Micińskiego, uzyskując dyplom z wyróżnieniem. Już w trakcie studiów miał okazję uczestniczyć w międzynarodowym projekcie "Opera Island" w Norwegii w "Traviacie" G. Verdiego w reżyserii Jonathana Millera. Jako student zadebiutował również w partii Hrabiego Almavivy w „Cyruliku Sewilskim” G. Rossiniego, odbywając tournée po Europie z zespołem Teatru Muzycznego w Lublinie. Warsztat wokalny doskonalił także na kursie interpretacji muzyki barokowej prowadzonym przez Paula Eswooda we Florencji oraz na kursach mistrzowskich u prof. Jerzego Artysza.

Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień, Sądecki Festiwal Muzyczny Jubilaei Cantus, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Wokalnej Viva il canto, Międzynarodowy Festiwal Chopin w barwach jesieni. Od 2006 roku jest solistą Warszawskiej Opery Kameralnej, gdzie zadebiutował partią Nemorina w operze „Napój miłosny” G. Donizettiego. Z zespołem rodzimego teatru wielokrotnie miał okazję występować na scenach europejskich teatrów operowych, między innymi w Niemczech, Szwajcarii, Francji czy Hiszpanii. W swoim dorobku artystycznym ma nagrania dla Polskiego Radia, Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina oraz innych instytucji kulturalnych. Występował gościnnie na deskach Teatru Wielkiego w Łodzi, Opery na Zamku w Szczecinie, Opery Krakowskiej i Teatru Muzycznego w Lublinie.

Uczestniczył w licznych festiwalach muzycznych, takich jak Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień, Sądecki Festiwal Muzyczny Jubilaei Cantus, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Wokalnej Viva il canto, Międzynarodowy Festiwal Chopin w barwach jesieni. W latach 2006 - 2017 był solistą Warszawskiej Opery Kameralnej, gdzie zadebiutował partią Nemorina w operze „Napój miłosny” G. Donizettiego. Z zespołem tego teatru wielokrotnie miał okazję występować na scenach europejskich teatrów operowych, między innymi w Niemczech, Szwajcarii, Francji czy Hiszpanii. W swoim dorobku artystycznym ma nagrania dla Polskiego Radia, Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina oraz innych instytucji kulturalnych. Występował gościnnie na deskach Teatru Wielkiego w Łodzi, Opery Wrocławskiej, Opery Nova w Bydgoszczy, Opery na Zamku w Szczecinie, Opery Krakowskiej i Teatru Muzycznego w Lublinie. Od 2017 roku jest solistą Polskiej Opery Królewskiej.

Do jego najważniejszych kreacji scenicznych zaliczyć można wspomniane wcześniej debiuty w roli Almavivy w Rossiniowskim „Cyruliku Sewilskim” i Nemorina w „Napoju miłosnym” Donizettiego, jak również Toma Rakewella w „Żywocie rospustnika” I. Stravińskiego oraz szereg wiodących postaci w licznych operach W. A. Mozatra ( Belmonte w „Uprowadzeniu z Seraju”, Ferrando w „Cosi fan tutte” czy Ottavio w „Don Giovannim”).

Występował pod batutą cenionych dyrygentów, takich jak Benjamin Bayl, Tomasz Bugaj, Kai Bumann, Massimiliano Caldi, Igor Dohovic, Zbigniew Graca, Christopher Hogwood, Vladimir Kiradjiew, Paweł Kotla, Charles Olivieri-Munroe, Helmuth Rilling, Wojciech Rodek, Eraldo Salmieri, Ruben Silva, Marc Soustrot,  Lucas Vis, Marco Vitale. Pracował również z wieloma wybitnymi reżyserami, wśród których znaleźli się Natalia Babińska, Tomasz Konina, Jonathan Miller, Walter Neiva, Maciej Prus, Jitka Stokalska, Marek Weiss.

W swoim repertuarze posiada liczne partie solowe w dziełach W. A. Mozarta, G. Rossiniego, G. Donizettiego, G. Verdiego, B. Brittena oraz I. Strawińskiego. Z powodzeniem wykonuje również muzykę oratoryjno–kantatową J. S. Bacha, J.F. Haendla, J. Haydna, W. A. Mozarta czy G. Rossiniego oraz szeroko pojętą lirykę wokalną. Szczególną radość sprawia mu wykonywanie partii Bachowskich Ewangelistów.

Etatowy zespół Filharmonii Pomorskiej 
w Bydgoszczy. Wystąpiła na najbardziej znaczących estradach Polski i Europy, 
w salach tak prestiżowych, jak: Filharmonia Narodowa w Warszawie, Konserwatorium im. Czajkowskiego w Moskwie, Schauspielhaus w Berlinie, Schloss Mirabell w Salzburgu, Pałac Królewski w Sztokholmie, El Escorial w Hiszpanii, w Sali Radia Holenderskiego w Utrechcie, na Zamku Królewskim w Warszawie, w Auli Leopoldinum we Wrocławiu czy Filharmonii Lwowskiej. Z orkiestrą, w uznaniu jej kunsztu bardzo chętnie koncertowali najwięksi soliści i dyrygenci. Capella Bydgostiensis dokonała licznych nagrań płytowych dla wytwórni polskich, holenderskich, hiszpańskich, a także nagrań radiowych i telewizyjnych. Jednym z ciekawszych przedsięwzięć ostatnich lat było kilkutygodniowe tournée orkiestry w Brazylii w 2010, 2011 i 2012. W 2012 Capella Bydgostiensis nagrała CD (DUX) pod dyrekcją J.M. Florêncio z udziałem brazylijskiej skrzypaczki Marii F. Krug. W 2014 orkiestra zagrała w Filharmonii Berlińskiej. Z okazji obchodzonego w 2013 jubileuszu 60-lecia Filharmonii Pomorskiej w 2014 ukazały się dwie nowe płyty Capelli: pt. Ave Maria nagrana we współpracy ze znakomitą sopranistką Barbarą Kubiak oraz album pt. Grażyna Bacewicz: Symphony for String Orchestra (Ewa Kupiec – fortepian, Mariusz Smolij – dyrygent). To CD nagrane dla cenionej i szeroko znanej w świecie firmy Naxos otrzymało nagrodę Fryderyk 2015 w kategorii Najlepszy album polski za granicą. W marcu 2015 bydgoscy kameraliści wystąpili w Konzertahalle C.Ph.E Bach we Frankfurcie nad Odrą z okazji 200 lat Singakademie Frankfurt (Oder). W 2017 Capella Bydgostiensis obchodziła jubileusz 55-lecia, z tej racji zespół otrzymał od Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego – Medal Unitas Durat Palatinatus Cuiaviano-Pomeraniensis oraz nagrodę za całokształt działalności.

Jeden z najbardziej cenionych teorbistów, lutnistów i gitarzystów barokowych swojego pokolenia.

Urodzony w argentyńskim Buenos Aires, swoją karierę muzyczną rozpoczął w Conservatorio Nacional Superior de Música w klasie gitary klasycznej. W 1989 zdobył pierwszą nagrodę Jrimian Foundation Young Guitarist Competition. Zafascynowany muzyką dawną w 1995 dołączył do zespoły Schola Cantorum Basiliensis (Szwajcaria), by kształcić się w zakresie gry na lutni i teorbie pod okiem Hopkinsona Smitha. Wkrótce, już w 1997 roku, zdobył pierwszą nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Muzyki Dawnej dla Młodych Artystów w angielskim York. W 2004 uzyskał dyplom muzyka – solisty w Konserwatorium Genewskim.

Występuje regularnie zarówno jako solista, jak i w składach kameralnych, współpracując z najwybitniejszymi solistami, dyrygentami i zespołami muzyki dawnej i nie tylko, m.in. Concerto Vocale (René Jacobs), Huelgas Ensemble (Paul van Nevel), Concert Spirituel (Hervé Niquet), Wiener Akademie (Martin Haselböck), Accademia Bizantina (Ottavio Dantone), Zefiro (Alfredo Bernardini), Musica Fiorita (Daniela Dolci), JSBach Foundation (Ruedi Lutz), La Cetra (Andrea Marcon), La Fenice (Jean Tubéry) and La Scintilla (William Christie).
 Brał także udział w wielu produkcjach operowych, a także nagraniach CD i DVD

Bas-baryton. Pianista. Absolwent Warszawskiej Akademii Muzycznej w klasie śpiewu dr A. Radziejewskiej i w klasie fortepianu prof. K. Gierżoda. Laureat konkursów wokalnych: F. Platówny we Wrocławiu oraz Reszków w Częstochowie. Stypendysta Prezesa Rady Ministrów, Prezydenta Miasta Częstochowy i Rządu Dolnej Austrii. Jako solista występował na większości polskich scen filharmonicznych pod batutami znakomitych dyrygentów. Od 2008 roku jest solistą Warszawskiej Opery Kameralnej, gdzie występuje w operach Haendla, Mozarta, Rossiniego, Donizettiego, Brittena, Moniuszki i wielu innych. Ponadto współpracuje z Teatrem Wielkim Operą Narodową w Warszawie, Operą Wrocławską, Operą Nova w Bydgoszczy, National Theater Mannheim czy Théâtre du Capitole w Tuluzie. Obok partii operowych, posiada również bogaty repertuar oratoryjny i pieśniarski. Otrzymał w sumie 3 nagrody Fryderyk – dwie z nich będąc członkiem Sekstetu Wokalnego Muzyki Współczesnej proMODERN (2015), natomiast trzecią za nagranie Maddalena ai piedi di Cristo Antonio Caldary (2017).
    

Absolwent Uniwersytetu Muzycznego im. F. Chopina w Warszawie w klasie śpiewu Anny Radziejewskiej oraz w klasie fortepianu prof. Kazimierza Gierżoda.
Jako śpiewak jest stałym gościem w polskich filharmoniach, regularnie występuje i nagrywa płyty z zespołem muzyki dawnej La Tempesta.
W latach 2008-2017 był solistą Warszawskiej Opery Kameralnej, gdzie występował w operach Rossiniego, Mozarta, Donizettiego, Brittena i Haendla. W roli Sewera z opery Polieukt Krauzego (WOK, 2010) wystąpił również w Théâtre du Capitole w Tuluzie (2011). W maju 2011 zadebiutował w National Theater Mannheim rolami un Poliziotto i un Passante w premierze Superfluminy S. Sciarrino.
W 2016 roku Artur Janda zdebiutował na festiwalu Warszawska Jesień jako Il Malaspina w produkcji Luci mie traditrici S. Sciarrino oraz w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej w Warszawie jako Zbigniew w Strasznym dworze S. Moniuszki w reżyserii Davida Pountneya pod kierownictwem muzycznym Andriya Yurkevycha.
Od 2017 roku występuje w Operze Wrocławskiej i Operze Nova w Bydgoszczy.
Do tej pory współpracował z takimi dyrygentami, jak: Bassem Akiki, Kai Baumann, Łukasz Borowicz, Jakub Burzyński, Tito Ceccherini, Tomasz Chmiel, Paul Esswood, Zbigniew Graca, Marta Kluczyńska, Paweł Kotla, Grzegorz Mielimąka, Bogdan Olędzki, Matteo Pagliari, Jerzy Salwarowski, Ruben Silva, Marcin Sompoliński, Ewa Strusińska, Tomasz Tokarczyk, Tadeusz Wicherek i Piotr Wijatkowski. Ponadto współpracował z takimi reżyserami, jak: Wojciech Adamczyk, Michał Borczuch, Irina Brook, Natalia Kozłowska, Jerzy Lach, Jorge Lavelli, Pia Partum, Maciej Prus, Andrea Schwalbach i Jitka Stokalska.
Otrzymał w sumie 3 nagrody Fryderyk – dwie z nich będąc członkiem Sekstetu Wokalnego Muzyki Współczesnej proMODERN (2015), natomiast trzecią za nagranie Maddalena ai piedi di Cristo Antonio Caldary (2017).

Cezary Paciorek – akordeonista, pianista, kompozytor, aranżer, pedagog Akademii Muzycznej w Gdańsku. W latach 1998-2011 w ankiecie Jazz Top czytelników miesięcznika Jazz Forum Cezary zajmował 1. miejsce w kategorii "Instrumenty różne-akordeon". Współpracował z Janem Ptaszynem Wróblewskim, Zbigniewem Namysłowskim, Michałem Urbaniakiem, Leszkiem Możdżerem, Hanną Banaszak, Antoniną Krzysztoń, Joszko Brodą, braćmi Pospieszalskimi. W 2014 roku marszałek Mieczysław Struk przyznał Cezaremu Pomorską Nagrodę Artystyczną „za przygotowanie mistrzowskiej oprawy muzycznej do spektaklu „Verba Sacra“ w Wejherowie, za wirtuozostwo w dziedzinie muzyki akordeonowej.“ Nagrał ponad 50 płyt, z czego cztery otrzymały nominacje do Fryderyka. Na wielu z nich występuje także jako kompozytor i aranżer.

Filip Arasimowicz – kontrabasista jazzowy, związany głównie z trójmiejskim środowiskiem muzycznym. Obecnie współtworzy zespoły: Arek Czernysz Trio, Marta Szefke Trio, Gdynia Improvisers Orchestra. W przeszłości dzielił scenę min. z Dominik Kisiel Trio, Minim Experiment, The Forest Tuner i Nordwave. Wraz z Arek Czernysz Trio był jednym z finalistów międzynarodowego konkursu Jazz Juniors w Krakowie, a z Nordwave otrzymał 1-szą nagrodę na Ogólnopolskim Przeglądzie Zespołów Jazzowych w Gdyni. Posiada klasyczne i rozrywkowe wykształcenie – ukończył II stopień Szkoły Muzycznej na kontrabasie klasycznym w Gdyni oraz Akademię Muzyczną w Gdańsku w klasie kontrabasy jazzowego.

Absolwent Politechniki Częstochowskiej na wydziale Zarządzania i Marketingu, The Royal Academy of Music w Londynie, Cardiff International Academy of Voice oraz Gdańskiej Akademii Muzycznej. Na scenie operowej pojawił się po raz pierwszy na III roku studiów w Weselu Figara W. A. Mozarta w Operze Bałtyckiej. Od tej pory regularnie występuje na deskach oper w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Austrii, Francji, Szwajcarii, Polsce i we Włoszech (m.in. Royal Opera House Covent Garden Linbury Studio, English Touring Opera, Opera di Firenze, Maggio Musicale Fiorentino, Welsh National Opera, Salzburger Festspiele, Handel Festspiele Karlsruhe, Verbier Festival).

    W lutym 2018 nakładem wydawnictwa Brilliant Classics we Włoszech ukazał się zbiór nagrań dokumentujący dorobek Paolo Tosti'ego, na których Piotr, jako jedyny Polak, śpiewa pieśni włoskie oraz neapolitańskie tego kompozytora. Na przełomie 2018/2019 ukaże się nagranie opery 'Straszny Dwór” St. Moniuszki, gdzie Piotr kreuje rolę Skołuby.

W 2008 r. nakładem Acte Prealable ukazała się płyta CD z prawykonaniem Missa Miseri Cordis L. Kułakowskiego, w której Piotr kreuje partie basową obok tak znakomitych śpiewaków jak P. Kusiewicz.     
Do głownych i najważniejszych nagród należą:

• Nominacją do tytułu CZŁOWIEK ROKU 2017 w kategorii kultura przyznawanego przez kapitułę NTO na Opolszczyźnie
• Powtórna nominacja do Nagrody Kulturalnej Marszałka Województwa Opolskiego (2017)
• Tytuł oraz nagroda „Absolwent Ambasador Roku” nadawana przez Stowarzyszenie Wychowanków Politechniki Częstochowskiej wybitnym absolwentom (2017)
• Olivier Awards przyznana w Królewskiej Operze Convent Garden w Londynie za „Outstanding Achievements in Opera” (2014)
• Srebrna Róża powiatu Oleskiego dla Twórców Kultury (2013)
• Srebrna Róża Dobrodzieńska dla Twórców Kultury (2012)
• Stypendium Kulturalne Miasta Gdańska (2012)
• II nagroda na konkursie wokalnym Ludmila Andrews Song Competition w Londynie (2007)
• Finalista oraz nagroda (2009), nagroda za wykonanie utworu romantycznego (2007) na International Mozart Singing Competition w Londynie.
• Stypendium Nicolai Ghiaurov przyznane przez światowej sławy śpiewaczkę - Mirellę Freni – najbardziej obiecującemu basowi młodego pokolenia. (2007)
• Nagroda specjalna dyrektora Hamburger Staatsoper na Konkursie Wokalnym Ady Sari (2005)
• Nominacja Rektora Akademii Muzycznej w Gdańsku do Nagrody Złotej Róży dla najlepszych studentów Województwa Pomorskiego.
• Nagroda Marszałka Województwa Pomorskiego za najlepszy debiut operowy (2004) za rolę Uberto w operze La Serva Padrona, G. B. Pergolesiego w Operze Bałtyckiej w Gdańsku.
       

W 2011 roku Piotr otrzymał tytuł doktora sztuki w dziedzinie sztuki muzyczne, dyscyplinie artystycznej – wokalistyka.
Piotr jest również dyrektorem artystycznym Dobrodzien Classic Festival, który odbywa się corocznie od 2004r. w Dobrodzieniu – jego miejscowości rodzinnej.

Urodził się w Jaworze, gdzie w 2014 roku otrzymał nagrodę Honorowego Obywatela Miasta.
Ukończył Akademię Muzyczną we Wrocławiu w klasie prof. Bogdana Makala, studiował w Conservatorio G. Verdi w Mediolanie oraz w Accademia Internazionale della Musica di Milano.
Występuje m.in. w Teatro alla Scala, Teatro La Fenice, ROH Covent Garden, Arena di Verona, Carnegie Hall i Royal Albert Hall. Współpracuje m.in. z Monteverdi Choir and Orchestra i English Baroque Soloists – Sir John Eliot Gardiner, Il Giardino Armonico – Giovanni Antonini, Concerto Italiano – Rinaldo Alessandrini, Europa Galante – Fabio Biondi.
 
Niedawno ukazały się jego najnowsze nagrania: „Il Sogno si Scipione” Mozarta, pod dyr.
Iana Page z Classical Opera oraz płyta z duetami miłosnymi „Kochaj mnie”. W 2017 odbył światowe tournée z Sir. J.E. Gardinerem jako odtwórca tytułowej roli w operze „Orfeusz” Cl. Monteverdiego oraz jako Telemaco w „Il ritorno d'Ulisse in patria”, występując m.in. w Teatro La Fenice w Wenecji, Harris Theater w Chicago, na Salzburger Festspiele, w Royal Albert Hall, w Lucernie, Barcelonie, Berlinie, Paryżu i Nowym Jorku.

Jego ostatnie operowe występy to m.in.: „Adriana Lecouvreur” (dyr. D. Oren) i „Wesele Figara” w ROH Covent Garden (dyr. I. Bolton), w „Czarodziejski flet” w Opéra Royal de Wallon w Liège (dyr. P. Arrivabeni), „La Pietra del paragone” oraz „Il re pastore” w Théâtre du Châtelet w Paryżu,„La fanciulla del West” w La Scali (dyr. R. Chailly), „Don Giovanni” w Teatro dell'Arte - La Triennale w Mediolanie (dyr. S. Toni,) i w Operze w Tel Awiwie (dyr. D.Oren).

Plany artystyczne na przyszły sezon to m.in.: „Idomeneo” w Teatro Real w Madrycie (dyr. Ivor Bolton), „Król Roger” na Festiwalu Wratislavia Cantans (dyr. J. Kasprzyk), „San Giovanni Battista” (dyr V. Luks) na Salzburger Festspiele, „Mattheus Passion”, „Messiah” i „Israel in Egitto” w Paryżu (dyr. V. Luks) oraz „La Clemenza di Tito” w Tel Awiwie.

Absolwentka dwóch wydziałów Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku: Wokalno-Aktorskiego oraz Kompozycji i Teorii Muzyki.  Ukończyła studia podyplomowe w Musikhochschule und Darstellende Kunst w Stuttgarcie.
Laureatka wielu nagród, m.in. I Nagrody w Konkursie Wykonawstwa Polskiej Pieśni Artystycznej w Warszawie (1991). Umiejętności wokalne doskonaliła na kursach mistrzowskich prowadzonych przez takie autorytety, jak Paul Esswood czy Helmut Rilling. 
Krąg zainteresowań Ewy Marciniec obejmuje muzykę dawną poprzez romantyczną aż do współczesności. 
Artystka występuje w wielu krajach europejskich oraz USA, w prestiżowych teatrach operowych i salach koncertowych: Berliner Philharmonie, Palais des Beaux-Arts czy Teatro la Fenice di Venezia (Włochy),Teatro dell’ Opera di Roma.
W Polsce Ewa Marciniec koncertuje w niemal wszystkich filharmoniach w i na scenach Opery Bałtyckiej w Gdańsku (partia Łariny w Eugeniuszu Onieginie, Marfy w Skrzypcach Rotszylda) oraz Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie. Gości także na licznych festiwalach polskich i zagranicznych, kilkukrotnie występowała na festiwalu Mozartiana w Gdańsku.
Współpracowała z takimi dyrygentami, jak: Marc Albrecht, Frans Brüggen , Jacek Kaspszyk, Jerzy Maksymiuk, Gabor Ötvös, , Stanisław Skrowaczewski, Tadeusz Strugała, George Tchitchinadze, Antoni Wit.
„Ciemny i ciepły” głos altowy Ewy Marciniec, jak bywa on określany, usłyszeć można na nagraniach archiwalnych Polskiego Radia ( utwory kompozytorów polskich), a także na licznych płytach CD ( G. Rossini Messa di Gloria, K. Penderecki Credo, Siedem Bram Jerozolimy, M. Weinberg VIII Symfonia „Kwiaty Polskie”). 
Ewa Marciniec prowadzi klasę śpiewu solowego, pracując na stanowisku profesora AM im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku.

Witosława Frankowska

Kameralistka, etnomuzykolożka. Ukończyła z wyróżnieniem Wydział Teorii i Kompozycji gdańskiej Akademii Muzycznej. Już w trakcie studiów zainteresowała się muzyką dawną, w szczególności zaś realizacją basso continuo na klawesynie i organach. Wsparta praktyką w klasie muzyki dawnej, prowadzonej w Akademii Muzycznej w Gdańsku przez Ewę Stąporek-Pospiech, podjęła współpracę z zespołem Cappella Gedanensis, uczestniczyła w kursach mistrzowskich odbywających się w ramach Międzynarodowej Letniej Akademii Muzyki Dawnej w Wilanowie i Bad Lauchstädt. Od 1993 r. związana z Wydziałem Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej w Gdańsku, gdzie prowadzi zajęcia przygotowujące młodych śpiewaków do praktycznej realizacji repertuaru barokowego. Współpracuje z Polską Filharmonią Kameralną, Polskim Chórem Kameralnym, Orkiestrą Kameralną Progress oraz wieloma wybitnymi polskimi solistami. Towarzyszyła Paulowi Esswoodowi podczas cyklu Seminariów Barokowych w Gdańsku (2003-2011). Brała udział w przygotowaniu i wykonaniu szeregu oper barokowych, oratoriów, mszy, pasji i kantat – w Polsce i za granicą.

Obok muzyki dawnej bliska jest jej szeroko pojęta kultura muzyczna własnego regionu. Jest autorką większości haseł w leksykonie Muzyka Kaszub (2005), monografii Kolędowanie na Kaszubach (2015), prowadzi autorski cykl koncertów „Spotkania z muzyką Kaszub” w Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej w Wejherowie.

Laureatka Medalu Stolema.